III SAB/Wr 1595/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Y. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 1 lipca 2020 r. A. Y. (dalej jako skarżąca, strona) – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wywiodła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu (brak ponaglenia). Organ wskazał, że strona w żaden sposób nie udokumentowała spełnienia tego warunku, brak w aktach dowodów na inne sformułowanie ponaglenia, nie ma również dowodów, że skarżąca wniosła takowy środek bezpośrednio do organu wyższego stopnia. Zarządzeniem z 12 października 2020 r. Przewodniczący III Wydziału tut. Sądu wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez: a) podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi; b) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; c) złożenie dowodu złożenia ponaglenia na przewlekłość organu przed wniesieniem skargi. Korespondencja sądowa zawierająca odpis wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 5 listopada 2020 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych. Przy piśmie z dnia 12 listopada 2020 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał m.in. kopię skargi oraz pełnomocnictwa, które nie zostały przez niego prawidłowo uwierzytelnione. Ponadto, nie przedłożył dowodu wniesienia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 przywołanej ustawy każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga, która nie zawiera ww. podpisu, dotknięta jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że pełnomocnik wykonał wezwanie Sądu z dnia 12 października 2020 r. w sposób nieprawidłowy. Na nadesłanej kserokopii skargi oraz pełnomocnictwa znajduje się pieczątka "za zgodność z oryginałem" opatrzona jedynie parafką, nie ma na nich jednak podpisu pełnomocnika ani miejsca i daty sporządzenia uwierzytelnionej kopii tego dokumentu. Należy przypomnieć, że przywołany wcześniej art. 37 § 1 p.p.s.a. nie zawiera szczególnych wymagań co do sposobu uwierzytelniania pełnomocnictwa lub innych dokumentów przez wymienionych w nim pełnomocników. Takie wymogi wynikają natomiast z przepisów ustaw dotyczących korporacji zawodowych zrzeszających tych pełnomocników (w tym przypadku art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, t.j. Dz. U. 2020 poz. 1651.). Zgodnie z tym przepisem poświadczenie odpisu dokumentów powinno zawierać podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia (por. Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WKP 2018, Komentarz do art. 37 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec braku w uwierzytelnionych przez pełnomocnika profesjonalnego dokumentach wszystkich, wskazanych wyżej elementów, zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10, LEX nr 653 593), skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Ponadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. W sprawie w odpowiedzi na skargę organ podał, że strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej także nie przedłożył dowodu wniesienia ponaglenia na przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tych wszystkich względów Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.