I SA/Wr 533/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P.S. na nienależyte wykonywanie zadań przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE P.S. (dalej: Skarżący), reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł w dniu 7 września 2020 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., w związku z odmową wyjaśnienia przez ten organ przesłanek wydanego rozstrzygnięcia w sprawie złożonej do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., jako organu nadzoru, skargi z 22 kwietnia 2020 r. na bezpodstawne wszczęcie i toczenie wobec Skarżącego postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. Skarżący zarzucił naruszenie art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926) oraz art. 7, art. 8 § 1, art. 9 i art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.2020r. poz. 256,695,1298) i wniósł o zobowiązanie skarżonego organu do udzielenia wyjaśnień i podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego ustalenia stanu faktycznego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że po uznaniu skargi za niezasadną, Skarżący wniósł o uzupełnienie materiału dowodowego, gdyż - jego zdaniem – Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. nie zbadał dokładnie stanu faktycznego będącego podstawą skargi z 22 kwietnia 2020 r. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na to, że jej przedmiot dotyczy zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi powszechnej (w trybie o jakim mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego), czyli czynności materialno-technicznej niepodlegającej kontroli sądów administracyjnych. Ponadto, z ostrożności procesowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Merytoryczna ocena skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedzona jest analizą dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.) W sprawie, przedmiot skargi związany jest ze złożoną do organu nadzoru skargą z 22 kwietnia 2020 r. na działania organu egzekucyjnego, która po rozpoznaniu jej w ramach trybu postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII k.p.a., została uznana za niezasadną. Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że w postępowaniu objętym regulacją działu VIII k.p.a. nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej w art. 227 i nast. k.p.a. mogą być natomiast - zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy, ani do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII (tu: przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W.). Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu działu VIII) nie została wymieniona w treści art. 3 § 2 - § 3 p.p.s.a. W konsekwencji, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji.