I SA/Ol 170/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przekazania, zgodnie z właściwością rzeczową, wniosku o umorzenie należności postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wymienionym w sentencji postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego Naczelnika Urzędu Skarbowego, który postanowieniem wydanym na podstawie art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazał Wojewodzie wniosek J. J. o umorzenie mandatów karnych kredytowych, egzekwowanych na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez tegoż wierzyciela. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 12.02.2007r. Pismem z dnia 16 lutego 2007r. J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej "prośbę o umorzenie mandatów karnych". Na doręczone w dniu 23.03.2007r. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi J. J. wniósł "zażalenie" z dnia 28.03.2007r., w którym podniósł, że jego wniosek dotyczy umorzenia mandatów karnych i opisał okoliczności w których doszło do ich wymierzenia. Ponowił prośbę o umorzenie należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres i tryb tej kontroli regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Z norm ustanowionych w powyższych aktach prawnych wynika, że sąd administracyjny nie rozstrzyga bezpośrednio o prawach i obowiązkach obywateli, a jedynie ocenia, czy wydany przez organ administracji publicznej akt (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem. W razie stwierdzenia naruszenia prawa sąd może zaskarżony akt uchylić lub stwierdzić jego nieważność. Stanowią o tym art. 3 i art. 145 p.p.s.a. Według art. 52 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie organem właściwym do ewentualnego umorzenia mandatów karnych jest Wojewoda. Stąd prawidłowo organ egzekucyjny przekazał wniosek skarżącego złożony w toku postępowania egzekucyjnego do rozpatrzenia przez wierzyciela. Dopiero po rozpatrzeniu wniosku i wydaniu stosownego aktu przez Wojewodę (który będzie zawierał stosowne pouczenie o środkach zaskarżenia) o ile będzie on niekorzystny, skarżący będzie miał możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ze względu na brak podstaw prawnych do bezpośredniego merytorycznego rozpoznawania przez sąd administracyjny wniosku skarżącego o umorzenie mandatów karnych, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58§1 pkt 6 p.p.s.a.