II SA/Bd 224/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA: Wojciech Jarzembski (spr.) Asesor WSA: Grzegorz Saniewski Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi E. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego oraz odmowy umorzenia nałożonej grzywny i postępowania egzekucyjnego oddala skargę UZASADNIENIE W piśmie z dnia 15 marca 2000r. E. zwróciła się do Starosty L. z wnioskiem o podjęcie czynności przewidzianych przez ustawę o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w celu doprowadzenia do wykonania m.in. przez A. i I. S. obowiązku nałożonego na te osoby na mocy decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, polegającego na udostępnieniu Inwestorowi należących do tych osób nieruchomości w celu przeprowadzenia gazociągu tranzytowego wraz ze światłowodem. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami Wojewoda W. zezwolił ww. Spółce na przeprowadzenie gazociągu wraz ze światłowodem przez nieruchomości wymienione w poszczególnych decyzjach, położone w gminie T., starostwo powiatowe w L., w tym i nieruchomości A. i I. S. Dalej wskazano, że właściciele nie zgadzają się na kontynuowanie prac na ich nieruchomościach (m.in. związanych z przeprowadzeniem kabla światłowodowego), uzależniając wykonanie obowiązków wynikających z decyzji od zapłaty odszkodowania mimo pisma inwestora wzywającego do wykonania decyzji. Wyjaśniono, że inwestor nie uchyla się od obowiązku zapłaty odszkodowania, którego wysokość ustala Starosta w toczącym się postępowaniu administracyjnym, jednakże nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawnych dla tego rodzaju uwarunkowań związanych z wykonaniem przedmiotowej decyzji. W związku z powyższym konieczne stało się doprowadzenie przez właściwy organ - Starostę L. - do wykonania przedmiotowych decyzji w trybie egzekucji administracyjnej, przy pomocy środków przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Po wysłaniu przez Starostwo Powiatowe pisma z dnia 11 lipca 2000r. do A. i I. S. w którym poinformowano adresatów o złożeniu tego wniosku i poproszono o odpowiedź czy dobrowolnie udostępnią grunt inwestorowi - w dniu 18 września 2000r. na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (jedn. tekst Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm.), po ustaleniu, że nie zostały wykonane obowiązki wynikające z decyzji Wojewody W. z dnia [...] 1998r. [...], w sprawie udzielenia zezwolenia inwestora Spółce Akcyjnej E., na założenie i przeprowadzenie podziemnego gazociągu tranzytowego DN 1400 wraz z kablem światłowodowym na części nieruchomości stanowiącej własność A. i I. małżonków S. położonej w B. gmina T. obejmującej działkę nr [...] polegającego na udostępnieniu tego terenu przez właścicieli - wystawiono upomnienie adresowane do A. i I. S. Stwierdzono w nim, że nie zostały wykonane przez nich obowiązki wynikające z ww. decyzji Wojewody i zobligowano do ich wykonania w terminie 7 dni , informując jednocześnie, że w wypadku ich nie wykonana zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne przewidziane dla egzekucji świadczeń o charakterze niepieniężnym. Następnie na podstawie art. 116 i 119 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz § 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 1990r. w sprawie opłat za czynności egzekucyjne oraz sposobu prowadzenia publicznej licytacji i trybu postępowania przy przechowywaniu i egzekucyjnej sprzedaży niektórych rodzajów ruchomości (Dz. U. Nr 47 poz. 281 z późn. zm.). Starosta L. postanowieniem z dnia 24 maja 2001r. nałożył na A. i I. S. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 1000 zł z powodu uchylenia się przez nich od wykonania obowiązku określonego w decyzji Wojewody W. z dnia [...] 1998r. znak [...] wzywając ich do wpłacanie tej kwoty w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia oraz wystawił w dniu [...] 2001r. tytuł wykonawczy nr [...], który stanowił podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie. W tytule wykonawczym Starosta L. określił jako obowiązek podlegający egzekucji to, że A. i I. małżonkowie S. nie wykonali obowiązku wynikającego z decyzji Wojewody W. z dnia [...] 1998r. A. i I. S. w odniesieniu do tego postanowienia wnieśli zażalenie i równocześnie zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Oba te środki prawne (zawarte w jednym piśmie) uzasadnili tym, że egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji Wojewody z dnia [...] 1998r. oraz tym, że obowiązek wynikający z tej decyzji został wykonany. Powołując się na takie zarzuty wnosili o umorzenie postępowania egzekucyjnego i umorzenie nałożonej grzywny w celu przymuszenia. Postanowieniem na podstawie art. 33, 34 i 59 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z 1991r. Dz. 36, poz. 161 z późn. zm. ) z dnia 11 czerwca 2001r. Starosta Lipnowski oddalił zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, omówił umorzenia nałożonej grzywny w celu przymuszenia i odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. A. i I. S. na postanowienie z dnia 11 czerwca 2001r. wnieśli zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. rozpoznając zażalenie na postanowienie z dnia [...] 