II SAB/Wr 328/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2022 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. UZASADNIENIE D. K. wniósł skargę z dnia 2 września 2021 r. (data wpłynięcia do organu) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 marca 2022 r. wezwano skarżącą do nadesłania dowodu potwierdzającego fakt złożenia ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 maja 2022 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie przedłożył wskazanych w wezwaniu dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżący złożył ponaglenie na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu wniosku, kierowane do organu wyższego stopnia. Skarżący na wezwanie Sądu nie przedstawił w zakreślonym terminie żadnych dowodów na wniesienie skargi, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. W tej sytuacji uznać należało, że skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tej sytuacji wobec niewyczerpania trybu zaskarżenia przewidzianego w przywołanych przepisach skargę należało uznać za niedopuszczalną, co powoduje konieczność jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).