I FZ 292/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Ryszard Pęk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1593/16 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 4 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1593/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił A. K. (dalej zwany "skarżącym") przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 28 lutego 2017 r. 2. Przedstawiając okoliczności faktyczne w jakich zapadło rozstrzygnięcie sąd I instancji wskazał, że powyższym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjnym oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 30 września 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem wysłany został na adres pełnomocnika skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 80) przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 18 kwietnia 2017 r. We wniosku z 1 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się do sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku dołączył skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej było przez niego niezawinione i zostało spowodowane nagłą niedyspozycją fizyczną powstałą 17 maja 2017 r., potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim załączonym do wniosku. 3. Sąd I instancji oddalając wniosek pełnomocnika skarżącego przyjął, że wskazane przez niego problemy zdrowotne nie stanowiły wystarczającej okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w niedotrzymaniu przez niego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Nie wykazał on bowiem, że nie mógł posłużyć się inną osobą w celu przygotowania i nadania w terminie środka zaskarżenia. Nadto nie wskazał, że zaistniała choroba miała charakter nagły i obłożny. 4. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie i wydanie postanowienia przywracającego termin do złożenia skargi kasacyjnej zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej zwana w skrócie "ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"). Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewydajnie postanowienia o przywróceniu terminu przez nieprawidłowe przyjęcie, że uchybienie terminu powstało z winy strony reprezentowanej przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika oraz art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że strona w złożonym wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Do zażalenia dołączył: kserokopie badania rezonansem magnetycznym z 17 czerwca 2013 r., kopię historii choroby z Centrum P. w L. od dnia 8 czerwca 2013 r. do dnia 17 maja 2017 r., zaświadczenie lekarskie z 26 sierpnia 2017 r., wydruk z CEIDG oraz odpis pełnomocnictwa z 2 lipca 2014 r. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5.1. Zażalenie jest uzasadnione. 5.2. W punkcie wyjścia przypomnieć należy, że w świetle art. 86 i 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności uprawdopodobniające brak winy strony w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani zapobiec. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że choroba o ile tylko strona nie ma obiektywnych możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 714/14; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FZ 100/13; dostępne w bazie internetowej CBOIS). 5.3. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Jako przyczynę wskazał chorobę, która uniemożliwiła mu sporządzenie i wniesienie środka zaskarżenia, a okoliczność ta została potwierdzona załączonym do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczeniem lekarskim, według którego w okresie od 17 maja do 26 maja 2017 r. pełnomocnik ten był niezdolny do pracy. Pełnomocnik wyjaśnił, że uchybienie terminowi było przez niego niezawinione i zostało spowodowane nagłą niedyspozycją fizyczną, która wystąpiła 17 maja 2017 r. Do wniosku skarżący załączył skargę kasacyjną oraz zaświadczenie lekarskie wystawione przez ortopedę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powoływana przez pełnomocnika skarżącego choroba uniemożliwiła mu terminowe wniesienie skargi kasacyjnej. Nie ma bowiem powodu aby podważać wiarygodność przedłożonego przez pełnomocnika zaświadczenia lekarskiego i załączonych do zażalenia dokumentów, z których wynikało, że cierpi na dyskopatię kręgosłupa odcinka lędźwiowego. W podanych okolicznościach nie można też jednoznacznie założyć, że pełnomocnik skarżącego mógł posłużyć się inną osobą w celu przygotowania i nadania w terminie środka zaskarżenia tym bardziej, że jak wynikało z przedłożonego odpisu CEIDG prowadzi on kancelarię jednoosobowo. 5.4. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że pogorszenie zdrowia pełnomocnika było nagłe i niespodziewane a brak możliwości posłużenia się inną osobą do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie stanowiły istotną przeszkodę w dochowaniu terminu, której pełnomocnik nie mógł usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Z kolei odmowa przywrócenia terminu do wniesienia skargi wiązałaby się dla strony z dolegliwym skutkiem w postaci odrzucenia skargi i pozbawieniem jej prawa do sądu zagwarantowanego Konstytucją (art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P). 5.5. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że oświadczenia pełnomocnika skarżącego zawarte tak we wniosku o przywrócenie terminu, jak i rozpatrywanym zażaleniu, dotyczące charakteru dolegliwości, jak i stanu jego zdrowia, uniemożliwiały mu podjęcie stosownych działań w tym zakresie, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji i rozpoznał wniosek na podstawie art. 86 § 1 tej ustawy przywracając skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej.