II SA/Wa 917/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2007 nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu kosztów dojazdu funkcjonariusza do miejsca pełnienia służby postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. UZASADNIENIE J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2007 nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu kosztów dojazdu funkcjonariusza do miejsca pełnienia służby. Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym prawem i ustalonym stanem faktycznym wskazującym, iż siedziba jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, znajduje się w miejscowości jego zamieszkania. Następnie, pismem z dnia 23 lipca 2007 r. organ poinformował Sąd, że uwzględnił skargę J. M. w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i jako dowód przedstawił decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] a następnie, na wezwanie Sądu, również zwrotne potwierdzenie jej odbioru przez skarżącego. W związku z powyższym, Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy w związku z uwzględnieniem jego skargi, podtrzymuje on skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2007 r. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy – karta nr 19), jednak skarżący nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Natomiast stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie organ uwzględnił skargę funkcjonariusza w całości jeszcze przed wyznaczeniem rozprawy, co oznacza, że przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Zaskarżona decyzja została bowiem wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ, ponadto organ przyznał skarżącemu zwrot kosztów dojazdu, o które skarżący wnosił. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.