II AKa 506/23

Common courts2024-01-25

Case number

II AKa 506/23

Judgment date

2024-01-25

Type

SENTENCE

Judges

Iwona HyłaKarina Maksym (PRESIDING_JUDGE)Teresa Jędrzejas-Paluch

Judgment text

Sygn. akt: II AKa 506/23 <div> <h2>ORZECZENIE</h2> Dnia 25 stycznia 2024 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodnicząca: </td> <td> Sędzia SA Karina Maksym </td> </tr> <tr> <td> Sędziowie: </td> <td> SA Iwona Hyła (spr.) SO del. Teresa Jędrzejas-Paluch </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> Jolanta Stańczak </td> </tr> </table> przy udziale prokuratora Oddziałowego Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach Dariusza Przeworowskiego po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2024 roku sprawy przeciwko lustrowanemu  P. H. (H.), s. E. i M., ur. (...) w R. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od orzeczenia Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 19 września 2023 roku sygn. akt IV K 267/22 1. utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie, 2. zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Gliwicach) na rzecz lustrowanego P. H. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych z tytułu ustanowienia obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym, 3. kosztami sądowymi postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. SSO del. Teresa Jędrzejas-Paluch SSA Karina Maksym SSA Iwona Hyła <table> <colgroup> <col width="387"/> <col width="113"/> <col width="38"/> <col width="161"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II AKa 506/23 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> Orzeczenie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 19 września 2023 r. sygn. akt IV K 267/22 </td> </tr> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☒ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="134"/> <col width="53"/> <col width="134"/> <col width="134"/> <col width="244"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="117"/> <col width="210"/> <col width="117"/> <col width="255"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☐ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="76"/> <col width="120"/> <col width="317"/> <col width="87"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 2.1.1.1. </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 2.1.2.1. </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="98"/> <col width="340"/> <col width="261"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="98"/> <col width="340"/> <col width="261"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="590"/> <col width="55"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td> Apelacja Prokuratora Oddziałowego Biura Lustracyjnego w Katowicach. Zarzut obrazy przepisu postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, mającej wpływ na treść orzeczenia, polegającej na uznaniu - z pominięciem zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, iż : - zapisy dokumentacji archiwalnej w postaci „charakterystyki współpracy (...) będącej częścią składową karty osobowej tajnego współpracownika o pseudonimie ,, (...)" nr rej. (...) dotyczącej P. H., są jedynym dowodem mającym świadczyć o współpracy lustrowanego w rozumieniu art. 3a ust. 1 ustawy „lustracyjnej", przy jednoczesnym pominięciu w tym zakresie zeznań byłego oficera (...) prowadzącego TW „(...) J. S., jednoznacznie stwierdzającego, iż zapisy w/w charakterystyki" odzwierciedlają prawdziwy stan faktyczny oraz wniosków, jakie wynikają z zapisów oświadczenia o zwolnieniu ze współpracy z organami kontrwywiadu wojskowego lustrowanego i zachowaniu w tajemnicy faktu tej współpracy, którego treść świadczy o tajnej i nieoficjalnej współpracy lustrowanego z organami kontrwywiadu wojskowego, - poprzez uznanie, iż zapisy charakterystyki TW (...)” z powodu ogólnikowości i braku konkretnych danych dotyczących przebiegu współpracy są niewiarygodne i niewystarczające dla uznania, iż doszło do spełnienia przesłanek operacyjnego charakteru zdobywania informacji oraz materializacji współpracy przez TW „(...)" bez uwzględnienia istotnego faktu z punktu widzenia zasad sporządzania kart osobowych tajnych współpracowników przez ówczesne organy kontrwywiadu wojskowego, iż taki zwięzły, standardowy i ogólny charakter informacji dotyczących współpracy TW „(...)" wynikał z praktykowanego ówcześnie rutynowego sposobu redagowania zapisów „charakterystyki" tajnych współpracowników wywodzących się z żołnierzy zasadniczej służby wojskowej wykorzystywanych wyłącznie w celach „profilaktycznych" przez organy kontrwywiadu wojskowego, a nie wynikało to ze sztampowego, sporządzonego na wyrost i bez oparcia w realiach opisu zachowania TW(...) </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Odnosząc się do postawionego w apelacji zarzutu obrazy przepisu prawa procesowego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, mającego zastosowanie w niniejszym postępowaniu na skutek unormowania zawartego w art. 19 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 Nr 63, poz. 425 z późn. zm.), stwierdzić trzeba jednoznacznie, że jest on niezasadny. W świetle zebranego materiału dowodowego oraz całokształtu okoliczności sprawy należy skonstatować, że wbrew wywodom autora apelacji, ocena dowodów i dokonane na jej podstawie ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy w Gliwicach są rzetelne i prawidłowe. Postępowanie dowodowe w ramach przewodu sądowego zostało przeprowadzone starannie i wolne jest od braków i uchybień proceduralnych, zaś podstawę orzeczenia stanowił całokształt okoliczności oraz dowodów przeprowadzonych i ujawnionych w toku rozprawy głównej. Dyrektywy normatywne określone w art. 19 i art. 21 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 Nr 63, poz. 425 z późn. zm.) przenoszą do postępowania lustracyjnego zarówno zasady procesowe, jak też gwarancje procesowe ochrony praw osoby, wobec której postępowanie to jest prowadzone (vide wyrok SA we Wrocławiu z 9.06.2010 r., II AKa 155/10, OSAW 2011, nr 2, poz. 220). W postępowaniu lustracyjnym, podobnie jak w postępowaniu karnym, jedynym źródłem poznania procesowego są dowody i w żadnej sytuacji nie mogą one zostać zastąpione domniemaniami, hipotezami, przypuszczeniami, niezweryfikowanymi faktami lub wersjami, czy też powoływaniem się na ogólnie obowiązujące zasady wynikające z wiedzy historycznej a nie z realiów niniejszej sprawy, jak czyni to apelujący. W gruncie rzeczy jedynym argumentem apelacji, mającym w przekonaniu prokuratora przemawiać za urzeczywistnieniem się współpracy lustrowanego z WSW były okoliczności pozyskane prawdopodobnie z innych tego typu spraw – bo z całą pewnością nie z niniejszej –  „iż pomoc tajnego osobowego źródła informacji dla WSW, jakim był żołnierz zasadniczej służby wojskowej (…) polegała na przekazywaniu z reguły ustnych informacji w zwalczaniu zjawisk [szczegółowo wymienionych w załączniku do zarządzenia MON z dnia 25.07.1971 r. – instrukcji kontrwywiadowczej WSW],  które nie były wykorzystywane w konkretnych sprawach operacyjnych prowadzonych przez WSW” . Nie sposób zaprzeczyć tymże ogólnym tezom zawartym w środku odwoławczym, niemniej jednak z dowodów przeprowadzonych w niniejszej sprawie absolutnie nie wynika, aby lustrowany był w taki sposób wykorzystywany przez WSW. Bynajmniej nie świadczy o tym sztampowa, ogólnikowa charakterystyka, na jaką wielokrotnie powołuje się skarżący, jako niemalże koronny dowód w sprawie. Słusznie sąd I instancji ocenił tenże dokument za niewiarygodny w zakresie urzeczywistnienia się kontaktów lustrowanego z WSW. Dowód ten bynajmniej na to nie wskazywał. Słusznie podnosił sąd I instancji w swym pisemnym uzasadnieniu, iż ogólna ocena TW (...)za całość utrzymywanego kontaktu z organami KW pasowałaby praktycznie do każdego żołnierza, który zostałby zarejestrowany jako współpracownik, natomiast w ślad za tymi okrągłymi słowami nie szły żadne dowody wskazujące na faktyczne podjęcie materialnie rozumianej współpracy, nie są wymieniane żadne konkrety, nie istnieją żadne dokumenty wytworzone przez lustrowanego lub w oparciu o jego słowa, nie odnotowano żadnej sprawy operacyjnej (obiektowej, czy osobowej), w której miano by wykorzystać informacje od lustrowanego, a przecież w charakterystyce wskazywano - i to w liczbie mnogiej - że takowe miały być dostarczane. Trafna była zatem konstatacja Sądu Okręgowego w Gliwicach, że przedmiotowe zapisy, zawierające enigmatyczne, sztampowe frazy, bez „pokrycia” w innych dokumentach, nie spełniają przesłanek uznania go za materialnie prawdziwy, a wyłącznie za sporządzony w owym czasie przez świadka S., zatem prawdziwy w sensie formalnym. Nie miał zatem racji apelujący, że sąd I instancji dopuścił się naruszenia zasady oceny dowodów określonej w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, procedując w niniejszej sprawie. Ocena ta była bowiem oceną obiektywną, swobodną i rzetelną. Sąd meriti wskazał wyraźnie w jakiej części dał wiarę depozycjom lustrowanego i świadka S., jak również które z dowodów z dokumentów obdarzył tym walorem i z jakich przyczyn podjął taką decyzję. Co się zaś tyczy przywoływanych przez skarżącego judykatów i poglądów wyrażonych w nich zwłaszcza przez Sąd Najwyższy, to wskazać trzeba, że dotyczyły zgoła odmiennych stanów faktycznych, więc ich przenoszenie na grunt niniejszej sprawy nie wydaje się uzasadnione. Sąd