II SAB/Op 54/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na Dyrektora Zakładu Karnego w [...] w przedmiocie bezczynności w zapewnieniu świadczeń zdrowotnych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE D. P. pismem z dnia 6 lipca 2020 r., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w [...], w przedmiocie zapewnienia świadczeń zdrowotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę D. P. należało odrzucić. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, w tym objęcie sprawy kognicją sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Z treści niniejszej skargi wynika, że dotyczy ona bezczynności Dyrektora Zakładu Karnego w [...] w przedmiocie zapewnienia świadczeń zdrowotnych. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeracją art. 3 p.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub spory kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Analizując kwestię właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 102 pkt 1 w związku z art. 115 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 523 i 568 ze zm.), zwanej dalej K.k.w., skazanemu zapewnia się prawo do takich świadczeń zdrowotnych i warunków higieny, które są odpowiednie ze względu na zachowanie zdrowia. Obowiązek w zakresie zapewnienia skazanemu opieki lekarskiej spoczywa na administracji zakładu karnego, zaś odnośne decyzje podejmuje dyrektor zakładu karnego, który w tym zakresie podlega kontroli sądu penitencjarnego w trybie art. 7 K.k.w., sędziego penitencjarnego (art. 34 § 1 K.k.w.), a także kontroli na podstawie art. 78 § 2 K.k.w. W tym trybie skazany może zgłaszać ewentualne zastrzeżenia, co do opieki medycznej, jaką otrzymuje w zakładzie karnym (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2018 r., sygn. akt II AKzw 164/18, LEX nr 2610652). Nie odbywa się to jednak na drodze administracyjnej w formie władczych, indywidualnych aktów administracyjnych, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Stąd również bezczynność w tym zakresie nie mieści się w zakresie normowania art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., a jej kontrola nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Wobec powyższego zachodzi przypadek oczywistej bezzasadności skargi, wynikający z faktu niewłaściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie o sygn. akt II SAB/Op 54/20 nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, bowiem jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonego treścią art. 3 p.p.s.a. Wobec tego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę, o czym orzekł w sentencji.