II SAB/Sz 110/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie odpowiedzi w sprawie zatrzymania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. S. wystąpił ze skargą z dnia 14 października 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Prokuratora w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie odpowiedzi w sprawie zatrzymania. Skarżący wyjaśnił, że w związku z jego zatrzymaniem w dniu [...] sierpnia 2019 r. podczas kontroli paszportowej przez Straż Graniczną na lotnisku w G., działającej na zlecenie Prokuratury w sprawie PR Ds. [...] celem złożenia oświadczenia o stałym pobycie, wniósł pismem z dnia 19 sierpnia 2019 r. do Prokuratury o udzielenie odpowiedzi: - na jakiej konkretnie podstawie prawnej prokurator referent sprawy PR Ds. [...] zlecił Straży Granicznej zatrzymanie i pobranie od niego oświadczenia o stałym pobycie; - jakie konkretne okoliczności i przesłanki skutkowały tym, że zostało wydane przez Prokuraturę postanowienie o jego zatrzymaniu celem odebrania oświadczenia o stałym pobycie; - na jakich obecnie obowiązujących przepisach prawa żąda się od niego odebrania oświadczenia o stałym pobycie. Skarżący dodał, że czynność pobrania od skarżącego oświadczenia o stałym pobycie została powtórzona na lotnisku w G. w dniu [...] sierpnia 2019 r., podczas jego powrotu do kraju oraz, że Prokurator nie odpowiedział na złożony w dniu 19 sierpnia 2019 r. wniosek. W odpowiedzi na skargę Prokurator wskazał, że z treści skargi wynika, iż skarżący zarzuca bezczynność Prokuraturze w związku z brakiem odpowiedzi na pismo z dnia 19 sierpnia 2019 r., żądające wyjaśnienia podstaw wszczęcia poszukiwań osoby A. S. w postępowaniu nadzorowanym przez Prokuraturę prowadzonym pod sygn. akt PR Ds. [...] oraz wynikającego z tego legitymowania go przez Straż Graniczną i odebrania od niego oświadczenia o miejscu jego stałego pobytu. W ocenie Prokuratora, analiza zarzutów przytoczonych przez skarżącego we wniesionej skardze wskazuje, że dotyczą one wyłącznie prowadzonego postępowania karnego przeciwko A. S. i nie mieszczą się w katalogu podstaw do wniesienia skargi wymienionych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tryb prowadzenia postępowania karnego nie ma związku z działalnością administracji publicznej i nie podlega kontroli sądowo administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Jednakże przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej zwanej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 2019 r. poz. 768 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., tj. tylko wtedy, gdy organ był obowiązany rozpatrzyć sprawę administracyjną przez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia (na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (...), a także innych niż określonych w pkt 1 - 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, a także innych niż określone w pkt 1 - 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści skargi nie wynika, by Prokurator w realiach rozpatrywanej sprawy był zobowiązany do wydania aktu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. Ponadto, również stanowisko Prokuratora wyrażone w odpowiedzi na skargę wskazuje, że wniosek skarżącego dotyczy będącego w toku postępowania karnego o sygnaturze PR. Ds. [...], toczącego się w jego sprawie. Należy zatem podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie nadzoruje Prokuratora w zakresie wyjaśnień prowadzonych indywidualnie postępowań. Funkcja powyższa jest realizowany w oparciu o nadzór instancyjny przewidziany stosownymi przepisami postępowania karnego. Zatem wszelkie aspekty tego postępowania, zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora i Policję reguluje ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987) wykraczają poza zakres kognicji sądu administracyjnego. Działalność właściwych organów w zakresie prowadzenia postępowań karnych nie należy bowiem do administracji publicznej w rozumieniu przepisów p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należało, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.