IV SA/Gl 213/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , , Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: 1.stwierdzić niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, 2.przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; UZASADNIENIE Pismem z dnia [...]r. Stowarzyszenie A wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych skargę na decyzję tego organu z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Pismem z dnia [...]r. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych działając w oparciu o art. 54 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 3 ustawy z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę strony wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność jest została zaskarżona. Na mocy § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz. U. Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują. Miejsce zamieszkania, zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) można odnosić wyłącznie do osób fizycznych, a zatem zasady określone w powołanym powyżej rozporządzeniu znajdują zastosowanie wyłącznie do spraw, w których skargę wniosły osoby fizyczne. W niniejszej sprawie skargę inicjującą postępowanie sądowe wniosło Stowarzyszenie A, a zatem mimo, iż działa ono w interesie prawnym osoby fizycznej, właściwość sądu administracyjnego ustalać należy w oparciu o art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny w Warszawie. W myśl art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym, a zatem postanowiono jak w sentencji.