III SA/Wa 457/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , , po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... grudnia 2006 r. Nr ... w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić Skarżącemu wpis sądowy w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych). UZASADNIENIE Pismem z dnia ... stycznia 2007 r. Skarżący M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... grudnia 2006 r. w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 22 maja 2007 r. Skarżący cofnął skargę na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wykluczające cofnięcie skargi, co oznacza, że wyrażona przez Skarżącego wola cofnięcia skargi jest wiążąca. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.