Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II FZ 512/07

Administrative courts2007-10-18
Case number
II FZ 512/07
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2007-10-18
Type
Postanowienie NSA

Judges

Edyta Anyżewska

Ruling

Oddalono zażalenie

Judgment text

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Edyta Anyżewska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Gl 424/07 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 424/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek M. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W motywach orzeczenia Sąd wyjaśnił, że strona – reprezentowana przez doradcę podatkowego H. G. – zaskarżyła do Sądu wojewódzkiego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 maja 2007 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 11 czerwca 2007 r. Należny wpis od skargi uiszczony został przez skarżącego w dniu 19 czerwca 2007 r., a więc jeden dzień po terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności. W piśmie z dnia 19 lipca 2007 r. (data nadania 20 lipca 2007 r.) skarżący wniósł o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu podniósł, iż w okresie od dnia 12 czerwca do dnia 19 czerwca 2007 r. pozostawał w domu z lekarskim nakazem leżenia w łóżku. Z tych względów nie mógł wyjść na pocztę, aby uregulować należną opłatę. Skarżący wskazał także, iż we wspomnianym okresie przebywał w domu sam, gdyż jego rodzice przebywali poza granicami kraju. W załączeniu skarżący przesłał zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, iż w okresie od dnia 12 czerwca do dnia 19 czerwca 2007 r. był pacjentem obłożnie chorym. Przedłożył także historię choroby opatrzoną pieczątką Poradni POZ w M. Odrzucając przedmiotowy wniosek Sąd zauważył, że aby wniosek o przywrócenie terminu mógł zostać rozpoznany merytorycznie, musi zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminowi ustała zdaniem Sądu w dniu 19 czerwca 2007 r. Wniosek taki wynika z faktu, iż po pierwsze do tego dnia skarżący odbywał leczenie z nakazem pozostawania w łóżku. Po drugie, właśnie w dniu 19 czerwca 2007 r. skarżący uiścił wymagany wpis sądowy. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności skarżący złożył natomiast w dniu 20 lipca 2007 r., a więc po upływie miesiąca od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Ponieważ zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, Sąd zobligowany był odrzucić przedmiotowy wniosek. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a., a także art. 168 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz., 296 ze zm.), dalej k.p.c. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu środka odwoławczego żalący się podniósł, że nietrafny jest wniosek Sądu, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała z dniem dokonania spóźnionej czynności procesowej (uiszczenia wpisu). W dacie wniesienia opłaty sądowej skarżący był bowiem przekonany, że dokonał tej czynności terminowo. Został on bowiem powiadomiony przez swojego pełnomocnika o otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 12 czerwca 2007 r. (podczas gdy doręczono je pełnomocnikowi dzień wcześniej). O uchybieniu terminowi skarżący dowiedział się dopiero w dniu 16 lipca 2007 r. (dzień doręczenia wezwania Sądu do udokumentowania daty uiszczenia wpisu od skargi). W tej zaś sytuacji złożenie wniosku o przywrócenie terminu z dnia 19 lipca 2007 r. należy uznać za dokonane w terminie. Ponadto strona podtrzymała twierdzenie o uchybieniu terminowi do opłacenia skargi bez swojej winy, co uzasadnia w jej ocenie przywrócenie terminu i nadanie biegu sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Spór w niniejszej sprawie dotyczy ustaleń faktycznych, a mianowicie wskazania daty, od jakiej ustała przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Według Sądu wojewódzkiego przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia należnej opłaty od skargi ustała z dniem uiszczenia żądanego wpisu przez stronę (19 czerwca 2007 r.), co skutkowało uznaniem, iż przedmiotowy wniosek podlegał odrzuceniu (na podstawie art. 88 p.p.s.a.), z uwagi na jego złożenie z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosowny wniosek złożono w dniu 20 lipca 2007 r., podczas gdy termin do jego wniesienia upływał przy powyższym założeniu w dniu 26 czerwca 2007 r. Z kolei w ocenie skarżącego przyczyna uchybienia terminowi ustała w dacie otrzymania wezwania Sądu do udokumentowania daty uiszczenia wpisu od skargi (w dniu 16 lipca 2007 r.), co zdaniem strony uzasadnia przyjęcie, iż złożyła ona przedmiotowy wniosek w przewidzianym w/w przepisem terminie. Argumentacja żalącego się jest nietrafiona. Pamiętać należy, że wniosek strony dotyczył przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Istotne było więc ustalenie daty ustania przyczyny uniemożliwiającej skarżącemu opłacenie wpisu, nie zaś przyczyny uniemożliwiającej skarżącemu złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi (co usiłuje wykazać strona w zażaleniu). Zasadnie w związku z tym zwrócił uwagę Sąd wojewódzki, iż w dniu, w którym skarżący opłacił wpis od skargi (19 czerwca 2007 r.) ustała przyczyna uchybienia terminowi. W tej bowiem dacie skarżący bezsprzecznie miał możliwość działania, tj. uiszczenia wpisu. Skoro zatem przyczyna powodująca niemożność opłacenia wpisu od skargi ustała z dniem 19 czerwca 2007 r., to wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, złożony w dniu 20 lipca 2007 r., uchybiał terminowi określonemu w art. 87 § 1 p.p.s.a. i podlegał odrzuceniu jako spóźniony, ze względu na treść cytowanego wyżej art. 88 tej ustawy. W zażaleniu skarżący usiłuje wykazać w jakiej dacie ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do opłacenia wpisu od skargi. Tego rodzaju informacje są więc nieistotne dla ustalenia przyczyny uniemożliwiającej skarżącemu samo opłacenie skargi (która ustała najdalej z dniem uiszczenia wymaganego wpisu). Podobnie argumentacja mająca uzasadniać brak winy w przekroczeniu terminu do wniesienia należnej opłaty sądowej pozostaje poza zakresem rozważań Sądu kasacyjnego (tak jak i Sądu wojewódzkiego). Badanie okoliczności wskazujących na brak winy uchybieniu terminowi jest bowiem dopuszczalne dopiero po spełnieniu wszystkich przesłanek formalnych przez stosowny wniosek w tym przedmiocie. W tej sytuacji nie mogło dojść do naruszenia wskazanych przez stronę art. 86 § 1 p.p.s.a. (ten przepis w stanie faktycznym sprawy w ogóle nie znajdował zastosowania) oraz art. 87 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego Sąd II instancji przypomina, że instytucja przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest uregulowana odrębnie w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 168 k.p.c. nie znajduje tu zastosowania w żadnym zakresie. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.