I SA/Wa 1392/07
Administrative courts2007-10-02
Case number
I SA/Wa 1392/07
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2007-10-02
Type
Postanowienie WSA w Warszawie
Judges
Elżbieta Sobielarska
Ruling
Odrzucono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych z dnia [...] maja 2007 r. , Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia naukowego postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W dniu 27 sierpnia 2007 r., za pośrednictwem organu, wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A. B. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych z dnia [...] maja 2007 r. , Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia naukowego.
W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych wniosła o umorzenie postępowania z racji niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej wyżej ustawy). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Przepis ten określa związek pomiędzy postępowaniem administracyjnym, obejmującym akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, obejmującym kontrolę tych aktów i czynności. Wyraża on zatem zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, co oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, jeżeli nie zostały wyczerpane środki przysługujące stronie w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie od decyzji Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych przysługuje skarżącemu wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. nr 65, poz. 386 ze zm.) - obecnie na podstawie art. 15 ust. 3 obowiązującej ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.). Z uwagi na fakt, iż organ nie pouczył prawidłowo strony o środkach zaskarżenia, a wadliwe pouczenie strony przez organ nie może jej szkodzić, strona ta zachowuje termin do wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia, tj. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z uwagi na to, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem administracyjnego toku instancji jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy.