II OZ 1132/09

SENTENCJA Dnia 17 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. B i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2009 r., II SA/Gd 495/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. B. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 października 2009 r. II SA/Gd 495/09 oddalił wniosek H. B. i J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Sąd w uzasadnieniu podniósł, że strona nie wskazała żadnych okoliczności, które dałyby podstawy do stwierdzenia, iż w sprawie zachodzą przesłanki z art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "p.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucili Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, że w zaistniałym stanie faktycznym nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem wykonanie zaskarżonej decyzji grozi wyrządzeniem skarżącym znacznej szkody i spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, zważywszy, że są osobami w podeszłym wieku i schorowanymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z konstrukcji tego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu tylko wówczas, gdy spełniona została ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, będących efektem wykonania aktu lub czynności. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca należności pieniężnej. Egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. Jednakże, wskazać należy iż, uiszczenie przez skarżących opłaty przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed dokonaniem opłaty będącej przedmiotem skargi. Nie jest w sprawie obojętna okoliczność podnoszona przez skarżących w zażaleniu, że są osobami w podeszłym wieku i schorowanymi, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tym bardziej że rozpoznanie skargi przez Sąd obejmuje kontrolę należnej kwoty renty planistycznej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art.188 w zw. z art.197 oraz art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.