2001r. oraz zażalenie na postanowienie z dnia [...] 2001r. dwoma postanowieniami z dnia [...] 2002r. utrzymało w mocy postanowienia organu pierwszej instancji. Skarżący od obu postanowień wnieśli skargi do sądu administracyjnego. W skardze dotyczącej postanowienia w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia zarzucili naruszenie art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 7 i art. 8 kpa oraz art. 33 pkt 1 i 3, art. 59 § 1 pkt 1 i 3 i art. 141 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uzasadniając skargę twierdzili zaś, że nie sprzeciwiali się prowadzeniu robót na ich nieruchomości, oraz że obowiązek w tytule wykonawczym został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 19 października 1998r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 23 marca 2005r. sygn. akt II SA/Gd 404/02 stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia i wskazał jako właściwy organ do rozpoznania zażalenia Wojewodę [...]. Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] 2005r. nr [...] uchylił postanowienie Starosty L. z [...] 2001r. - [...] i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że prace w sprawie inwestycji zostały zakończone i powołał się na pismo inwestora z dnia 1 grudnia 1999r. zawiadamiające Starostę L. na podstawie art. 54, 55 i 57 Prawa budowlanego o zakończeniu robót budowlano -montażowych i instalacyjnych umożliwiających bezpieczną eksploatację gazociągu tranzytowego [...], a nadto, że system łączności i SCADA zostanie uruchomiony w terminie późniejszym, a w okresie jego uruchomienia łączności dyspozytorska zapewniona będzie w sposób opisany w załączniku. Zdaniem organu skoro Starosta nie zgłosił sprzeciwu i inwestor przystąpił do użytkowania, to w ten sposób zamknięciu uległ ciąg czynności mających na calu umożliwienie budowy i eksploatację gazociągu. Inwestycja została zakończona i tym samym decyzja o Wojewody Włocławskiego z dnia [...] 1998r. znak [...] została wykonana. Stąd zdaniem organu odwoławczego dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie egzekucji jest niedopuszczalne. Na poparcie swoich twierdzeń o zakończeniu inwestycji, organ przywołał wyroki sądów administracyjnych I i II instancji, w których zawarte zostały podobne poglądy. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożył E. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości na mocy art. 145 § 1 pkt 1 a oraz 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 i art. 138 § 2 kpa oraz art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem skarżącego Wojewoda [...] nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy i dokonał błędnej interpretacji art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżący uważa, że decyzja Wojewody W. z dnia [...] 1998r. znak [...] nie została wykonana w całości, gdyż obejmowała ona wybudowanie gazociągu, jak i przeprowadzenie kabla światłowodowego. Przyznał, że w 1999r. inwestor zgłosił zakończenie budowy i poinformował o czasowym, zastępczym wykorzystywaniu środków łączności. Zdaniem skarżącego w sytuacji, gdy prace - dla których wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę- zostały zakończone nie może prowadzić do wniosku , że decyzja została wykonana w całości. Wykonane zostały wszystkie prace, ale nie został przeprowadzony kabel światłowodowy. Tymczasem decyzja Wojewody z 1998r. dotyczy urządzeń niezbędnych do korzystania z gazociągu, których instalacja nie wymaga pozwolenia na budowę. Art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ani żaden inny przepis tej ustawy nie wiąże -wg skarżącego - wydania decyzji i jej dalszego obowiązywania z przepisami ustawy Prawo budowlane. Zdaniem inwestora wybudowanie gazociągu nie może mieć więc żadnego wpływu na ocenę możliwości późniejszego przeprowadzenia kabla światłowodowego. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zaważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Z akt sprawy wynika, że decyzją Wojewody W. z dnia [...] 1998r. znak [...] na podstawie art. 124 ustawy z dnia21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741) w pkt 1 rozstrzygnięcia ograniczono sposób korzystania z nieruchomości stanowiącej własność A. i I. S., położonej w B., Gm. T., obejmującej działkę nr [...] o powierzchni 9936 m2. przez udzielenie skarżącemu zezwolenia na założenie i przeprowadzenie podziemnego gazociągu tranzytowego DN 1400 wraz z kablem światłowodowym , według miejsca i granic lokalizacji obejmujących powierzchnię 9936 m2 oznaczonych w załącznikach do decyzji Wojewody W. o ustaleniu lokalizacji inwestycji z dnia 1994r., znak [...]