II SA/Bd 1382/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.N. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...], po rozpoznaniu wniosku T.N. w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolniczej pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejscowości K. na działce nr [...], gmina [...], nie zezwolił na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej, pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołania T.N., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] września 2013r. znak [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując, że jej rozstrzygnięcie jest prawidłowe, aczkolwiek z inną argumentacją prawną niż wskazana przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia 2 października 2013 r. T.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, której przedmiotem uczynił zarówno decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jak i decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013r., jako wydanych z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału rozdzielono powyższe skargi w ten sposób, że sprawa ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. toczy się pod sygn. akt II SA/Bd 1381/13, natomiast skarga dotycząca decyzji Starosty [...] została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Bd 1382/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013 r. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn.zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja pierwszoinstancyjna Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiająca zezwolenia na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej. Od niniejszego rozstrzygnięcia strona, zgodnie z pouczeniem, wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które utrzymało ww. decyzję w mocy decyzja z dnia [...] września 2013r. Nie budzi zatem wątpliwości, iż skarga do sądu administracyjnego przysługiwała skarżącemu właśnie od ostatecznej w administracyjnym toku instancji decyzji organu odwoławczego. T.N. w skardze do tutejszego Sądu odrębnie uczynił przedmiotem swej skargi zarówno decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013 r.- organu pierwszej instancji, jak i Kolegium. Możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Oznacza to, że skarga na decyzję organu I instancji nie może zostać odrębnie rozpoznana merytorycznie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Marginalnie dodać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 135 P.p.s.a., Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Oznacza to, że rozpoznając skargę na ostateczną decyzję administracyjną organu odwoławczego Sąd dokonuje także kontroli postępowania i legalności decyzji organu pierwszej instancji w tej sprawie, i może je również objąć swym rozstrzygnięciem. Oznacza to, iż sąd w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi T.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013r. znak [...] (sygn. akt II SA/Bd 1381/13) obejmie kontrolą legalności także kwestionowaną decyzję organu pierwszej instancji. Wobec powyższego, na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu.