II OZ 673/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 211/20 odrzucającego skargę Stowarzyszenia [...]w [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 maja 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 211/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Stowarzyszenia [...]w [...] (skarżący) na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. Spółka z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Nr [...] wraz z wewnętrzną instalacją i urządzeniami zasilającymi na terenie działki nr [...], w obrębie [...], w jednostce ewidencyjnej [...] gmina [...]. Powyższe rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżące Stowarzyszenie pismem z [...] grudnia 2019 r. wniosło do skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 22 listopada 2019 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z [...] stycznia 2020 r. wezwano je do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi wraz z załącznikami poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz złożenie dokumentów określających umocowanie do reprezentowania strony skarżącej: regulaminu Stowarzyszenia, pełnomocnictwa upoważniającego M. K. do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem administracyjnym udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia oraz nadesłania listy członków Stowarzyszenia. Wskazane wezwanie zostało stronie doręczone [...] lutego 2020 r. Przy piśmie z [...] lutego 2020 r. nadesłało kserokopię regulaminu Stowarzyszenia niepotwierdzona za zgodność z oryginałem, upoważnienie dla M. K. do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem administracyjnym udzielone przez dwóch członków Stowarzyszenia (E.R. i T.S.) oraz listę członków Stowarzyszenia. Z załączonej listy członków Stowarzyszenie wynika, że liczy ono cztery osoby (E.R., T.S., M.B., M.K.). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał na treść art. 28 oraz art. 29 p.p.s.a. i wyjaśnił, że z uwagi na to, iż skarżący nie uczynił zadość wymaganiom postawionym w tych przepisach został on wezwany do usunięcia braków formalnych skargi określonych w zarządzeniu z [...] stycznia 2020 r. Zauważył, że strona skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania, bowiem przy piśmie z [...] lutego 2020 r. została nadesłana jedynie niepotwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia regulaminu Stowarzyszenia i lista członków Stowarzyszenia. Zauważył także, że wprawdzie zostało również nadesłane upoważnienie dla M.K. do reprezentowania Stowarzyszenia, natomiast z przedstawionej dokumentacji wynika, że Stowarzyszenie liczy czterech członków i brak jest na upoważnieniu podpisu jednego z jego członków (M.B.), tym samym - niezależnie od przyczyn, które powodowały niepełne wykonanie wezwania – okoliczność ta przesądza o braku dokumentu właściwie określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę, do jej wniesienia, zaś taki brak formalny uniemożliwia nadanie skardze biegu. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziło się Stowarzyszenie i wniosło o uchylenie postanowienia. W uzasadnieniu wskazało, że istotnie na pełnomocnictwie nie podpisał się jeden z członków Stowarzyszenia, natomiast odnotowano na nim, że tym czasie przebywał w szpitalu. Zdaniem Stowarzyszenia brak tego podpisu nie przesądza, jednakże o braku umocowania. Ponadto w ocenie skarżącego postanowienie narusza art. 144 Konstytucji, bowiem odrzucając skargę sąd odmówił sprawowania kontroli działalności administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie, czego nie kwestionuje skarżący, pomimo doręczonego wezwania do uzupełnienia braku formalnego w postaci nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem administracyjnym udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia czynności tej nie dokonał. Jak bowiem wskazał w zażaleniu sam skarżący, pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenia nie podpisał jeden z jego członków – M.B. - z uwagi na pobyt w szpitalu. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Osoby te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, o czym mówi art. 29 p.p.s.a. Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, stąd też zasadnie Sąd I instancji wezwał skarżącego do przedłożenia stosownych dokumentów, których nie załączono do skargi. Nie ulega wątpliwości, że jak już wyżej wskazano i czego nie kwestionuje Stowarzyszenie, do skargi nie załączono stosownego dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia. W tych okolicznościach konieczne stało się wezwanie skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego, co też Sąd I instancji uczynił [...] lutego 2020 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z [...] stycznia 2020 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał pełnomocnictwo upoważniające jednego z czterech członków Stowarzyszenia do reprezentowani go w postępowaniu wywołanym skargą. Pełnomocnictwo to zostało podpisane przez dwóch członków Stowarzyszenia, zaś przy trzecim z nazwisk poczyniono adnotację "w szpitalu". Wskazać należy, że skoro na omawianym dokumencie nie widnieją podpisy wszystkich członków Stowarzyszenia to nie sposób przyjąć, że wskazany pełnomocnik został prawidłowo umocowany przez wszystkich członków. Dodatkowo wyjaśnić trzeba, że okoliczność, dla której uzyskanie podpisu czwartego z członków Stowarzyszenia okazało się utrudnione (wskazano na znaczną odległość od miejscowości stanowiącej siedzibę Stowarzyszenia do szpitala oraz pobyt M.B. w szpitalu) nie może przesądzać o przyjęciu, że pełnomocnik został prawidłowo umocowany. Tym samym przyjąć należało, że skarżący istotnie nie uzupełnił braku formalnego skargi, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jak prawidłowo przyjął Sąd I instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.