II SA/Rz 1051/11
Administrative courts2011-11-15
Case number
II SA/Rz 1051/11
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Judgment date
2011-11-15
Type
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Judges
Ewa Partyka
Ruling
Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...].
UZASADNIENIE
II SA/Rz 1051/11
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w sprawie ustalenia dla R. K. jednorazowej opłaty planistycznej w wysokości 6441 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr 1804/9 i 1804/10 w D. w związku uchwaleniem przez Radę Miejską uchwały z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] Miasta [...], obszaru położonego w rejonie ulic S., G. i E. (Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.).
R. K. w skardze na wyżej opisaną decyzję SKO zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r. W treści uzasadnienia skargi, strona skarżąca nie podała jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja strony podważa jedynie legalność zaskarżonych rozstrzygnięć administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270
ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. II SA/Bk 352/2006,
Lex Polonica nr 1241556).
Z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie tylko nie uprawdopodobnił, ale nawet nie wskazał z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżącego uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia.
Z akt sprawy zaś nie wynika, że zaskarżona decyzja ustalająca stronie skarżącej jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego - rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.