I SA/Bd 437/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie: sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2020 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłacania należności 1. uchyla decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], 2. uchyla decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...]. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] maja 2020 r. A. Sp. z o.o. (Skarżąca) wniosła o zwolnienie z obowiązku opłacania składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r. na podstawie przepisów ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw. Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku z [...] maja 2020 r. o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. (w zakresie marca i kwietnia wniosek został pozytywnie rozpatrzony i zaskarżona decyzja nie obejmuje tej kwestii). Organ wskazał, że należność za maj 2020 r. została opłacona, a zatem wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania. W dniu [...] lipca 2020 r. płatnik składek złożył skargę podnosząc, że składka za maj 2020 r. nie została opłacona, a wpłata z dnia [...] kwietnia 2020 r. dotyczyła marca 2020 r. Po ponownym przeanalizowaniu sprawy organ w dniu [...] sierpnia 2020 r. wydał decyzję zmieniającą, w której orzekł o zwolnieniu z obowiązku opłacania części należności z tytułu składek za maj 2020 r. w kwocie [...]zł, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r. W skardze do sądu Skarżąca podniosła, że została zwolniona z opłacania 50% kwoty składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne Fundusz Pracy i FGŚP tylko za marzec i kwiecień 2020. Decyzja za maj 2020 odmawiała zwolnienia ze składek ZUS. Zdaniem skarżącej Spółka spełniała i spełnia ustawowe warunki do uzyskania ulgi w opłacaniu składek za marzec, kwiecień, maj 2020 r., złożyła stosowny wniosek w dniu [...] maja 2020 r. i nie opłaciła należności z tytułu składek za maj 2020. Nie jest prawdą, że spółka opłaciła należność z tytułu składek za maj 2020. Spółka w dniu [...] kwietnia 2020 r. opłaciła należne składki za marzec w całości i w terminie obowiązującego wówczas prawa. Wynikało to z faktu, że w dniu opłacenia składek ([...] kwietnia 2020 r.) nie istniał przepis prawa pozwalający na obniżenie składek ZUS za pracowników. Możliwości zwolnienia z opłacania składek pojawiły się dopiero po [...] kwietnia 2020, w ustawie z dnia [...] kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. W dniu [...] czerwca 2020 r. płatnik przez kanał elektroniczny otrzymał informację o zwolnieniu z opłacania należności z tytułu składek za marzec 2020 w kwocie [...]% należności. Daty są szczególnie istotne ponieważ: 1. ZUS wysłał informację kanałem elektronicznym po dacie obowiązkowego terminu zapłaty składek za miesiąc maj (termin to [...] czerwiec). 2. Dopiero w tym okresie mogła powstać nadpłata za miesiąc marzec. (Dopiero po decyzji o zwolnieniu z opłaty składek.) W wyniku decyzji ZUS opłacone za marzec składki mogły zmienić status z opłaconych w terminie na nadpłatę. W dacie wysłania informacji przez ZUS [...] czerwca 2020 r. minął również obowiązkowy termin opłaty składek za maj 2020 r. Zmiana statusu wpłaty była konsekwencją decyzji ZUS z dnia [...] czerwca 2020 r. przyznająca spółce zwolnienie z opłacania składek za marzec i kwiecień 2020 r. W związku z powstałą na koncie płatnika w ZUS nadpłatą spółka nie wystąpiła z wnioskiem do ZUS o zwrot nadpłaty. Zdaniem Skarżącej ZUS nie miał prawa do zaliczenia (powstałej w czerwcu 2020 r. po decyzji ZUS) nadpłaty marcowej, na poczet składek za maj 2020 r., za który spółka wnioskowała o zwolnienie. Z uwagi na fakt, że płatnik składek wystąpił o obniżenie składek za miesiąc maj i nie wystąpił z wnioskiem o zwrot nadpłaty, logicznym w ocenie Spółki jest zaliczenie marcowej nadpłaty dopiero na poczet składek za czerwiec. