II SAB/Po 47/10

SENTENCJA Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skarg J. B., J. B., T. B. na bezczynność Starosty w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym; postanawia 1. ustanowić dla J. B. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. zwolnić J. B. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ S. Michalski UZASADNIENIE Skarżący J. B., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100zł, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na postawie oświadczeń majątkowych oraz przedłożonych dokumentów (k. 69-74 akt sądowych) ustalono, iż Wnioskodawca (69 lat) prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych (798,30zł brutto miesięcznie) oraz czynszu za najem w wysokości 200zł miesięcznie. Wnioskodawca posiada majątek nieruchomy w postaci działki o pow. 100m², na której posadowiony jest przedwojenny budynek mieszkalny o powierzchni 64m². Oświadczył także, że nie posiada wartościowych ruchomości, oszczędności, czy papierów wartościowych. Sytuacja majątkowa i rodzinna przedstawiona przez Skarżącego wskazuje, iż należy on do grona osób spełniających przesłanki przyznania prawa pomocy. Wysokość osiąganego dochodu uzasadnia ocenę, że Skarżący bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty niniejszego postępowania. Wysokość dochodu Wnioskodawcy, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przekracza kosztów utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Uwzględnić przy tym należało zwiększenie kosztów utrzymania spowodowane wydatkami na poratowanie zdrowia. Uzasadnione jest również stanowisko, że Skarżący, nie ma realnych możliwość sfinansowania przedmiotowego wydatku z pożyczki lub kredytu. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Stad należało uwzględnić wniosek w całości. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski