II OSK 1715/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Po 304/07 o odrzuceniu skargi R. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Po 304/07 odrzucił skargę R. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 5 października 2006 r., natomiast skargę na w/w decyzję, pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie jej zaskarżenia, złożył w dniu 4 czerwca 2007 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zatem wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, a tym samym stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga podlegała odrzuceniu. W dniu 20 sierpnia 2007 r. R. P. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną od w/w postanowienia, wyjaśniając przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżących uchybił Sąd pierwszej instancji, uzasadnienia ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym, jest obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1-3 P.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Wskazanie podstaw kasacyjnych stanowi istotę skargi kasacyjnej i należy do tzw. elementów konstrukcyjnych skargi, które nie mogą być uzupełnione na wezwanie sądu. Nie wskazanie zatem podstaw skargi kasacyjnej sprawia, że skarga ta nie może być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny, gdyż Sąd ten nie może domniemywać zakresu zaskarżenia. Skarga nieodpowiadająca w/w ustawowym wymaganiom jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie w skardze kasacyjnej wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego nie wskazano jakiegokolwiek aktu prawnego, który zdaniem strony skarżącej został naruszony. Powyższe prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia wymogów materialnoprawnych określonych w art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego, co już wyżej podkreślono, skarga kasacyjna powinna m. in. zawierać podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Brak ten jako nieusuwalny powoduje, iż wniesiona skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Dodać należy, iż podnoszone w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumenty mogłyby ewentualnie być wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże z analizy akt sprawy wynika, iż strona wniosku takiego nie złożyła. W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie zawiera podstaw kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę kasacyjną.