I FZ 206/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.K. od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Rz 351/20 odrzucające skargę w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 24 marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2016 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 15 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 351/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzuciła skargę M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 24 marca 2020 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2016 r. W przedmiotowej sprawie osoba, która sporządziła i podpisała skargę tj. M.K., został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej). Ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zarzucając: - błędną wykładnię art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący, działając w swojej własnej sprawie osobiście, jako osoba prowadząca indywidualną działalność gospodarczą, nie jest stroną postępowania i nie jest umocowany do podpisania skargi, - naruszenie art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga podpisana przez skarżącego, działającego w swojej własnej sprawie osobiście, jako osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą, nie spełnia wymogów formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy szczególne, wymienione w pkt 1-4 powołanego przepisu. Ponadto od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należą: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Wskazane w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. elementy pisma (skargi) mają charakter obligatoryjny, a ich brak, co do zasady stanowią istotne braki formalne skargi uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Wnoszący pismo ma jednakże gwarancję ochrony swojego interesu prawnego, gdyż brak każdego z wymaganych składników treści pisma podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach uregulowanych w art. 49 P.p.s.a. Jeżeli bowiem pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania chyba, że ustawa stanowi inaczej. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia, a jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie go bez rozpatrzenia. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje w takiej sytuacji skutek w postaci jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ponadto strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, a pełnomocnik obwiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo (art. 34 i art. 37 § 1 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący - M.K. działa osobiście, w swoim imieniu. Skarga do sądu na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 24 marca 2020 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2016 r. została podpisana przez niego własnoręcznie. Zatem wezwanie skarżącego do przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej nie znajduje uzasadnienia w przedmiotowej sprawie. Skarżący nie jest reprezentowany w niniejszym postępowaniu. Złożenie podpisu pod skargą ze wskazaniem z imienia i nazwiska skarżącego spełnia warunki formalne dotyczące zarówno złożenia podpisu przez skarżącego jak i oznaczenia strony postępowania. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie należało uchylić, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.