II SA/Sz 701/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Barbara Gebel Sędzia WSA – K. Grzegorczyk-Meder Sędzia NSA – M. Włodarczak-Siuda po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ze skargi J. M. i T. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę linii kablowej postanawia: oddalić wniosek J. M. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w osobach: sędzia NSA - Elżbieta Makowska, sędzia NSA - Iwona Tomaszewska, sędzia NSA - Henryk Dolecki, sędzia NSA - Stefan Kłosowski, sędzia NSA - Grzegorz Jankowski, sędzia WSA - Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA - Arkadiusz Windak. UZASADNIENIE Skarżący J. M. pismem z dnia [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę linii kablowej. Następnie pismem z dnia 4 października 2007 r. J. M. wystąpił w imieniu swoim i syna – T. M. z wnioskiem o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. w osobach: [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż wskazani sędziowie wydając orzeczenia w sprawach z jego skarg, dopuścili się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, z tym skutkiem, że "usankcjonowali przestępcze działania Starosty K. oraz Wojewody Z." w postaci wywłaszczenia nieruchomości należących do skarżących, następnie wycięcia drzew samosiejek i wybudowanie sieci energetycznych na tych nieruchomościach. Ponadto skarżący zarzucił, iż w dotychczasowych postępowaniach sądowych doszło do naruszenia jego prawa do: rzetelnego procesu sądowego w rozsądnym terminie, gdyż niektóre ze skarg zostały rozpoznane po zakończeniu bezprawnych inwestycji, skutecznego wniesienia środka odwoławczego oraz ochrony własności. W dniu 15 listopada 2007 r. Sąd wezwał J. M. do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu syna – T. M., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem uznania, iż wniosek o wyłączenie sędziów został wniesiony wyłącznie przez niego. Powyższe pismo otrzymał do wiadomości T. M.. W terminie wynikającym z wezwania Sądu, J. M. nie nadesłał wskazanego pełnomocnictwa. Z uwagi na złożony przez J. M. wniosek - sędziowie, o których wyłączenie wnioskowała strona złożyli pisemne oświadczenia, z których treści wynika, iż między nimi a stronami postępowania sądowego nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Instytucję wyłączenia sędziego sądu administracyjnego ustawodawca uregulował w przepisach art. 18 - 23 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 18 i art. 19 tej ustawy, wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, bądź też na wniosek strony. Wyżej wskazane przepisy stosuje się z mocy art. 24 tej ustawy odpowiednio do wyłączenia asesorów sądowych. Przyczyny wyłączenia sędziego od rozpoznawania sprawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 i art. 19 ustawy. Tworzą one katalog zamknięty, co oznacza, że nie można wyłączyć sędziego z innych przyczyn niż wskazane w powołanych przepisach prawa. W myśl art. 18 § 1 cytowanej ustawy sędzia jest wyłączony z mocy ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. W celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 ustawy, ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Analizując powyższe przesłanki tut. Sąd stwierdził, iż wniosek J.M. o wyłączenie wskazanych przez niego sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., nie może zostać uwzględniony, ponieważ z oświadczeń złożonych przez tych sędziów wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności, o których mowa w powołanym powyżej art. 18 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie tut. Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki do wyłączenia sędziego, wskazane w art. 19 powołanej ustawy. Stosownie do art. 19 ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przede wszystkim należy zauważyć, iż skarżący w swoim wniosku nie podniósł żadnych okoliczności mogących uprawdopodobnić wątpliwości co do bezstronności sędziów, pomimo, iż był do tego zobowiązany na podstawie art. 20 powołanej ustawy, o czym został pouczony w piśmie Sądu z dnia 19 października 2007 r. Opisane przez skarżącego okoliczności w postaci wydawania rozstrzygnięć oddalających wnioski lub skargi skarżącego, w ocenie Sądu, nie stanowią natomiast dowodu o braku bezstronności sędziów. Twierdzenia skarżącego, jakoby sędziowie "działali bezprawnie" z naruszeniem przepisów prawa, jest twierdzeniem subiektywnym, gdyż prawidłowość wydawanych przez tut. Sąd orzeczeń podlega weryfikacji przez sąd drugiej instancji, i nawet w przypadku uchylenia orzeczenia, fakt ten nie dowodzi braku bezstronności sędziów rozpoznających skargę czy też wniosek strony. Ponadto wskazać należy, iż skarżący uzasadniając żądanie wyłączenia sędziów tut. Sądu sam podniósł, co jest bezspornym faktem, iż wnioski skarżącego były rozpoznawane przez różnych sędziów, zaś skargi rozpoznawano w zróżnicowanych składach trzyosobowych. W tej sytuacji uznać należało, iż nieuzasadnione byłyby również przypuszczenia co do braku obiektywizmu po stronie sędziów przy podejmowaniu poszczególnych rozstrzygnięć. Skoro skarżący nie wskazał i nie uprawdopodobnił okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziów i asesora w danej sprawie, mogących stanowić podstawę wyłączenia na mocy art. 19 powołanej ustawy, a świetle oświadczeń złożonych przez asesorów i sędziów nie zachodzą żadne z okoliczności wymienionych w art. 18 ustawy, przyjąć należało, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.