II SA/Gl 1313/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 29 czerwca 2022 r. nr WINB-WOA.7722.129.2022.AT w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. z dnia 17 maja 2022 r. nr [...], 2. zasądza od Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z dnia 10 grudnia 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta G. nakazał W.K. (dalej: skarżący) jako właścicielowi nieużytkowanego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego w G., wykonanie zaleceń określonych w ekspertyzie budowlanej, tj: - wykonania docieplenia ściany granicznej styropianem grubości 12cm od strony pomieszczenia budynku nr [...] na wysokości parteru i I piętra od pomieszczeń budynku nr [...], - wykonanie izolacji poziomej pod ścianą graniczną na kondygnacji parteru poprzez podcięcie ściany odcinkami około 1m i wprowadzenie sztywnej folii oraz uszczelnienie tej izolacji zaprawą cementową, - zabezpieczenie wszystkich otworów okiennych w budynku deskami i osłonięcie folią, - uszczelnienie podłogi i ścian pomieszczenia piwnicznego za pomocą mineralnych systemów hydroizolacyjnych (m.in. szlamu uszczelniającego) wskazanych w ekspertyzie, - udrożnienie drenażu opaskowego wokół budynku, - wykonanie drenażu powierzchniowego w pomieszczeniu piwnicy wraz z jego podłączeniem do drenaży opaskowego budynku po punktowym przebiciu fundamentów, - wykonanie prawidłowe podłączenie rur spustowych, odprowadzających wody deszczowe z dachu budynku, do kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej oraz wyprofilowanie terenu wokół betonowej studzienki. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 maja 2015 r. i stała się ostateczna. Wobec braku wykonania nałożonych obowiązków upomnieniem z dnia 7 października 2021 r. wezwano skarżącego do wykonania obowiązków wynikających z wymienionej decyzji. W dniu 9 czerwca 2021 r. w wyniku kontroli stwierdzono, że zobowiązany nie wykonał nałożonego obowiązku w całości, wobec czego wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne. W dniu 8 marca 2022 r. organ nadzoru wystawił tytuł wykonawczy. W odpowiedzi skarżący złożył pismo z dnia 11 kwietnia 2022 r. stanowiące zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji. W piśmie tym wniósł o stwierdzenie wygaśnięcia obowiązku w całości wobec wykonania nałożonych decyzją obowiązków i umorzenie w całości postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem nr [...] z dnia 17 maja 2022 r., wydanym na podstawie art. 123 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 34 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 82 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta G. (dalej: organ, organ pierwszej instancji), oddalił zarzuty skarżącego. W uzasadnieniu organ wyjaśnił że zgodnie z art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji "W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych". Przywołany artykuł formułuje zasadę prawnego obowiązku podjęcia przez wierzyciela odpowiednich kroków w celu wszczęcia egzekucji. Na wierzycielu ciąży zatem obowiązek doprowadzenia do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Odwołując się do treści art. 33 § 1 tej ustawy organ stwierdził, że "Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej", a podstawy zarzutu wymienione są w § 2 tego przepisu. Dokonując analizy złożonych zarzutów organ stwierdził, iż skarżący w pkt 2 skargi sam stwierdził, że nie wykonał decyzji w zakresie: wykonania izolacji poziomej pod ścianą graniczną na kondygnacji parteru poprzez podcięcie ściany odcinkami około 1m i wyprowadzenia sztywnej folii oraz uszczelnienia tej izolacji zaprawą cementową, w pkt 3 skargi: stwierdził, że " otwory na poziomie 1 piętra nie posiadają zabezpieczenia w postaci desek", a w pkt 6 "podniósł, iż obowiązek wskazany w tym punkcie decyzji jest niewykonalny". Zatem sam skarżący przyznał, że nie wykonał nałożonego obowiązku w całości. Zobowiązany wykonał tylko część obowiązków, a do tego w pewnym zakresie w sposób odmienny niż to zostało określone w ekspertyzie stanowiącej załącznik do decyzji. W postępowaniu egzekucyjnym tut. organ nadzoru budowlanego nie posiada kompetencji do zmiany zapisów ekspertyzy stanowiącej cześć wydanego rozstrzygnięcia w sprawie. Strona mogła kwestionować wydane orzeczenie na etapie postępowania odwoławczego lub skargowego, czego nie uczyniła zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem. W obecnie prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, organ nadzoru nie posiada kompetencji do zamiany ostatecznej i prawomocnej decyzji. Wobec stwierdzenia braku wykonania obowiązków zawartych w punkcie 2, 6 i częściowo w punkcie 3 organ uznał, że przedstawione zarzuty stanowią wyłącznie polemikę z treścią decyzji numer [...] oraz zaleceniami zawartymi w ekspertyzie budowlanej z czerwca 2018 r. W ocenie tut. organu w przedmiotowym postępowaniu okoliczności decydujące o uznaniu zarzutów i niedopuszczalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie zaistniały, a postępowanie jest prowadzone na podstawie doręczonego stronie tytułu wykonawczego. Pismem z dnia 1 czerwca 2022 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o zawieszenie postępowania egzekucyjnego oraz na podstawie art. 45 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji o odstąpienie od czynności egzekucyjnych wobec wykonania obowiązku. Następnie omówił dokładnie każdy z nałożonych, decyzją nr [...] z dnia 10 grudnia 2018 r., obowiązków, stwierdzając ogólnie na podstawie ekspertyzy inż. P.G., że "na obiekcie zostały wykonane wszystkie niezbędne prace umożliwiające prawidłową eksploatację obiektu bez jakiegokolwiek zagrożenia dla obiektu bliźniaczego". Ekspert dodał, że "Roboty zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej". W zakresie obowiązku z pkt 1 decyzji - tj. wykonania docieplenia ściany granicznej styropianem grubości 12cm od strony pomieszczenia budynku nr [...] na wysokości parteru i pierwszego piętra, to nakaz ten został przez skarżącego wykonany i to nie 12cm a 15cm (3x5cm) styropianem, co zostało potwierdzone w protokołach z czynności kontrolnych. W kwestii obowiązku wskazanego w pkt 2 decyzji - tj.: wykonania izolacji poziomej pod ścianą graniczną na kondygnacji parteru poprzez podcięcie ściany odcinkami około 1m i wprowadzenie sztywnej folii oraz uszczelnienie tej izolacji zaprawą cementową, skarżący stwierdził, iż obowiązek ten jest niewykonalny. Przytoczył stanowisko eksperta, który stwierdził, "Proponowana izolacja pozioma w ścianie parteru jest moim zdaniem zbędna, nie stwierdzono zawilgocenia ścian, zaś wykonanie izolacji w proponowanej technologii wiąże się z koniecznością dostępu z obydwu stron ściany, dewastacją ściany w pomieszczeniu sąsiada, a co za tym idzie dodatkowych zbędnych nakładów (...)" Dodał, że z uwagi na konflikt z sąsiadem nie jest możliwe wzajemne współdziałanie. Odnosząc się do obowiązku określonego w pkt 3 decyzji - tj. zabezpieczenia wszystkich otworów okiennych w budynku deskami i osłonięcie ich folią, skarżący stwierdził, wykonane zostało zabezpieczenie wszystkich otworów przed dostępem osób trzecich na poziomie parteru, a jedynie 4 otwory okienne na poziomie pierwszego piętra nie posiadają zabezpieczenia w postaci desek od strony ogrodu. Skarżący dodał jednak przy tym, że według eksperta niewskazane jest zamknięcie otworów folią (uniemożliwi wietrzenie), ale wskazane jest uzupełnienie ich odeskowania. Ustosunkowując się do obowiązku wskazanego w pkt 4 decyzji, tj. uszczelnienie podłogi i ścian pomieszczenia piwnicznego za pomocą mineralnych systemów hydroizolacyjnych (m.in. szlamu uszczelniającego) wskazanych w ekspertyzie, skarżący stwierdził, iż obowiązek ten został przez niego wykonany, co potwierdziła przedstawiona przez niego ekspertyza jak i przeprowadzone oględziny potwierdzone protokołem. W stosunku do obowiązku wskazanego w pkt 5 decyzji, tj. udrożnienia drenażu