II OZ 1/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 987/21 odrzucające skargę G. F. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 1 września 2021 r. nr ... w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 987/21 odrzucił skargę G. F. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 1 września 2021 r. nr ... w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 1 września 2021 r. wydaną w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2022 r. zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wymienionym terminie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2022 r. W zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 9 sierpnia 2022 r., skarżący nie uiścił wpisu. W tej sytuacji, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd Wojewódzki skargę odrzucił. W zażaleniu na postanowienie Sądu z dnia 29 sierpnia 2022 r., skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując na brak dochodów, złą sytuację materialną oraz fakt wydania przez organ administracji "krzywdzącej" decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). W przypadku nieuzupełnienia braków fiskalnych w wyznaczonym terminie po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Podniesione w zażaleniu argumenty dotyczące braku środków finansowych na pokrycie wpisu sądowego nie mogły podważyć zaskarżonego postanowienia, skoro Sąd Wojewódzki miał obowiązek odrzucić skargę, od której nie uiszczono wymaganego wpisu. Zaznaczyć należy, że prawomocnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 16 lutego 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Z kolei wnioski skarżącego o zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych zostały prawomocnie rozstrzygnięte przez Referendarza sądowego WSA oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny. Prawidłowo zatem w dniu 7 lipca 2022 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 16 lutego 2022 r., jeszcze raz wskazując, że nieuiszczenie wpisu sądowego spowoduje odrzucenie skargi. Z akt sądowych wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone 2 sierpnia 2022 r., jednak w wyznaczonym terminie skarżący wpisu nie uiścił. Wskazać trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny w ramach rozpoznania niniejszego zażalenia nie mógł kontrolować prawidłowości orzeczeń w przedmiocie prawa pomocy (odmowy zwolnienia z kosztów sądowych) gdyż podjęte zostały w odrębnym postępowaniu, zakończonym prawomocnie. Podobnie nieskuteczne są zarzuty odnoszące się do wadliwości zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymeldowania, gdyż wobec odrzucenia skargi Sąd Wojewódzki nie dokonywał oceny jej legalności. W świetle przedstawionych ustaleń odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji należało uznać za prawidłowe. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, zgodnie z przepisami art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.