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARSCoV-2 przez nieuzasadnioną odmowę płatnikowi prawa do skorzystania z instrumentów wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 przez obniżenia składek za pełne trzy miesiące (w tym maj). Powstała nadpłata składek z marca powinna zostać rozliczona przez ZUS najwcześniej w składkach za czerwiec 2020 r. Skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku i zwolnienie z opłacania składek za pełen okres 3 miesięcy tak by płatnik mógł skorzystać w pełni z instrumentów wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 oraz zaliczenie powstałej nadpłaty na poczet kolejnych miesięcy po maju 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podał, że przepisy ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) wprowadziły możliwość występowania przez płatników o zwolnienie z obowiązku opłacania składek które są pobierane przez ZUS. W myśl przepisu art. 31zo przywołanej ustawy, na wniosek płatnika składek, zwalnia się go z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należnych za okres od [...] marca 2020 r. do [...] maja 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych ten okres, jeżeli był zgłoszony za ten okres jako płatnik składek: 1) przed dniem [...] lutego 2020 r. i na dzień [...] lutego 2020 r., 2) w okresie od dnia [...] lutego 2020 r. do dnia [...] lutego 2020 r. i na dzień [...] marca 2020 r., 3) w okresie od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] marca 2020 r. i na dzień [...] kwietnia 2020 r. – zgłosił do ubezpieczeń społecznych mniej niż 10 ubezpieczonych. Płatnik, który spełnia te warunki, może wnioskować o zwolnienie go z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek. Zwolnieniu podlegają tylko składki jeszcze nieopłacone za kwiecień i za maj 2020 r., a składki rozliczone z nadpłatami nie są objęte zwolnieniem na podstawie tarczy antykryzysowej. Mając za uwadze opisane wyżej okoliczności organ uznał, że brak jest przesłanek uzasadniających umorzenie należności z tytułu składek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018r. poz. 2107), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2107), dalej jako: "p.p.s.a." lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a ). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując sądowej kontroli według wskazanych kryteriów, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza prawo ze względu na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, utrzymująca w mocy decyzję umarzającą postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku z [...] maja 2020 r. o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] maja 2020r. Spółka wystąpiła do ZUS o zwolnienie z obowiązku opłacenia składek m.in. za maj 2020r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. ZUS umorzył postępowanie w zakresie wniosku dotyczącego maja 2020 r., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., wskazując na fakt opłacenia należności za ten okres. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, ZUS decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. zmienił zaskarżoną decyzję w części w ten sposób, że orzekł o zwolnieniu z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. w części, tj. w kwocie [...]zł, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję umarzającą z dnia [...] czerwca 2020 r. Organ wskazał, że po ponownej analizie sprawy "ustalono, że wpłata z [...] kwietnia 2020 r. została przeksięgowana (wyłączona z rozliczenia) i stanowi nadpłatę. W związku z powyższym należności z tytułu składek za maj zostały umorzone". W skardze podatnik zarzuca jednak, że cała wpłata z dnia [...] kwietnia 2020 r. dotyczyła marca 2020 r. Można zatem wnioskować, że między Skarżącą a ZUS występuje rozbieżność stanowisk co do tego, czy składki za maj zostały opłacone w części, czy też wcale. Przechodząc do kontroli zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że zgodnie z art. 31zo ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm., dalej: "ustawa o COVID") płatnikowi - na jego wniosek - przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należnych za okres od marca do maja 2020r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, z tym że – w szczególności - zwolnieniu podlegają tylko składki jeszcze nieopłacone. Z powyższej regulacji wynikało, że zwolnienie z obowiązku opłacania składek za okres od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] maja 2020 r. nie przysługuje, gdy składki te zostały opłacone. Płatnik twierdzi, że składki za maj nie zostały opłacone, a ZUS – w decyzji wydanej po ponownej analizie wniosku na skutek wniesionej skargi – twierdzi, że składki za maj w części zostały opłacone, dlatego tylko w części wniosek uwzględnił, a w części postępowanie uznał za bezprzedmiotowe – ponieważ z pozostałej części składka za maj jego zdaniem jest opłacona. W myśl art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Organ uznał, że postępowanie w sprawie zwolnienia za maj 2020r. jest w części bezprzedmiotowe, z uwagi na częściowe opłacenie należności za ten okres. Podkreślenia jednak wymaga, że zarówno w decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r., jak