. W pkt 2 rozstrzygnięcia zobowiązano właściciela nieruchomości do jej udostępnienia w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii urządzeń wymienionych w pkt 1. W pkt 3 zobowiązano inwestora do przywrócenia nieruchomości wymienionej w pkt 1 do stanu poprzedniego oraz przyznania i wypłaty uzgodnionego odszkodowania za wyrządzone szkody powstałe wskutek zajęcia nieruchomości oraz budowy gazociągu, niezwłocznie po zakończeniu inwestycji. Rozpoznawana sprawa dotyczy postępowania egzekucyjnego. Tytuł wykonawczy dnia [...] 2001r. nr [...], który został wystawiony przez Starostę L. będący podstawą prowadzenia postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie wskazał jako obowiązek podlegający egzekucji to, że A. i I. małżonkowie S. nie wykonali obowiązku wynikającego z decyzji Wojewody W. z dnia [...] 1998r. nr [...] polegającego na udzieleniu zezwolenia E., na założenie i przeprowadzenie podziemnego gazociągu tranzytowego DN 1400 wraz z kablem światłowodowym na części nieruchomości stanowiącej ich własność położonej w B. gmina T. obejmującej działkę nr [...] i granic lokalizacji obejmującej powierzchnię 9936 ha. Obowiązek wskazany w tym tytule wykonawczym został precyzyjnie określony przez organ który wystawił tytuł. Obowiązek ten nie został określony jako nie udostępnienie nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Tytuł wykonawczy został wydany - co istotne - w dniu 24 maja 2001r. W związku z powyższym i w związku z podnoszonymi w postępowaniu egzekucyjnym stwierdzeniami A. i I. S., że nałożony na nich decyzją Wojewody W. z [...] 1998r. obowiązek został przez nich wykonany, Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę, przeprowadził na rozprawie dowód z akt sprawy tutejszego Sądu o sygn. SA/Bd 2289/03 w tym z pisma inwestora z dnia 1 grudnia 1999r. znajdującego się w tych aktach (K - 277), które jest zawiadomieniem Starostwa Powiatowego w L. o zakończeniu budowy gazociągu tranzytowego DN 1400 mm [...]. Skarżący w wyżej wymienionym piśmie powołując się na art. 54, 55 i 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414) zawiadomił o zakończeniu robót budowlano- montażowych i instalacyjnych umożliwiających bezpieczną eksploatację gazociągu tranzytowego DN 1400mm, Pr =8,4 Mpa przebiegającego przez teren gmin B., L., W. i T. objętych działaniem Starostwa Powiatowego w L. Roboty zostały przeprowadzone na podstawie pozwoleń na budowę. W zawiadomieniu wymieniono pozwolenia na budowę ze stosownymi numerami. Inwestor poinformował, że do wykonania pozostały prace związane z rekultywacją gruntów w gminie T.- na tych działkach, na których prace zostały wstrzymane decyzją Urzędu Mieszkalnictwa - do czasu rozstrzygnięcia przez NSA. Inwestor jednocześnie zawiadomił, że system łączności i SCADA zostanie uruchomiony w terminie późniejszym, a w okresie do jego uruchomienia łączność dyspozytorska zapewniona będzie w sposób opisany w załączniku. Natomiast z pisma Starosty L. z [...] 2000r. skierowanego do strony skarżącej a znajdującego się na k. 278 ww. akt SA/Bd 2289/03 wynika, że Starosta nie zgłasza sprzeciwu. Jest więc oczywiste że tytuł wykonawczy został wydany przez Starostę L. po zakończeniu przez inwestora procesu budowlanego. Wobec powyższego zarzuty złożone przez A. i I. S. w związku z tytułem wykonawczym były uzasadnione z mocy art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż obowiązek egzekucyjny został wykonany i już nie istniał w dacie wydania tytułu wykonawczego. To, iż zawiadomienie inwestora o zakończeniu budowy gazociągu zawarte w piśmie z dnia 1 grudnia 1999r. wywołało taki skutek, iż przyjęto za zakończony cały proces budowlany łącznie z położeniem światłowodu zostało utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych I instancji oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z dnia 18 marca 2005r. OSK 1216/04 oraz wyrok NSA z dnia 30 maja 2005r. OSK 1171/04) na które organ odwoławczy wskazał w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo zaś należy wskazać także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 stycznia 2006r. - I OSK 259/05. Tak więc w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w świetle powyższego stosownie do art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z uwagi na uznanie zarzutów za uzasadnione organ II instancji postąpił zgodnie z prawem orzekając o uchyleniu postanowienia organu I instancji . Rozpoznając skargę należało zauważyć, że w niniejszej sprawie podstawowe znaczenie ma art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, którego błędną interpretację zarzucił organowi skarżący w treści skargi. Zgodnie z tym przepisem starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przeprowadzając gramatyczną i celowościową interpretację tego przepisu zdaniem Sądu nie można mieć wątpliwości, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości dokonane ma zostać w celu przyszłego zakładania i przeprowadzenia na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów. Dotyczy to więc sytuacji, gdy obiekty te nie istnieją jeszcze i mają powstać w przyszłości, zaś przeszkodą ku temu by one powstały jest to, że właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, na której obiekty te mają powstać nie wyraża na to zgody. W takiej sytuacji właśnie starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości tych obiektów. Aby można było zaś ocenić o jakiego rodzaju obiektach stanowi art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami należy posiłkując się wykładnią systemowa z całą stanowczością stwierdzić, że tylko w oparciu o przepisy prawa budowlanego można zdefiniować obiekty budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit b z 7 lipca 1994r. ustawy - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budowlę stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Natomiast w art. 3 pkt 3 ustawy prawo budowlane zdefiniowane zostało pojęcie budowli - do której niewątpliwie zalicza się budowę gazociągu. Zrealizowanie obiektu budowlanego stanowi cały proces, cykl budowlany i aby ocenić początek realizacji tego obiektu i zakończenie nad nim prac należy dokonać tego w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane, gdzie w Rozdziale 5 ustawy zawarte zostały przepisy poświęcone budowie i oddaniu do użytku obiektów budowlanych. W rozpoznawanej sprawie oczywiście nie jest sporne rozpoczęcie budowy. Natomiast wątpliwe - zdaniem skarżącego jest to, czy budowa gazociągu została zakończona wraz z położeniem kabla światłowodowego. Jednak w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy fakt zakończenia budowy nie może budzić żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu zakończenie budowy potwierdza bowiem zgłoszenie dokonane przez inwestora ww. pismem z dnia 1 grudnia 1999r. o zakończeniu budowy gazociągu z powołaniem się na art. 54, 55 i 57 Prawa budowlanego. Inwestor zawarł w zgłoszeniu informację, że system łączności i SCADA zostanie uruchomiony w terminie późniejszym, a w okresie jego uruchomienia łączność dyspozytorska zapewniona będzie w sposób opisany w załączniku. Jak zaznaczono Starosta nie zgłosił sprzeciwu i w ten sposób inwestor przystąpił do użytkowania gazociągu. Inwestor złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy i nie skorzystał z uprawnień wynikających z art. 55 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego. Nie wystąpił o wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego - gazociągu przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Powyższe świadczy o zakończeniu robót budowlanych. Tak więc zdaniem Sądu bezsporne jest zakończenie budowy gazociągu. Tym samym bezprzedmiotowe stało się dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego z obowiązku określonego w tytule wykonawczym z [...] 2001r.wystawionym przez Starostę L., bowiem cel został zrealizowany, jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego; a więc nie było podstaw do prowadzenia egzekucji. W świetle powyższego zarzuty podnoszone w treści skargi należy uznać za nieuzasadnione, gdyż obowiązek udostępnienia nieruchomości przez właściciela na podstawie decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości w związku z budową gazociągu i położeniem kabla światłowodowego należy uznać za skonsumowany zgłoszeniem dokonanym przez inwestora w dniu 1 grudnia 1999r. Przepis art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami zawiera normę dającą uprawnienia dla inwestora odnośnie wejścia na grunt, którego właściciel odmawia udostępnienia tej nieruchomości. Innymi słowy z chwilą wydania decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości powstaje obowiązek po stronie jej właściciela do jej udostępnienia. W ocenie Sądu przepis art. 124 ust. 1 ogranicza się do wydania rozstrzygnięcia w drodze decyzji i służy tylko i wyłącznie celom polegającym na zrealizowaniu obiektu budowlanego. Innym celom, aniżeli przepisy art. 124 ust. 1 służą przepisy art. 124 ust. 4 i 6 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 124 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust.1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4. Zatem z przepisu tego wynika, że przywrócenie stanu poprzedniego ciąży na inwestorze po zrealizowaniu celu o którym jest mowa w art. 124 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 124 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio. W świetle powyższego obowiązki wynikające z art. 124 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami należy odróżnić realizację przyszłego obiektu budowlanego od czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, tego obiektu. Aby prowadzić czynności, o których mowa jest w art. 124 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami należy mieć na uwadze, że obiekt o którym stanowi art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest już zrealizowany. Obowiązek udostępnienia nieruchomości w celu realizacji czynności o których jest mowa w art. 124 ust. 6 wynika z mocy prawa i nie ma potrzeby nakładania go w drodze decyzji. W świetle powyższego stanu faktycznego i prawnego Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.