II SA/Sz 1135/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na uchwałę Rady Miejskiej w S. Nr XXXI/198/2021 z dnia 31 sierpnia 2021 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Burmistrza M. S. oraz urzędników działających z upoważnienia Burmistrza postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE K. C., reprezentowany w sprawie przez córkę O. C., pismem z dnia [...] września 2021 r.- na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] sierpnia 2021 r. w sprawie rozpatrzenia jego skargi z dnia [...] sierpnia 2021 r. na działanie Burmistrza M. S. oraz urzędników działających z upoważnienia Burmistrza. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, wskazując między innymi, że zaskarżona uchwała jest w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Będąca przedmiotem skargi uchwała Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. wydana została na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735), dalej przytaczanej jako: "K.p.a.", w trybie przepisów rozdziału 2 działu VIII tej ustawy. Uregulowane w dziale VIII K.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotem skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Tak ustawowo wyznaczony przedmiot postępowania skargowego wyklucza możliwość prowadzenia postępowania uproszczonego w sprawie indywidualnej (art. 233, 234 i 235 K.p.a.). Niedopuszczalne jest także stosowanie środków ochrony prawnej ustanowionych przepisami art. 101 i 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1372) do spraw załatwianych w uproszczonym postępowaniu administracyjnym. Postępowanie skargowe nie może być bowiem konkurencyjne w stosunku do żadnej innej prawnie uregulowanej procedury stosowanej przed organami państwowymi lub społecznymi. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że w dniu [...] sierpnia 2021 r. do Rady Miasta wpłynęła skarga K. C. (pismo z dnia [...] sierpnia 2021 r.) na działanie Burmistrza oraz urzędników w sprawie dotyczącej przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom dla gruntów sąsiednich na działkach nr [...] i [...] obręb ew. [...] m. S.. Skarżący zarzucił niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 37 § 4 K.p.a. Rada Miasta uznała skargę za bezzasadną. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 223 § 1 K.p.a. organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 K.p.a. w ramach swojej właściwości. Załatwienie skargi przez radę miejską, która jest organem kolegialnym, następuje w formie uchwały (art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym). Tego rodzaju uchwały, będące formą załatwienia skargi lub wniosku rozpatrywanego w tym trybie, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej zwana "p.p.s.a.", kontrola działalności organów administracji publicznej obejmuje orzekanie przez sąd administracyjny w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydawanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a). Zaskarżona uchwała nie jest więc tożsama z uchwałami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5-6 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Uchwała, o której mowa w skardze K. C. jest więc czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., polegającą na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi. Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze skargę K. C., jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 wyżej wskazanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.