I SA/Kr 1812/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego K.S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2013 r. postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 15 września 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 12 czerwca 2014 r. nr [...], określającą wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za styczeń 2013 r. w wysokości 56 008 zł. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję organu odwoławczego, w której zawarł również żądanie wstrzymania wykonania tej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. W piśmie z dnia 28 listopada 2014 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku, skarżący podał, że obecnie wraz z partnerką oczekują narodzin dziecka, wobec czego poniesie dodatkowe koszty związane z przystosowaniem mieszkania oraz zakupem m.in. wózka czy łóżeczka. Również po narodzeniu dziecka będzie ponosił koszty utrzymania dodatkowego domownika, co przy ograniczonych dochodach znacznie pogorszy jego sytuację majątkową. Do powyższego pisma skarżący załączył kserokopię karty ciąży i wyniku badań ultrasonograficznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - oznaczanej dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny jest, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., związany zamkniętym katalogiem przesłanek, których wystąpienie w ogóle umożliwia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do katalogu tych przesłanek należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod tymi pojęciami, ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy zatem do sądu. Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11, wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09, z dnia 19 maja 2011 r., II OZ 415/11). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. I tak na przykład, w postanowieniu z dnia 3 lipca 2014 r., II OZ 661/14 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd". Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na poparcie swojego wniosku skarżący wskazał jedynie zdarzenie przyszłe jakim są narodziny dziecka. Należy podkreślić, że sam fakt urodzenia przez partnerkę dziecka i zwiększenia kosztów utrzymania gospodarstwa domowego nie oznacza, że ojciec dziecka znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej. Skarżący w żaden sposób nie opisał swoich bieżących dochodów, nie wskazał czy posiada jakieś składniki majątkowe, które są niezbędne przy utrzymywaniu jego rodziny (w rozumieniu partnerki i przyszłego dziecka). Koszty nowonarodzonego dziecka ponoszone są zawsze przez ich rodziców i ten fakt nie decyduje o niedostatku. Należy również zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie należności pieniężnych samo w sobie nie może być uznane jako powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem w przypadku uchylenia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, dochodzi do zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego wraz z odsetkami (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 października 2011 r., II GSK 2001/11). Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i oddalił wniosek, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a. | | | | | |