i w decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. organ nie wskazał, w jaki konkretnie sposób rozliczył sporną wpłatę z [...] kwietnia 2020 r. Z decyzji z [...] czerwca 2020 r. właściwie nie wynika nic poza tym, że stanowisko organu jest takie, iż składki za maj są opłacone. W decyzji z [...] sierpnia 2020 r. pojawia się po raz pierwszy nawiązanie do wpłaty z [...] kwietnia 2020 r. Organ nie wskazuje jednak ani wysokości składek należnych, ani kwoty wpłaty, ani sposobu zaksięgowania wpłaty z [...] kwietnia 2020 r., ani też tego, z jakiego powodu wpłatę te rozliczył tak a nie inaczej. Gdyby nie sformułowane w skardze zarzuty i ich uzasadnienie, z decyzji ZUS nie sposób byłoby w ogóle wywnioskować, gdzie leży sedno sporu. W skardze Spółka twierdzi, że [...] kwietnia 2020 r. opłaciła składki za marzec 2020 r. – ponieważ w dniu dokonywania wpłaty nie wiedziała, że będzie istniała możliwość obniżenia składek ZUS za pracowników, a taka możliwość pojawiła się w ustawie z [...] kwietnia 2020 r. Spółka podaje, że dopiero [...] czerwca 2020 r. otrzymała z ZUS informację o częściowym zwolnieniu ze składek za marzec, co nastąpiło na mocy decyzji ZUS wydanych w czerwcu. Sąd zauważa, że ani z pierwszej, ani z drugiej decyzji ZUS nie sposób jest poznać powodów, dla których zapadło takie a nie inne rozstrzygnięcie. Obowiązkiem organu było prawidłowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem decyzji, bowiem przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Prawidłowo zredagowane uzasadnienie wymaga logicznego i czytelnego przedstawienia przez organ swojego stanowiska. Poprawne pod względem merytorycznym uzasadnienie ma kluczowe też znaczenie dla realizacji zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem twierdzenia strony uważane przez nią za istotne dla sposobu załatwienia sprawy. Zdaniem Sądu organ naruszył powyższe przepisy, ponieważ ani pierwsza decyzja z [...] sierpnia 2020 r. nie zawierają należytego uzasadnienia. Organ nie wskazał bowiem na podstawie jakich przepisów dokonał rozliczenia wpłaty z [...] kwietnia 2020 r. i w jaki konkretnie sposób to uczynił. Z decyzji nie wynika nawet wysokość wpłaconej kwoty, nie mówiąc już o sposobie jej zaliczenia. W decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. przytoczono jedynie treść art. 83 pkt 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dotyczy on kompetencji Zakładu do zmiany lub uchylenia decyzji w razie uznania odwołania za słuszne) oraz art. 31 zq ust. 8 ustawy o COVID (dotyczy on trybu zaskarżenia decyzji o odmowie zwolnienia z obowiązku opłacania składek). Co do meritum organ wskazał jedynie, że: "wpłata z [...] kwietnia 2020 r. została przeksięgowana (wyłączona z rozliczenia) i stanowi nadpłatę" W związku z powyższym należności z tytułu składek za maj 2020 w kwocie [...]zł zostały umorzone". Naruszeniem prawa jest to, że w istotnej dla strony sprawie staje się ona adresatem rozstrzygnięcia opatrzonego niejasnym i niezwykle lakonicznym uzasadnieniem, a którego de facto nie sposób się dowiedzieć, czym organ się kierował podejmując rozstrzygniecie i na jakiej podstawie prawnej działał. Tego rodzaju uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Prowadzi również do tego, że rozstrzygnięcie nie poddaje się merytorycznej ocenie Sądu. Nie jest przy tym rolą sądu administracyjnego wyręczanie organu w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. To na organie spoczywa obowiązek prawidłowego uzasadnienia decyzji. W ocenie Sądu, uzasadnienie decyzji sporządzone zostało z naruszeniem art. 107 § 1 pkt 6 (decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne) i § 3 k.p.a., na podstawie którego uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie stanowi zatem integralny składnik decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji (por. wyrok NSA z 12.05.2000 r., I SA/Kr 856/98). Tak więc uzasadnienie jako jeden z elementów decyzji, winno zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma kardynalne znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 kpa, a realizowanej na mocy art. 107 § 3. Organ administracyjny jest zobowiązany wyjaśnić stronie zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać i zrozumieć zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Jak wyjaśnił NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., II SA/Wa 1245/08: "Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma nie tylko znaczenie prawne, ale i wychowawcze, bowiem pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy". Podkreślenia wymaga, że w szczególności decyzje odmowne (negatywne) lub częściowo odmowne dla wnioskodawcy powinny być przekonująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Jakkolwiek zaskarżona decyzja jest decyzją umarzającą (a nie odmowną), to jednak w istocie jej sens dla Skarżącej sprowadza się do tego, że jej wniosku częściowo nie uwzględniono. Z decyzji powinno zatem wynikać między innymi to, że organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego (wyrok NSA z 25.01.2011 r., II GSK 96/10). Brak zatem wykazania, że ustalono istotne okoliczności faktyczne w odniesieniu do konkretnych przepisów prawa, stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego aktu (wyrok WSA w Kielcach z 28.02.2013 r., II SA/Ke 56/13: wyrok WSA we Wrocławiu z 15.03.2012 r., III SA/Wr 693/11). Sąd w obecnym składzie ww. poglądy podziela. W konsekwencji stwierdza, że decyzja z [...] sierpnia 2020r. wymogów tych nie spełnia, podobnie jak decyzja z [...] czerwca 2020 r. Dlatego obie decyzje należało uchylić. Zadaniem sądu administracyjnego nie jest wyręczanie organów administracji w ich obowiązku stosowania zasady przekonywania, wyrażonej w art. 11 kpa, a realizowanej na mocy art. 107 § 3 kpa. Organ zamieścił w decyzji zaledwie kilka lakonicznych zdań, które nie pozwalają poznać motywów rozstrzygnięcia i skontrolować jego prawidłowości. Organ uniemożliwił stronie poznanie toku jego rozumowania, utrudniając tym samym możliwość polemiki z jego twierdzeniami, a następnie możliwość zweryfikowania tego stanowiska przez sąd administracyjny. Dlatego uznać należało, że stwierdzone naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, przedwczesne – i w gruncie rzeczy wręcz nie możliwe z powodu wskazanych wyżej braków decyzji - byłoby merytoryczne ustosunkowanie się przez Sąd do zarzutów zawartych w skardze, co do istoty sporu. Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji uwzględni powyższe rozważania i rozstrzygnie sprawę co do istoty, a swoje stanowisko uzasadni zgodnie z art. 107 § 3 kpa, w szczególności odniesie się do wszystkich zarzutów i twierdzeń Skarżącej w sposób umożliwiający poznanie Skarżącej, a następnie ewentualnie sądowi administracyjnemu, powodów nieuwzględnienia (jeżeli nadal będzie miało to miejsce) tychże zarzutów. Ponadto przed wydaniem decyzji organ umożliwi Skarżącej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, czyniąc tym samym zadość zasadzie zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, stosownie do art. 10 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu powyższy przepis także nie został zrealizowany, a w związku z tym doszło do jego naruszenia. Jednocześnie Sąd nie przesądza czy Skarżąca ma, czy też nie ma prawa do całkowitego zwolnienia z opłacenia składek za maj 2020 r. Stwierdza wyłącznie, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a organ ma obowiązek ponownego rzetelnego rozpoznania wniosku. Końcowo należy odnotować, że dopiero w odpowiedzi na skargę organ odniósł się merytorycznie do niektórych aspektów sporu. W odpowiedzi na skargę organ nie może jednak uzupełniać zaskarżonej decyzji. Odpowiedź na skargę nie może, jako pismo procesowe, być traktowana jako "aneks" do decyzji. W odpowiedzi na skargę organ orzekający powinien jedynie odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub ocen prawnych, które powinny znaleźć się w decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu nie są wywody zawarte w odpowiedzi na skargę, lecz prawidłowość wydanej przez organ decyzji (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 lutego 2020 r., III SA/Lu 366/19; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt 452/18). Dla końcowego załatwienia sprawy konieczne było uchylenie zarówno decyzji z [...] sierpnia 2020 r., jak i poprzedzającej ją decyzji z [...] czerwca 2020r. (art. 135 P.p.s.a.). Za koniecznością uchylenia również decyzji z [...] czerwca 2020r. przemawiało w szczególności to, że uchylenie tylko decyzji późniejszej, a pozostawienie w obrocie prawnym decyzji z [...] czerwca 2020 r., skutkowałoby naruszeniem zakazu reformationis in peius wynikającego z art. 134 § 2 P.p.s.a. Ponownie rozpatrując sprawę organ usunie stwierdzone uchybienia i wyda decyzję zawierającą prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O zwrocie kosztów postępowania nie orzeczono, ponieważ Skarżąca ani nie złożyła wniosku o ich zwrot, ani też żadnych kosztów nie poniosła (art. 200, art. 205, art. 210 § 1 P.p.s.a.).