I instancji miał wszak w polu widzenia, iż lustrowany osobiście wypisał zarówno deklarację o współpracy, jak i oświadczenie o przyjęciu do wiadomości zaprzestania współpracy (oba dokumenty pokrywające się czasowo z rozpoczęciem i zakończeniem służby wojskowej w O.), lecz wyciąganie z tych faktów tak dalece idących wniosków, jak czyni to apelujący, jest absolutnie nieuprawnione. Słusznie sąd meriti wskazywał w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku na potrzebę krytycznego podejścia do materiałów wytworzonych przez szeroko rozumiany aparat bezpieczeństwa PRL. Pośrednio takie wnioski wyciągnął również z zeznań świadka S., który choć wprost tego nie przyznał, podał iż jego działania (między innymi pozyskiwanie osobowych źródeł informacji) miało charakter in spe (osłona łączności na wypadek konfliktu) a naturalne (wynikające z faktu przebywania w tej samej jednostce i ze stosunku szarży) kontakty, dotyczyły przeplatających się okoliczności dotyczących funkcjonowania jednostki wojskowej, co samo w sobie było objęte tajemnicą (jak wszystko w wojsku) ale nie miało znamion współpracy w rozumieniu ustawy lustracyjnej. Sąd Apelacyjny w całości akceptuje przytoczone wyżej twierdzenia sądu I instancji i traktuje jak własne, podobnie jak ocenę dokonanych przez ten sąd ustaleń, przez pryzmat orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 listopada 1998 r. sygn. K39/97. Znamienne są w tym zakresie wiarygodne wyjaśnienia lustrowanego, w których stwierdza, iż podpisał deklarację o dobrowolnej współpracy, jednak ta dobrowolność oznaczała dla niego poddanie się woli oficera Wojska Polskiego. Podnosił na rozprawie, że był w podległości służbowej, dostał nakaz - polecenie jednego z dowódców - i nawet nie przyszło mu do głowy, że może go nie wykonać. Dla lustrowanego sformułowanie „nieoficjalna współpraca”, to była zwykła procedura obowiązująca w wojsku, dlatego nie dziwiło go spotkanie w styczniu w 1983r. Natomiast oświadczenie podpisane w sierpniu 1983r. potraktował jako zwykłe następstwo informacyjne w związku z przejściem do rezerwy. Z dowódcą, który był w służbach WSW, spotkał się 2 razy - składając deklarację i oświadczenie. Nigdy w międzyczasie podczas odbywania służby nie spotkał się z nim, nie zabiegał o takie spotkanie, ani też nie był przez niego wezwany, w jego opinii normalnym trybem w wojsku było wezwanie przed oblicze dowódcy. Nigdy też nie przekazał S. żadnych informacji ani ustnych, ani tym bardziej pisemnych. Prokurator z kolei nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które stałyby w kontrze do twierdzeń lustrowanego, a materiał dowodowy zgromadzony w sprawie również nie naprowadza na inną ocenę dowodu w postaci wyjaśnień P. H.. Stąd za trafne uznano zaskarżone rozstrzygnięcie i utrzymano je w mocy. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> O uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Z powodu niezasadności zarzutów postawionych zaskarżonemu orzeczeniu, brak było podstaw do uwzględnienia postulatu skarżącego. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="645"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Całość zaskarżonego orzeczenia. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Z powodu oczywistej bezzasadności zarzutów postawionych zaskarżonemu orzeczeniu - o czym rozważano w podsekcji 3.1 - jak również z powodu braku przesłanek do działania z urzędu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, zaskarżone orzeczenie jako prawidłowe, utrzymano w mocy. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="87"/> <col width="22"/> <col width="364"/> <col width="227"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2 i 3 </td> <td colspan="2"> Kosztami za postępowanie odwoławcze obciążono Skarb Państwa - po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z art. 19 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów – zwanej dalej ustawą lustracyjną - z uwagi na to, iż apelacja wniesiona przez Prokuratora Oddziałowego Biura Lustracyjnego w Katowicach nie została uwzględniona. Ponieważ w postępowaniu odwoławczym lustrowany był reprezentowany przez obrońcę ustanowionego z wyboru, orzeczono o przyznaniu od Skarbu Państwa na rzecz P. H. zwrotu poniesionych przez niego wydatków w tej mierze. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> SSO (del.) Teresa Jędrzejas - Paluch SSA Karina Maksym SSA Iwona Hyła </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Prokurator Oddziałowego Biura Lustracyjnego w Katowicach </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Całość zaskarżonego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☐ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>