I FSK 1544/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. I., A. P. i A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Go 247/10, odrzucające skargę W. I., A. P. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia 21 stycznia 2010 r., Nr: [...], przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oraz ustalenia kwoty tego zobowiązania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Go 247/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę W. I., A. P. i A. S. Sąd pierwszej instancji, powołując się na art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.), przyjął, że skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika winna była bez wezwania opłacić wpis stały od skargi na decyzję w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej, w momencie jej wniesienia do skargi a najpóźniej do końca terminu do wniesienia skargi. 2. W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika strony skarżącej, zaskarżono powyższe postanowienie w całości. Wniesiono o jego uchylenie i rozpoznanie skargi. Skarga kasacyjna została oparta na naruszeniu: - art. 231 u.p.p.s.a. przez błędne przyjęcie, że przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne podczas gdy strona w skardze jednoznacznie określiła wartość przedmiotu zaskarżenia, a organ celny wymierzył i ustalił wysokość podatku VAT, a zatem przedmiotem zaskarżenia było zobowiązanie podatkowe w konkretnej kwocie i ustalenie odpowiedzialności byłych wspólników spółki A. właśnie co do tej konkretnej kwoty. Tym samym wpis należny od skargi był wpisem stosunkowym, albowiem przedmiotem zaskarżenia były i są należności pieniężne w ściśle określonej wysokości; - § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnym poprzez brak jego zastosowania; - § 2 ust. 3 pkt 12 i 13 cyt. rozporządzenia przez błędne przyjęcie, że od skargi niniejszej pobiera się wpis stały w kwocie 500 zł podczas gdy zgodnie z art. 231 u.p.p.s.a. powinien być pobrany wpis stosunkowy. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Ustawodawca regulując kwestię opłat sądowych, dokonał podziału kategorii spraw na takie, które podlegają wpisowi stosunkowemu oraz na te, które podlegają opłacie stałej. Zgodnie z przepisem art. 231 u.p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest wpis stały. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że właściwie to charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie przesądzał o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy z 2005, nr 5, s 161-162). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się również, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I FZ 239/08, LEX nr 493823). W rozpatrywanej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona na decyzję Dyrektora Izby Celnej, którą to utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji: - ustalającą kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru dokonanego przez spółkę jawną; orzekającą o odpowiedzialności byłych wspólników zlikwidowanej spółki jawnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzja ta wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w wydanym rozstrzygnięciu organ podatkowy w pierwszej kolejności ustalił kwotę podatku od towarów i usług a w dalszej kolejności orzekł o odpowiedzialności byłych wspólników spółki. W tej sytuacji, nie można się zgodzić ze stwierdzeniem Sądu pierwszej instancji, że istotą w sprawie, prowadzonej przed organami podatkowymi, było przede wszystkim orzeczenie o odpowiedzialności wspólnika spółki osobowej. Warte zauważenia jest również, że w przypadku wydawania decyzji tego rodzaju co w sprawie, w odróżnieniu od decyzji o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki, przedmiotem rozstrzygania jest należność pieniężna a nie jedynie zaistnienie określonych przesłanek odpowiedzialności. W tym stanie rzeczy zgodzić się należało z autorem skargi kasacyjnej, że w sprawie wpisem należnym był wpis stosunkowy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.