II SA/Rz 855/09

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 28.12.2009 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].09.2009 r., nr [...], wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wznowienia postępowania scaleniowego zakończonego decyzją Zarządu Gminy [...] z [...].05.2002 r., Nr [...], - postanawia – 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w 3/4 pełnej wysokości tych kosztów, 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE W dniu 4.12.2009 r. J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 855/09, dotyczącej skargi w/w na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwany dalej SKO) z [...].09.2009 r. nr [...]. Sprawa o sygn. II SA/Rz 855/09 nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. Na aktualnym etapie postępowania sądowego skarżący obowiązany jest ponieść koszt wpisu sądowego w wysokości 200 zł, należnego z tytułu wniesienia skargo do WSA. Okoliczności dotyczące życia J. P. oraz jego rodziny zostały przedstawione w piśmie z 16.11.2009 r. oraz we wniosku PPF z 4.12.2009 r. Z zawartego w tych pismach opisu wynika, że w skład gospodarstwa domowego skarżącego wchodzi J. P. oraz jego żona S. P. Podstawą utrzymania tych osób jest kwota netto w wysokości 1654 zł. Wydatki konieczne rodziny to w szczególności: energia elektryczna (194 zł), gaz (259 zł), leki (200 zł). Po odjęciu wydatków koniecznych pozostaje rodzinie do wykorzystania kwota 1000 zł. Według strony wnoszącej o prawo pomocy kwota ta nie wystarczy do zaspokojenia potrzeb koniecznych dwuosobowej rodziny, jeżeli nie uzyska od Sądu zwolnienia od kosztów sądowych niniejszej sprawy. Na majątek rodziny P. składa się także mieszkanie o pow. 92 m² oraz nieruchomość rolna o pow. 1,60 ha. Stwierdzono, co następuje: Wniosek J. P. zasługuje na uwzględnienie w części. Wyżej wymieniony skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona zobowiązana jest udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych), jest niemożliwie gdyż spowoduje obniżenie zdolności ponoszenia wydatków koniecznych przez członków gospodarstwa domowego (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.). Sytuacja majątkowa i rodzinna J. P. wymaga udzielenia pomocy jednak w niepełnym zakresie. Zdaniem rozpoznającego wniosek, strona będzie w stanie bez uszczerbku na swym utrzymaniu pokryć 50 zł, wpisu sądowego należnego z tytułu złożenia skargi oraz pozostałe 3/4 części kosztów sądowych, jakie mogą powstać w toku rozpoznawania skargi wniesionej na opisane wyżej postanowienie SKO. Ustalona część kosztów sądowych nie zaciąży negatywnie na poziomie egzystencji wnioskodawcy oraz małżonki S. Należy zauważyć, iż strona dzięki stałemu zatrudnieniu posiada zagwarantowany dopływ środków finansowych. Rodzina posiada także sporej powierzchni grunt, który stanowić może źródło pożytków w postaci płodów rolnych, a także czynszu najmu lub dzierżawy. O częściowo pozytywnej ocenie prośby skarżącego decyduje natomiast wysokość skromnych jak na potrzeby dwuosobowej rodziny dochodów. Podzielić wypada wyrażoną przez wnioskodawcę ocenę, iż pokrycie pełnej kwoty wpisu sądowego a także pozostałych opłat i wydatków spowoduje naruszenie zdolności rodziny do pokrycia wydatków o charakterze niezbędnym. Oddalenie tego niebezpieczeństwa zapewni zniesienie wobec J. P. kosztów sądowych w ¾ części ogólnej kwoty tych kosztów. Oznacza to w praktyce, że skarżący będzie zobowiązany do uiszczenia 50 zł wpisu sądowego należnego z tytułu złożenia skargi na opisane wyżej postanowienie SKO. Z przedstawionych powyżej powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 245 § 4, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.