I SA/Sz 556/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2022 r. nr 3201-IEW.7010.38.2022.2 w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2019 r., zaliczek na podatek dochodowy od płatnika za miesiące od stycznia do czerwca 2019 r., podatek od towarów i usług za okresy od września do grudnia 2019 r. oraz od stycznia do kwietnia 2020 r. oddala skargę. UZASADNIENIE Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (zwany dalej: "organem odwoławczym", "organem II instancji") zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanowieniem z dnia 24 czerwca 2022 r. znak 3201-IEW.7010.38.2022.2 utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie (zwanego dalej: "organem I instancji") z dnia 22 lutego 2022 r., znak 3215-7010.3224858/2022 w sprawie zaliczenia [...] (zwanej dalej: "Stroną", "Skarżącą") wpłaty z dnia 15 lutego 2022 roku w kwocie [...]zł na poczet zaległości z tytułu: - podatku dochodowego w wys. 19 % pobieranego od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki od tej zaległości [...] zł, - odsetek za zwłokę z tytułu nieuiszczonych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za: - styczeń 2019 r. w kwocie [...]zł, - luty 2019 r. w kwocie [...]zł, - marzec 2019 r. w kwocie [...]zł, - kwiecień 2019 r. w kwocie [...]zł, - maj 2019 r. w kwocie [...]zł, - czerwiec 2019 r. w kwocie [...]zł, - lipiec 2019 r. w kwocie [...]zł, - sierpień 2019 r. w kwocie [...]zł, - wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł, - październik 2019 r. w kwocie [...]zł, - listopad 2019 r. w kwocie [...]zł, - grudzień 2019 r. w kwocie [...]zł, : - podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-4) za: - styczeń 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - luty 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - marzec 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - kwiecień 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - maj 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - czerwiec 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - podatku od towarów i usług za: - wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - październik 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - listopad 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - grudzień 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - styczeń 2020 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - luty 2020 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - marzec 2020 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł, - kwiecień 2020 r. w kwocie [...]zł oraz odsetki [...] zł. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w dniu 22 lutego 2022 r., organ I instancji wydał postanowienie znak 3215-7010.3224858/2022, o zaliczeniu wpłaty z dnia 15 lutego 2022 roku w kwocie [...]zł na poczet ciążących na Stronie zaległości podatkowych z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) wraz z odsetkami. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Strona w piśmie z dnia 12 kwietnia 2022 r. złożyła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie: - art. 62 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm. – zwanej dalej: "O.p.") poprzez zaliczenie wpłaty niezgodnie ze wskazaniem na PCC, a na inne należności, - art. 55 § 2 O.p. poprzez naruszenie zasady proporcjonalności rozliczenia wpłat na należność główną i odsetki w ten sposób, że 11 pozycji stanowią wyłącznie odsetki. W związku z powyższym Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organ II instancji po rozpoznaniu zażalenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ II instancji powołał treść art. 62 O.p. a następnie wskazał, że ustalił, iż Strona w dniu 15 lutego 2022 r. dokonała wpłaty na rachunek organu podatkowego w kwocie w kwocie [...]zł, z dyspozycją: [...], Pismem z 14 lutego 2022 r. (data wpływu do organu 15.02.2022 r.) oświadczyła, iż środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, na którą to transakcję uzyskała promesę Urzędu, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...] przekazuje do organu podatkowego na poczet należności podatkowych z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych, podatku