II SA/Ol 19/07

SENTENCJA Dnia 14 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" roku Nr "[...]" w przedmiocie oceny aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta oraz planów miejscowych postanawia umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Pełnomocnik Wojewody wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Miasta z dnia "[...]" roku, Nr "[...]" w sprawie oceny aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta oraz planów miejscowych domagając się stwierdzenia nieważności § 2 przedmiotowej uchwały. W uzasadnieniu podniesiono, że zapis § 2 uchwały narusza procedurę dokonywania zmian studium uwarunkowań wynikającą z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Po podjęciu przez Radę Miasta w dniu "[...]" roku uchwały Nr "[...]" w sprawie zmiany uchwały Rady Miasta Nr "[...]" z dnia "[...]", którą uchylono § 2 zaskarżonej uchwały, Wojewoda pismem z dnia 9 lutego 2007 roku cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego. Na podstawie powyższego przepisu sąd uzna tę czynność za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zatem czynność ta jest dla Sądu wiążąca. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.