I GSK 1198/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 942/19 w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 942/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. M. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur. D. M. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, iż dalsze wykonywanie zaskarżonych decyzji w sposób oczywisty i bezpośredni prowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych dla skarżącego, takich jak chociażby bieżąca obsługa zawartych kontraktów handlowych, realizacja działań projektowych w związku z umową o dofinansowanie numer [...] czy też bieżące prowadzenie działalności w innych sektorach. Utrzymujące się postępowanie egzekucyjne prowadzące do wyegzekwowania świadczenia na mocy w/w decyzji utrudnia skarżącemu pozyskiwanie finansowania dla dalszych inwestycji i w sposób oczywisty spowalnia i wręcz uniemożliwia rozwój przedsiębiorstwa skarżącego. Sytuacja finansowa obecnie nie pozwala na jednorazowe uregulowanie należności wobec organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że instytucja procesowa wstrzymania wykonania decyzji jest odstępstwem od generalnej zasady jej wykonalności i służyć ma stronie postępowania, chroniąc ją przed negatywnymi skutkami, jakie mogą powstać w wyniku wykonania rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami źródłowymi. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo powtórzenie przez stronę treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Nie wystarczy więc powołać się ogólnikowo na wyrządzenie znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący we wniosku wskazał, iż dalsze wykonywanie zaskarżonych decyzji w sposób oczywisty i bezpośredni prowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych dla skarżącego, takich jak chociażby bieżąca obsługa zawartych kontraktów handlowych, realizacja działań projektowych w związku z umową o dofinansowanie numer [...] czy bieżące prowadzenie działalności w innych sektorach a utrzymujące się postępowanie egzekucyjne prowadzące do wyegzekwowania świadczenia na mocy w/w decyzji utrudnia skarżącemu pozyskiwanie finansowania dla dalszych inwestycji i w sposób oczywisty spowalnia i wręcz uniemożliwia rozwój przedsiębiorstwa skarżącego. Jednakże Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdzenia skarżącego przedstawione w tym zakresie są gołosłowne i ogólnikowe. Nieprzedstawienie pełnego i rzeczywistego obrazu sytuacji finansowej wnioskodawcy skutkuje przyjęciem, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności wystąpienia przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić również należy, że faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo wykonanie świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W efekcie wniosek ten należało oddalić na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.