I SA/Ke 208/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 września 2007r. w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...] . nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE W dniu 6 września 2007r. sygn. akt I SA/Ke 208/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydał wyrok w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Wyrokiem tym Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji. Od wyroku wniesiona została przez pełnomocnika organu –radcę prawnego skarga kasacyjna. Do pisma dołączono potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W niniejszej sprawie wpis stały od skargi na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 cyt. rozporządzenia wynosi 500 zł, a zatem wpis od skargi kasacyjnej wyniósł 250 zł. Oznacza to, że wniesiona przez stronę skarga kasacyjna nie została należycie opłacona. Przepis art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W związku z powyższym, skoro skarga kasacyjna podlegająca stałej opłacie, wniesiona przez radcę prawnego nie została należycie opłacona, należało ją odrzucić na podstawie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł w sentencji postanowienia.