II SA/Sz 647/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 647/20 o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu z wyjątkiem piwa postanawia: I. uchylić zaskarżone postanowienie z dnia 20 sierpnia 2020 r., II. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, III. zwrócić stronie Skarżącej kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w pkt I postanowienia odrzucił skargę R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu z wyjątkiem piwa, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325. ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). W pkt II postanowienia Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego przez Skarżącą od skargi. Sąd stwierdził w orzeczeniu, że skarga R. K., zawarta w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r., podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Zaskarżona decyzja została bowiem doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 9 czerwca 2020 r., a zatem termin do jej wniesienia upłynął w dniu 9 lipca 2020 r. Tymczasem pełnomocnik strony przesłał skargę do Sądu w dniu 10 lipca 2020 r. Na powyższe postanowienie, pełnomocnik Skarżącej, złożył zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez niezasadne przyjęcie, że nadanie przedmiotowej skargi miało miejsce w dniu 10 lipca 2020 r., w sytuacji gdy nadanie skargi, listem poleconym w placówce Poczty Polskiej S.A, miało miejsce w dniu 9 lipca 2020 r., a więc z poszanowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Na dowód powyższego pełnomocnik dołączył do zażalenia dokument potwierdzenia nadania skargi listem poleconym (wypis z książki nadawczej Kancelarii Radców Prawnych), na którym widnieje stempel Poczty Polskiej jednostki pocztowej [...] z datą 9 lipca 2020 r. oraz przedłożył wydruk ze strony [...] poczta-polska.pl/śledzenie przesyłek, z którego wynika data nadania ww. listu poleconego w dniu 9 lipca 2020 r. o godzinie [...]. Pełnomocnik Skarżącej wniósł w zażaleniu o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego. Jednocześnie z zażaleniem Skarżąca uiściła wpis sądowy od zażalenia w wysokości [...] zł (vide: dowód wpłaty – karta 59 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. W ocenie Sądu, pełnomocnik Skarżącej wykazał dokumentami, że przedmiotowa skarga została nadana w dniu 9 lipca 2020 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu 30 dni przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., liczonego od daty doręczenia stronie decyzji Organu II instancji. Okoliczność ta została potwierdzona przez Pocztę Polską S.A. Wobec powyższego należało uznać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi za oczywiście uzasadnione i w konsekwencji uchylić postanowienie o odrzuceniu skargi, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, należy wyjaśnić, że art. 209 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. W innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu. Tego rodzaju uprawnienie nie zostało również przewidziane w ramach uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 16 lutego 2018 r. sygn. akt I OZ 127/18, dostępne CBOSA). Zwrot kosztów postępowania zażaleniowego jest zatem możliwy wyłącznie w jednym z orzeczeń kończących postępowanie w sprawie w danej instancji, o ile pozwoli na to wynik sprawy determinujący rozstrzygnięcie o kosztach procesu (por. postanowienia NSA: z dnia 3 grudnia 2009 r., II OZ 1075/09, z dnia 11 stycznia 2010 r., II OZ 1160/09, z dnia 14 lipca 2011 r., II OZ 615/11). W związku z powyższym Sąd, w pkt II postanowienia, oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia sąd orzekł w pkt III postanowienia na podstawie art. 225 p.p.s.a., albowiem w sytuacji uwzględnienia zażalenia przez sąd I instancji, wnoszący zażalenie nie ma obowiązku uiszczania wpisu.