III SA/Wr 146/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kaliowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Marcin Miemiec, Jerzy Strzebińczyk, , Protokolant Paulina Rosiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu 50 (pięćdziesiąt) zł, tytułem połowy uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...]. R. S. wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Wojewody o z dnia [...]. w sprawie odmowy wymeldowania J. F. z miejsca pobytu stałego w [...]. Pismem z dnia [...]. skarżący poinformował Sąd, że uczestnik postępowania dobrowolnie wymeldował się z miejsca pobytu stałego, o co zabiegał wnosząc skargę na decyzję Wojewody. W związku z osiągnięciem celu wszczętego postępowania, skarżący wniósł o jego umorzenie. Precyzując - na wezwanie Sądu - swój wniosek, pismem z dnia [...]. R. S. cofnął wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości, skoro przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło pełne uwzględnienie żądań skarżącego sformułowanych we wniesionej do tutejszego Sądu skardze. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.