I SA/Kr 1220/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. postanawia stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE P. S. (dalej: Skarżący) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 6 listopada 2020 r., za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ wskazał m.in. art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.). Zakład pouczył Skarżącego, że może wnieść na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że sąd, do którego wpływa określona sprawa, jest zobowiązany do zbadania z urzędu swojej właściwości. W myśl art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: P.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne są właściwe do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych, dla których nie została zastrzeżona właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie natomiast z § 2 przywołanego artykułu do rozpoznania sprawy miejscowo właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność stanowi przedmiot skargi, przy czym § 3 umożliwia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej przekazanie w drodze rozporządzenia wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznania spraw określonego rodzaju, należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Następnie należy zwrócić uwagę, że jako organ w niniejszej sprawie oznaczony został przez tut. Sąd Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a jego siedziba znajduje się w mieście stołecznym w Warszawie (por.: art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 266, ze zm., dalej: u.s.u.s.). Co prawda przedmiotową decyzję wydał Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., jednak z uwagi na okoliczność, iż jako oddział ZUS nie posiada osobowości prawnej, nie jest możliwym przypisanie mu statusu strony postępowania. W związku ze zlokalizowaniem siedziby organu w mieście stołecznym Warszawa, zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003 r. (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) właściwym dla rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jednocześnie należy zauważyć, że nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. z 2017 r., poz. 367). Na podstawie wskazanej regulacji wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, została przekazana do rozpoznania część spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń. Zakres przekazania ograniczony został jednak ograniczony tylko do tych spraw, których przedmiot stanowi umorzenie, odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek, określonych w art. 28 i art. 29 u.s.u.s. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi natomiast art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.). Jej przedmiotem jest z kolei zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek, nie zaś umorzenie, odroczenie terminu płatności ani rozłożenie na raty należności z tytułu składek, określone w art. 28 i art. 29 u.s.u.s., zatem ustalenie właściwości miejscowej następuje na podstawie regulacji ogólnej, zawartej w art. 13 § 2 P.p.s.a. Na marginesie warto wskazać, że błędne pouczenie przez organ nie może decydować o właściwości miejscowej sądu. Wobec powyższego sprawę należało przekazać zgodnie z art. 59 § 1 P.p.s.a. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, który jest sądem właściwym miejscowo w niniejszej sprawie, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.