dochodowego, podatku VAT. Powołując się na art. 62 § 1 O.p. wniosła o zaliczenie wpłat w pierwszej kolejności na PCC, a następnie na podatek dochodowy i VAT. W dniu 22 stycznia 2020 r. Strona złożyła w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S. deklarację roczną o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-4R) za 2019 r., w której wykazała należny podatek do wpłaty, za miesiące od stycznia do grudnia 2019 r., odpowiednio: [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł. W dniu 21 października 2019 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 20 listopada 2019 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 27 lutego 2020 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 27 lutego 2020 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała Pani kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 19 lutego 2020 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała Pani kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 21 marca 2020 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 20 kwietnia 2020 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 19 maja 2020 r. Strona złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za [...] r., w której wykazała kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu 23 kwietnia 2020 r. Strona złożyła w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w 2019 r. (PIT-36L), w którym wykazała: kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2019 r., odpowiednio: [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł, [...] zł. [...] zł, [...] zł,[...] zł, [...] zł. Następnie, organ II instancji powołał treść art. 51 § 1, art. 53 O.p. oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz.U. z 2021 r., poz. 703). Organ II instancji wskazał, że organ I instancji ustalił, że na dzień rozliczenia wpłaty z 15.02.2022 r. w wysokości [...] zł, tj. na 22.02.2022 r., na karcie kontowej Strony widniały m. in. zaległości z tytułu podatku dochodowego (PPL) za 2019 r., zaległości w postaci odsetek za zwłokę z tytułu nieuiszczonych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (PPL) za okres styczeń - grudzień 2019 r., zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-4) za okres styczeń - czerwiec 2019 r., zaległości tytułu podatku od towarów i usług za okres wrzesień - grudzień 2019 r. oraz 2020 r. W konsekwencji po dokonaniu 15 lutego 2022 r. wpłaty kwoty [...]zł organ I instancji zaliczył ją na: - zaległości z tytułu podatku dochodowego za 2019 r. ([...] zł) oraz na odsetki za zwłokę od tej zaległości ([...] zł) - organ prawidłowo naliczył odsetki od dnia 1.05.2020 r. do dnia wpłaty 15.02.2022 r., - odsetki za zwłokę z tytułu nieuiszczonych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres styczeń - grudzień 2019 r. ([...] zł), organ prawidłowo naliczył odsetki od dnia następnego po upływie terminów płatności zaliczki do dnia złożenia zeznania 23.04.2020 r., - zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-4) za okres styczeń - czerwiec 2019 r. ([...] zł) i odsetki od tych zaległości ([...] zł), organ prawidłowo naliczył odsetki od dnia następnego po upływie terminów płatności zaliczki do dnia wpłaty 15.02.2022 r., - zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres wrzesień 2019 r. – kwiecień 2020 r. ([...] zł) i odsetki od tych zaległości ([...] zł) - organ prawidłowo naliczył odsetki od dnia następnego po upływie terminów płatności podatku do dnia wpłaty 15.02.2022 r. Wobec powyższego zarzut dotyczący tego, że organ podatkowy I instancji naruszył art. 62 § 1 O.p., poprzez zaliczenie wpłaty niezgodnie ze wskazaniem, tj. z pominięciem zaległości z tytułu podatku PCC, organ II instancji uznał za niezasadny. Organ II instancji wskazał, że Strona w dyspozycji przelewu podała, że wpłata dotyczy PIT z dopiskiem promesa. Z kolei pismem z 14 lutego 2022 r. wniosła "o zaliczenie wpłat w pierwszej kolejności na podatek PCC, a następnie w dalszej kolejności na podatek dochodowy i VAT". Organ II instancji wyjaśnił, że z uwagi na brak zaległości z tytułu PCC, organ I instancji zaliczył wpłatę na podatek dochodowy oraz VAT. Na podatek PCC zaliczone zostały wpłaty dokonane 14 