II OZ 2/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1115/21 odrzucające sprzeciw R. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 12 sierpnia 2021 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 6 września 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1115/21 odrzucił sprzeciw R. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 12 sierpnia 2021 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 grudnia 2021 r. W dniu 13 grudnia 2021 r. R. G. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2022 r. sygn. akt II SPP/Kr 238/21 starszy referendarz sądowy pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania, gdyż skarżąca, pomimo wezwania, nie nadesłała w wyznaczonym terminie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącej – radca prawny W. P. – został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2021 r., poprzez uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2022 r. Z notatki urzędowej z dnia 24 sierpnia 2022 r. wynika, że do dnia 23 sierpnia 2022 r. wpis nie został uiszczony. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2021 r., przez uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Odpis wezwania został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2022 r., a termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 8 sierpnia 2022 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uiścił wpisu co potwierdza adnotacja w aktach z dnia 24 sierpnia 2022 r. Zatem brak fiskalny sprzeciwu nie został, pomimo wezwania, uzupełniony w terminie. Wobec powyższego, z uwagi na fakt, że w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu sądowego od sprzeciwu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw. W zażaleniu na postanowienie Sądu z dnia 6 września 2022 r., skarżąca zarzuciła naruszenie art. 135 w zw. z art. 243 w zw. z art. 244 § 1 w zw. z art. 252 § 1 w zw. z art. 255 p.p.s.a. przez nieuwzględnienie faktu, iż wszelkie załączniki do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym oświadczenie stanowiące załącznik do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci formularza PPF winno zostać złożone i pochodzić bezpośrednio od strony postępowania, a więc skarżącej, stąd wysyłanie wszelkich wezwań w sprawie wpadkowej bezpośrednio do pełnomocnika winno zostać uznane za nieprawidłowe, a tym samym powyższe czyni wydane postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu jako przedwczesne, wydane z naruszeniem przepisów prawa. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 6 września 2022 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca sprzeciw, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków fiskalnych sprzeciwu. Stosownie bowiem do art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Ponadto, na podstawie art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca nie uzupełniła na wezwanie Sądu braków fiskalnych sprzeciwu. Wskazać należy, że prawomocnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 10 listopada 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu pod rygorem jego odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Pismem z dnia 13 grudnia 2021 r. skarżąca wniosła o zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych. Przedmiotowy wniosek został rozstrzygnięty przez referendarza sądowego, który pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania. Odnośnie do argumentacji zawartej w zażaleniu wskazać należy, że w art. 259 § 1 p.p.s.a. przewidziano możliwość wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciwu od wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. zarządzeń i postanowień w tym od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Skarżąca nie skorzystała z możliwości złożenia sprzeciwu, tym samym zarządzenie referendarza z dnia 20 maja 2022 r. stało się prawomocne. Z tego też powodu w postępowaniu sądowym dotyczącym odrzucenia sprzeciwu nie mogły być brane pod uwagę argumenty dotyczące rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie z kosztów sądowych. Wobec tego, jak wskazano powyżej, na aktualnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego podnoszona w zażaleniu argumentacja, dotycząca skuteczności doręczeń w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy nie mogła podważyć zaskarżonego postanowienia. W rezultacie należało uznać, że prawidłowo w dniu 15 lipca 2022 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 10 listopada 2021 r., jeszcze raz wskazując, że nieuiszczenie wpisu sądowego spowoduje odrzucenie sprzeciwu. Z akt sądowych wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone 1 sierpnia 2022 r., jednak w wyznaczonym terminie skarżąca wpisu nie uiściła. W tych warunkach, wobec nieuiszczenia przez skarżącą wymaganej kwoty wpisu w zakreślonym terminie, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 i odrzucił sprzeciw jako nieopłacony. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, zgodnie z przepisami art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że nie znajduje uzasadnienia wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Artykuł 209 p.p.s.a., który reguluje kwestię zwrotu kosztów postępowania, nie ma bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.