I SA/Bk 770/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. A.Z. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy zwrotu odsetek od zwróconej kwoty należności celnych oddala skargę UZASADNIENIE Naczelnik P. Urzędu Celno- Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] odmówił "A." (zwanemu dalej: "skarżącym") wypłaty odsetek od cła, którego zwrot orzeczono decyzjami Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. nr: [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. Decyzja została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi strony w dniu [...] maja 2020 r. W dniu [...] czerwca 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik strony złożył odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. (dalej: "DIAS") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w decyzji z dnia [...] kwietnia 2020 r. zawarte zostało pouczenie o możliwości i terminie wniesienia odwołania. W związku z powyższym, organ podniósł, że skoro ww. decyzja została prawidłowo doręczona stronie skarżącej [...] maja 2020 r., to bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się w dniu [...] maja 2020 r., zaś ostatnim dniem na skuteczne złożenie odwołania był dzień [...] czerwca 2020 r. Natomiast przesyłka zawierająca odwołanie od ww. decyzji została nadana w UP B. i opatrzona datą [...] czerwca 2020 r., zatem po upływie ustawowego terminu. DIAS wyjaśnił również, że w rozpatrywanej sprawie bieg terminu do wniesienia odwołania nie uległ wstrzymaniu na mocy przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.). Wskazał, że podstawę do wstrzymania biegu terminu do wniesienia odwołania przewidywał przepis art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Przepis ten został uchylony na podstawie art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875). Przepis uchylający wszedł w życie w dniu 16 maja 2020 r., jednakże na mocy art. 68 ust. 6 ww. ustawy z dnia 14 maja 2020 r., terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, które nie rozpoczęły biegu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynały bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. od dnia 24 maja 2020 r. Organ odwoławczy stwierdził, że doręczenia decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. - czyli czynności powodującej rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia odwołania - dokonano w dniu [...] maja 2020 r., a zatem już po wejściu w życie ww. ustawy z dnia 14 maja 2020 r. Z uwagi na powyższe, zdaniem DIAS, w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania przepisy dotyczące zawieszenia biegu terminu. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, strona skarżąca wywiodła skargę do tut. sądu, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa, tj. - art. 223 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., zwanej dalej: "o.p.") w zw. z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374, dalej jako "ustawa o COVID-19") w zw. z art. 68 ust. 6 i 7 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS- Co V-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875), polegające na ich nieuwzględnieniu i bezzasadnym przyjęciu, że odwołanie strony zostało wniesione po terminie, podczas gdy z uwagi na treść ww. przepisów bieg terminu do złożenia przedmiotowego odwołania nie rozpoczynał swego biegu w dniu 19 maja 2020 r., a dopiero w dniu 23 maja 2020 r. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organów kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. DIAS wniósł odpowiedź na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył , co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w skrócie "p.u.s.a."), sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod względem zgodności z prawem aktów wydawanych przez organy administracji publicznej. Z przepisu art. 1 p.u.s.a. wynika, że sądowoadministracyjna kontrola administracji publicznej zawsze powinna uwzględniać trzy aspekty, a mianowicie: 1) ocenę zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym; b) ocenę dochowania wymaganej procedury; c) ocenę respektowania reguł kompetencji. Kontrola ta polega więc na wszechstronnym zbadaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy, a sąd powinien poddać szczególnie gruntownej ocenie i analizie te wszystkie aspekty sprawy, w odniesieniu do których istnieją wątpliwości, a ustalenia organów są odmienne od wniosków i twierdzeń strony. Należy również dodać, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.")). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, a podstawę ku temu stanowił art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842) i wydane na jego podstawie w dniu 19 października 2020 r. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I w zw. z § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym. Należy się zgodzić z organem, iż sprawa, w której Skarżący złożył odwołanie z uchybieniem terminu dotyczyła wniosku o zwrot odsetek od nadpłaty cła, w której organ I instancji odmówił wypłaty żądanych odsetek decyzją z dnia [...].04.2020 r., którą doręczono pełnomocnikowi strony w dniu [...].05.2020 r. Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W przedmiotowej sprawie skuteczne doręczenie decyzji miało miejsce w dniu [...].05.2020 r. i w związku z powyższym, bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się w dniu [...].05.2020 r. Ostatnim dniem na skuteczne złożenie odwołania był dzień [...].06.2020 r. Odwołanie od decyzji z dnia [...].04.2020 r. zostało zaś nadane w Urzędzie Pocztowym B. i opatrzone datą [...].06.2020 r. Należy zatem uznać, że wniesienie odwołania nastąpiło po upływie ustawowego terminu. Stąd też podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 223 Ordynacji podatkowej należy uznać za niezasadny. Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika strony dotyczącego nieuwzględnienia art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem, i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych należy wyjaśnić, że ww. przepis dawał podstawę do wstrzymania biegu terminu do wniesienia odwołania, ale w niniejszej sprawie, co słusznie zauważył organ, nie miał zastosowania. Przepis ten został uchylony na podstawie art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. póz. 875). Przepis uchylający wszedł w życie w dniu 16 maja 2020 r. (art.76). Na mocy art. 68 ust. 6 ww. ustawy z dnia 14 maja 2020 r., terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, które nie rozpoczęły biegu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynały bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. od dnia 24 maja 2020 r.: Zgodnie zaś z ust. 7 terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Należy zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie bieg terminu do wniesienia odwołania nie uległ wstrzymaniu na mocy przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. Czynności powodującej rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia odwołania - czyli doręczenia decyzji - dokonano bowiem w dniu [...] maja 2020 r., a zatem już po wejściu w życie przepisów ustawy z dnia 14 maja 2020 r., która to ustawa uchyliła przepisy dotyczące wstrzymania i zawieszenia biegu terminów procesowych i sądowych. Z uwagi na powyższe w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania powołane wyżej przepisy art.68 dotyczące wstrzymania biegu terminu. Ze względu na powyższe na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.