lutego 2022 r. oraz część wpłat dokonana 15 lutego 2022 r., aż do pokrycia całej kwoty zaległości w tym podatku. Pozostałe wpłaty z 15 lutego 2022 r. zostały zatem zaliczone na zaległości z tytułu podatku dochodowego oraz VAT, zgodnie z dyspozycją, aby w pierwszej kolejności zaliczyć na PCC, a dalszej kolejności na podatek dochodowy i VAT. W sytuacji gdy 15 lutego 2022 r. Strona dokonała wielu wpłat, bez znaczenia pozostaje kolejność ich zaliczania. Wpłaty zostały rozliczone na zaległości podatkowe z dniem ich dokonania. O sposobie rozliczania kwoty wpłaty decyduje data wpłaty, a nie data wydania postanowienia. W ocenie organu II instancji, niezasadny jest zarzut naruszenia art. 55 § 2 O.p., przyznając, że w zaskarżonym postanowieniu 11 pozycji dotyczy odsetek naliczonych od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od stycznia do grudnia 2019 r. w łącznej kwocie [...]zł. Wskazując na treść art. 44 ust. 1 pkt 1 , art. 44 ust. 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U z 2021 r., poz. 1128), stwierdził, że zaliczka na podatek dochodowy nieuiszczona w terminie płatności staje się odrębną zaległością podatkową oraz że odsetki od tych zaległości są stałe. Zaległości te istnieją do czasu ich rozliczenia w rocznym zeznaniu podatkowym, co następuje w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. W tym samym terminie podatnicy zobowiązani są wpłacić różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu, a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. W tej dacie miesięczne zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek ulegają konwersji w roczne zobowiązanie w podatku dochodowym, a organ podatkowy nie może już domagać się od podatnika zapłaty zaliczek na podatek, lecz samego podatku. Organ II instancji wyjaśnił także, że powyższe jednak nie przekreśla dochodzenia przez organ podatkowy odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek. W ocenie organu II instancji, w przypadku odsetek stałych nie było podstaw do ustalania proporcji. Strona nie zgodziła się z orzeczeniem organu II instancji i w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zaskarżonemu postanowieniu (w skardze omyłkowo wskazano: "decyzji") zarzuciła: 1) obrazę przepisu art. 8 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie i traktowanie wpłat poczynionych na rachunek Skarżącej lub do jej kasy przez podatników PCC jako ruchomości podlegających zajęciu i egzekucji, 2) obrazę art. 62 O.p. poprzez zaliczanie wpłat otrzymanych przez Skarżącą przez PCC i zajętych następnie przez organy egzekucyjne na poczet należności podatkowych a nie płatniczych, 3) nieprawidłowe rozliczenie należności z tytułu PCC i stwierdzenie, że na dzień 5 stycznia 2022 r. Skarżąca miała zaległość z tytułu PCC w wysokości [...] zł, 4) obrazę art. 26 O.p. poprzez niezastosowanie. Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie od organu podatkowego na rzecz Skarżącej kosztów postępowania przed Sądem. W uzasadnieniu skargi Strona odniosła się do podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a."). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontroli sądowej zostało poddane postanowienie organu podatkowego w przedmiocie zaliczenia wpłaty skarżącej z dnia 15 lutego 2022 r. w kwocie [...]zł na poczet zaległości w podatku dochodowym za 2019 r. oraz odsetek na ten podatek, a także odsetek za zwłokę z tytułu nieuiszczonych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od stycznia 2019 r. do grudnia 2019 r., zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okresy od stycznia 2019 r. do czerwca 2019 r., zaległości w podatku od towarów i usług za okresy od września do grudnia 2019 r., za okresy od stycznia 2020 r. do kwietnia 2020 r. i na odsetki. Z akt administracyjnych dołączonych do rozpoznawanej skargi wynika, że w dniu 15 lutego 2022 r. Skarżąca uiściła ww. kwotę, wnosząc o zaliczenie wpłat w pierwszej kolejności na PCC, a następnie na podatek dochodowy i VAT. Wobec argumentacji zaprezentowanej przez Stronę w treści skargi, należy w tym miejscu podkreślić, iż przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie prawidłowość rozstrzygnięcia w przedmiocie zaliczenia wpłaty Strony, dokonanej tytułem podatku PCC, PIT i VAT, nie zaś prawidłowość przeprowadzonego wobec Strony postępowania egzekucyjnego i jego skutków, co czyni podniesione w tym względzie zarzuty bezpodstawnymi. Zgodnie z art. 62 § 1 O.p. (w brzmieniu nadanym od 1 stycznia 2020 r.), jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. Jeżeli na podatniku ciążą koszty doręczonego upomnienia, dokonaną wpłatę zalicza się w pierwszej kolejności na poczet tych kosztów (art. 62 § 1a). Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaliczki, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności.(art. 62 § 2 ). Natomiast stosownie do § 4 tego samego artykułu, w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie, z zastrzeżeniem § 4a. Należy też dodać, że zgodnie z art. 51 § 1 O.p. zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Ponadto, w myśl art. 51 § 3 2 O.p., § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na podatki oraz rat podatków niewpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub inkasenta. Od zaległości podatkowej – w myśl art. 53 § 1 i 4 O.p. – naliczane są odsetki za zwłokę od dnia następnego po upływie terminu płatności do dnia zapłaty podatku. Zatem odsetki za zwłokę naliczane są z mocy prawa, albowiem stanowią one automatyczny skutek powstania zaległości podatkowej. Natomiast w myśl art. 55 § 2 O.p., jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Przepis ten reguluje proporcjonalny sposób zaliczania dokonanej wpłaty, przy czym zaległością podatkową – zgodnie z ww. art. 51 § 1 O.p. – jest podatek niezapłacony w terminie płatności. W ocenie Sądu, zmiana brzmienia art. 62 § 1 O.p. umożliwia dysponowanie przez podatnika dokonaną przez niego wpłatą (tj. dokonanie wyboru na poczet, którego zobowiązania podatkowego spośród wielu ma być zarachowana wpłata), ale dotyczy podatników, którzy terminowo, rzetelnie i systematycznie regulują swoje zobowiązania podatkowe. Dyspozycja zawarta na dowodzie wpłaty - wskazująca przeznaczenie dokonanej płatności w zakresie tytułu i okresu zobowiązania podatkowego - jest zatem wiążąca dla organu podatkowego tylko w sytuacji, gdy podatnik nie posiada zobowiązań podatkowych, dla których termin płatności upłynął. Wynika to wprost z brzmienia zdania drugiego art. 62 § 1 O.p. Sąd podzielił zatem stanowisko organu odwoławczego, wynikające z zaskarżonego postanowienia, że w sytuacji posiadania zaległości podatkowych, podatnik (płatnik) dokonujący wpłaty może decydować o jej przeznaczeniu, ale tylko w zakresie tytułu podatkowego, a nie okresu, za który powstała zaległość, albowiem z urzędu będzie ona zaliczana na zaległość o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości we wskazanym podatku, a w przypadku braku określenia podatku, albo braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności, spośród wszystkich zaległości podatkowych. Dodać należy, że art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej zawiera sposób (kolejność) zaliczania wpłat i jest to przepis prawa materialnego (por. wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 68/10, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Zasadą jest, że przepisy prawa materialnego stosuje się w brzmieniu obowiązującym w dacie zaistnienia zdarzenia, które wywołuje skutki prawne, a zatem zaliczenie wpłaty następuje z datą jej dokonania i odbywa się zawsze według reguł obowiązujących w czasie, gdy wpłata została dokonana. Z omawianych przepisów wynika, że postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 4 O.p. ma charakter deklaratoryjny. To zaś oznacza, że dokonana wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania, a wydane postanowienie, jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych, według zasad określonych w O.p. Organowi nie przysługuje żadna uznaniowość w rozliczeniu wpłaconej kwoty, gdyż rozliczenie następuje z mocy prawa, zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili dokonania wpłaty. Z brzmienia przytoczonego wyżej art. 62 § 1 O.p. wynika obowiązek organu uwzględnienia przy rozliczaniu wpłaty oświadczenia podatnika, w którym wskazuje on, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Ponadto, postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej