III SA/Łd 673/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa- [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Staroście [...] kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi, zaksięgowaną w dniu 10 sierpnia 2020 r., pod poz. 2088. UZASADNIENIE W dniu 6 sierpnia 2020 r. Starosta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. orzekającej o: 1. uchyleniu w całości decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] o odmowie wprowadzenia, na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad Oddział w Ł., zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków działki o nr ew. 95/15, położonej w obrębie P., gmina G. (stanowiącej własność Skarbu Państwa i pozostającej w zarządzie wnioskodawcy) polegających na wykreśleniu strony wnioskującej jako podmiotu wykonującego zadania zarządcy drogi; 2. dokonaniu zmiany w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla działki nr 95/15 poprzez wykreślenie Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad jako zarządcy drogi publicznej oraz ujawnienie zgodnie z zapisami w księdze wieczystej PT1P/00082862/4- właściciela Skarb Państwa – Starosta [...]. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienia skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano strona skarżąca - Starosta [...] przedmiotem skargi uczynił wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. wydaną na skutek rozpatrzenia odwołania Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad Oddział w Ł. od decyzji organu pierwszej instancji wydanej przez Starostę [...]. W orzecznictwie sądów administracyjny ugruntowany został pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela, iż organ administracji publicznej, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a tym samym nie ma on interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. Żaden przepis prawa nie daje bowiem organom administracji pierwszej instancji prawa kwestionowania w drodze skargi do sądu administracyjnego, decyzji organów drugiej instancji wydawanych w postępowaniu odwoławczym lub w trybie nadzoru. Przyjęcie odmiennego stanowiska skutkowałoby nadaniem temu organowi jednocześnie uprawnień władczych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej oraz uprawnień strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje. Innymi słowy dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie w dwóch instancjach. Podkreślić również należy, że zasadniczym celem, jak i cechą wyrażonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego jest możliwość kontroli i ewentualnego skorygowania działań organów niższego stopnia, w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego, bądź też nadzorczego. Zatem instytucja skargi do sądu administracyjnego nie może być wykorzystywana do rozstrzygania sporów pomiędzy organami administracji różnych szczebli procedujących w danej sprawie, gdyż godziłoby to w istotę powołanej zasady dwuinstancyjności postępowania Inaczej mówiąc powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Przy czym, co istotne bez wpływu na powyższe stwierdzenie pozostaje kwestia, który z organów danej jednostki samorządu terytorialnego jest właściwy do wydania decyzji administracyjnej (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 16 lutego 2016 r., I OPS 2/15; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2020 r., I GSK 481/20; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 25 lutego 2016 r., II SA/PO 108/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego uznać należy, iż skarga Starosty [...] wniesiona na ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. wydaną w toku postępowania administracyjnego, w którym w pierwszej instancji orzekał Starosta [...], jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. e.o.