II SA/Wa 1329/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [..] czerwca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie odmowę wypłaty uposażenia postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. S. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") pismem z [...] lipca 2020 r. (data wpływu [...] lipca 2020 roku) wniósł skargę na pismo z [...] czerwca 2020 r. Szefa [...], znak: [...], wskazując, że jest ono postanowieniem w przedmiocie odmowy wypłacenia uposażenia za czas pobytu na ćwiczeniach w okresie od [...] do [...] listopada 2018 roku w ramach Narodowych Sił [...]. Skarżący podniósł, że organ dopuścił się naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych i istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego polegającego na tym, że zrównano pod względem prawnym żołnierzy rezerwy, z żołnierzem, który podpisał kontrakt na wykonywanie obowiązków w ramach Narodowych [...]. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę z [...] lipca 2020 r. organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, bowiem przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości zaskarżenia pisma stanowiącego realizację zasady udzielenia informacji (art. 9 k.p.a) w związku z zasadą adekwatności i proporcjonalności środków koniecznych do wyjaśnienia sprawy (art. 7b k.p.a.). Wskazał, że pismo skarżącego z [...] marca 2020 r. zostało zakwalifikowane jako pismo w postępowaniu skargowym, a organ nie był władny do wydania w tym zakresie decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga A. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznawania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy dana sprawa znajduje się w ogóle w kognicji sądów administracyjnych. Wynika to z celowościowej i systemowej wykładni art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zakres kognicji sądów administracyjnych został wyznaczony przez normy z art. 3 § 1 - § 2 p.p.s.a. i obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Organ, w odpowiedzi na skargę wskazał, że pismo skarżącego z [...] marca 2020 r. zostało zakwalifikowane jako skarga z Działu VIII k.p.a. W tych przepisach ustawodawca nie przewidział możliwości wydawania orzeczeń, tj. decyzji albo postanowień, co w konsekwencji przekłada się na to, że sprawa nie stanowi przedmiotu kontroli przez sądem administracyjnym w rozumieniu przepisów p.p.s.a. Brak jest podstaw by uznać, zgodnie z intencją skarżącego, przedmiotowe pismo jako postanowienie. Bowiem by uznać takie pismo za postanowienie, musi zawierać wszystkie elementy wskazane w art. 124 k.p.a., a nadto zgodnie z art. 123 § 2 k.p.a. musi dotyczyć poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania (administracyjnego), lecz nie rozstrzyga o istocie sprawy. Tymczasem pismo z dnia [...] czerwca 2020 r. nie ma takiego charakteru. Jest ono pismem wytworzonym w w trybie postępowania przewidzianym w Dziale VIII k.p.a., będącego realizacją zasad procesowych wyrażonych w art. 7b i 9 k.p.a. Wobec powyższego należy wskazać, że nie jest ono ponad wszelką wątpliwość postanowieniem, a zarówno przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego tego rodzaju pisma informacyjnego. Ponadto, z uwagi na fakt, że skarżący nie nabył statusu żołnierza, żądanie przezeń należności z tytułu zasiłku chorobowego, pozostaje w kognicji sądów powszechnych, na co bezsprzecznie wskazuje treść art. 4778 k.p.c.: § 1. Do właściwości sądów okręgowych należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych. § 2. Do właściwości sądów rejonowych należą sprawy: 1) o zasiłek chorobowy, wyrównawczy, opiekuńczy, macierzyński oraz pogrzebowy (...). Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej stanowisko, należy uznać, że wniesiona przez A. S. skarga, jako wykraczająca poza kognicję sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.