I SAB/Wr 896/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi K.D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 700 zł (siedemset złotych) za niewykonanie zarządzeń Sędziego Sprawozdawcy o nadesłanie akt administracyjnych sprawy. UZASADNIENIE 15 sierpnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga D. K. (dalej: strona, skarżący) na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) postępowania w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Skargę tę organ przekazał Sądowi wraz z aktami administracyjnymi sprawy innego cudzoziemca, co ustalono w toku postępowania sądowego (vide: k. 18-20 i k. 31 akt sądowych). Wobec powyższego, zarządzeniami z 25 listopada 2021 r. (data doręczenia wezwania organowi – 3 stycznia 2022 r.) i 7 lutego 2022 r. (data doręczenia wezwania organowi – 23 lutego 2022 r.) Sąd wzywał organ do przedłożenia akt administracyjnych dotyczących strony. Powyższe wezwania pozostały jednak bez odpowiedzi, pomimo tego, iż Sąd wskazał, że w przypadku nieprzekazania akt administracyjnych w zakreślonym terminie, zastosuje art. 112 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś sprawa zostanie rozpoznana na podstawie twierdzeń skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Artykuł 112 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 55 § 3 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Art. 112 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku uchylania się organu od zastosowania się do postanowień sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania, gdy organ ten pomimo braku przeszkód faktycznych lub prawnych, świadomie nie realizuje postanowień sądu. Jedyną materialnoprawną przesłanką ukarania organu grzywną, wynikającą z art. 112 p.p.s.a., jest niezastosowanie się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego wydanych w toku prowadzonego postępowania. Ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny pozostawiona jest uznaniu Sądu w przypadku stwierdzenia, że wydane wcześniej postanowienie lub zarządzenie nie zostało przez organ zrealizowane (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2021 r. I OZ 36/21, z 27 września 2006 r. II OZ 1002/06 oraz z 17 marca 2009 r. II OZ 241/09; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) W ocenie Sądu wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie jest uzasadnione i konieczne, bowiem organ, pomimo dwukrotnego wezwania do nadesłania akt administracyjnych sprawy dotyczących osoby, która wniosła skargę, obowiązków tych nie wykonał. Podkreślić należy, że uchylanie się przez organ od wykonania nałożonych obowiązków, uniemożliwia Sądowi podjęcie dalszych czynności celem rozpoznania sprawy, która notabene dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Co więcej, Sądowi nie są znane powody nieprzekazania akt sprawy strony pomimo tego, że nawet sam organ dostrzegł fakt, iż osoba, której akta administracyjne zostały błędnie przekazane wraz ze skargą w niniejszej sprawie, nie składała skargi do sądu administracyjnego. Powyższa okoliczność oraz brak reakcji na ww. zarządzenia Sądu, a także niepodjęcie żadnych czynności celem wyjaśnienia zaistniałej po stronie organu omyłki od października 2021 r. (tj. od momentu przekazania organowi pisma pełnomocnika strony z 30 sierpnia 2021 r. wyjaśniającego wątpliwości co do podmiotu, który wniósł skargę w sprawie) powoduje, że zaistniała potrzeba zdyscyplinowania organu. Zaznaczyć należy, że nałożenie grzywny, o której mowa w art. 112 p.p.s.a. stanowi nie tylko środek dyscyplinujący, ale jest też karą za ignorowanie przez organy administracji publicznej postanowień sądu czy zarządzeń przewodniczącego. Wobec powyższego Sąd postanowił wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 700 zł. W ocenie Sądu wymierzona grzywna jest proporcjonalna do ciężaru zaniedbań po stronie organu i wydaje się wystarczająca dla osiągnięcia jej celu. Wysokość grzywny Sąd ustalił zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 112 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.