jest aktem formalnym, nieprzesądzającym o istnieniu zaległości podatkowej, lecz informującym o sposobie zaliczenia dokonanej wpłaty. Zaliczenie następuje z mocy prawa (por. m.in.: wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. II FSK 2452/18; wyrok NSA z dnia 5 października 2017 r., sygn. I FSK 2290/15; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. III SA/Wa 1739/14, CBOSA). Postanowienie o zarachowaniu wpłat nie przesądza o wysokości zaległości podatkowej, która może okazać się inna niż przyjęta przez organ podatkowy w momencie zaliczenia, konieczne jest jednak istnienie ciążącego na podatniku zobowiązania podatkowego, znana musi być również jego wysokość w dacie zaliczenia (tutaj zaległość odnotowana była na karcie kontowej) . Podobną uwagę należy również odnieść do kwestii odsetek za zwłokę. I choć kwotę odsetek za zwłokę, które powstają z mocy prawa, wylicza organ podatkowy, to jednak nie jest to przedmiotem tego postanowienia, które dotyczy zaliczenia dokonanej wpłaty na poczet zaległości i odsetek. Postanowienie to nie może być zatem traktowane jako akt, w którym określone zostały podatnikowi zaległości podatkowe czy odsetki za zwłokę. Bezspornie też odsetki, w sytuacji, gdy wpłata nie pokryła w całości zaległości i odsetek, biegną dalej (p. Komentarz do art. 62 Ordynacji podatkowej, L. Etel [w:] R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa. Komentarz, 2006 r.). Wobec tego, jak też słusznie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, kwestie związane ze stanem zaległości (ich wysokością) pozostają poza zakresem niniejszej sprawy. Stosowne informacje podatnik może uzyskać w odrębnych trybach. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Skarżąca jest podatnikiem podatku PIT i VAT oraz płatnikiem podatku PIT. Zaskarżone postanowienie nie obejmowało kosztów upomnienia. W okolicznościach kontrolowanej sprawy nie jest sporne, że Skarżąca w chwili dokonywanego rozliczenia dokonanej 15 lutego 2022 r. wpłaty zalegała z wpłatami kwot podatku PIT i VAT za poszczególne okresy 2019 r. i 2020 r. i odsetek od zaległości. Kwoty podatków i zaliczek na dzień rozliczenia widniały na karcie kontowej i wynikały ze złożonych przez podatniczkę deklaracji podatkowych. Organ wyliczył także odsetki i przedstawił sposób rozrachowania wpłaty [...] zł. Wbrew zarzutom skargi, zaskarżone postanowienie jest odzwierciedleniem prawidłowo dokonanej czynności księgowej, tj. rozliczenia wpłaty Skarżącej z dnia 15 lutego 2022 r. W niniejszej sprawie Skarżąca w piśmie z 14 lutego 2022 r. podała, że wpłata powinna być zaliczona przez organ na zaległość w podatku PCC, a następnie na zaległości w podatku dochodowym oraz podatku od towarów i usług. Organ uwzględniając dyspozycje Strony, zaliczył wpłatę na widniejące na karcie podatnika zaległości oraz odsetki, według zasad określonych w art. 62 O.p., tj. z uwagi na to, że na Skarżącej ciążyły zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zaliczył na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku. Przy czym organ zauważył, że na zaległości z tytułu podatku PCC zostały zaliczone wpłaty z 14 lutego 2022 r. i w części z 15 lutego 2022 r., aż do pokrycia całej kwoty zaległości w podatku PCC. Pozostałe wpłaty z 15 lutego 2022 r. zostały zaliczone na inne zaległości – w podatku PIT oraz VAT. W związku z powyższym zarzut nieprawidłowego rozliczenia przedmiotowej wpłaty z pominięciem zaległości z PCC był niezasadny. Prawidłowo również uznał, że do odsetek stałych jakimi są odsetki od zaliczek niezapłaconych w terminie, nie stosuje się art. 55 § 2 O.p. Sąd, stwierdza, że pozostałe zarzuty skargi są również bezzasadne, jako, że nie dotyczą zaskarżonego postanowienia o zaliczeniu wpłaty z 15 lutego 2022 r. na poczet zaległości, a postępowania egzekucyjnego oraz stanu zaległości. Reasumując, powyższe należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Wydając rozstrzygnięcie organy działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zaś zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które miały wpływ lub mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.