opaskowego wokół budynku, to nakaz ten został spełniony. Potwierdzają to wykonane zdjęcia dołączone do ekspertyzy. Odnośnie obowiązku opisanego w pkt 6 decyzji, tj. wykonania drenażu powierzchniowego w pomieszczeniu piwnicy wraz z jego podłączeniem do drenażu opaskowego budynku po punktowym przebiciu fundamentów, to w ocenie skarżącego obowiązek ten jest niewykonalny. Na potwierdzenie swego stanowiska odwołał się do przedłożonej ekspertyzy, gdzie stwierdzono, że wnioski i zalecania z ekspertyzy dr hab. inż. M.J. są przesadne w stosunku do istniejących uszkodzeń, tym bardziej, że według autora tej opinii nie stwierdzono nieprawidłowości, które mogłyby zagrażać bezpieczeństwu użytkowania obiektu, a także bezpieczeństwu otoczenia wokół budynku. Dodał, że według opinii czynnikiem zalewającym piwnice w obu zbliżniaczonych budynkach i powodujących wzrost zawilgocenia podłogi i części ścian w piwnicy sąsiada, jest woda gruntowa. Wyjaśnił, że jego piwnica położona jest poniżej, a zgodnie z prawem grawitacji woda gruntowa spływa w kierunku spadku ulicy [...]. Nadto eksperci jednoznacznie wskazują i określają przyczynę zalewania piwnicy sąsiada jako zależną jedynie od poziomu wód gruntowych. Stąd pismo sąsiada oskarżające o zalewanie jego piwnicy nie ma pokrycia w stanie faktycznym. W przypadku obowiązku z pkt 7, tj. wykonania prawidłowego podłączenia rur spustowych, odprowadzających wody deszczowe z dachu budynku do kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej oraz wyprofilowania terenu wokół betonowej studzienki, to nakaz te został wykonany, co potwierdzono w protokole oględzin. W podsumowaniu skarżący stwierdził, iż sprawa sprowadza się do sporu sąsiedzkiego i wynikającego z niego podjętego działania powiatowego organu nadzoru budowlanego. Podkreślił, że nie zgadza się z twierdzeniem organu, iż nie wykonał nałożonego na niego obowiązku. Wskazał na ponadprzeciętne zaangażowanie w sprawie w celu jej wyjaśnienia i zakończenia. Podkreślił, że w związku z wykonaniem obowiązków oraz wykazaniem niewykonalności niektórych z obowiązków, zasadne jest umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2022 r. Śląski Wojewódzki Inspekt Nadzoru Budowanego (dalej organ odwoławczy, organ drugiej instancji) utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uz W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, iż rozpatrując zażalenie na powyższe postanowienie nie może wyjść poza przedmiot zaskarżenia. Nast. Następnie odwołał się do regulacji ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przywołując treść art. 33 i art. 34 podkreślił, iż instytucja zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego ma na celu weryfikację dopuszczalności i prawidłowości wszczęcia i prowadzenia tego postępowania, a obowiązkiem organu egzekucyjnego jest w każdym przypadku zweryfikowanie podanych przez zobowiązanego podstaw prawnych zarzutów, tj. przypisanie okoliczności podniesionych przez zobowiązanego do odpowiednich zarzutów enumeratywnie wymienionych w powyższym przepisie. Podda Poddając analizie czynności dokonane przez organ powiatowy w toku niniejszego postępowania od momentu wydania decyzji numer [...] z dnia 10 grudnia 2018 roku, do dnia wydania zaskarżonego postanowienia oddalającego zarzuty wobec tytułu wykonawczego z dnia 8 marca 2022 roku, organ odwoławczy nie stwierdził żadnego uchybienia. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w treści zażalenia, w sprawie wygaśnięcia obowiązku nałożonego na podstawie ekspertyzy budowlanej z czerwca 2018 r., organ odwoławczy stwierdził, iż jest on bezzasadny. Podniósł, iż nie sposób zgodzić się ze stwierdzeniem, iż wykonanie prac budowlanych potwierdzone zostało w protokole z czynności kontrolnych. Zgodnie bowiem z tym protokołem, skarżący nie wykonał decyzji w zakresie wykonania: - izolacji poziomej pod ścianą graniczną na kondygnacji parteru poprzez podcięcie ściany odcinkami około 1m i wprowadzenie sztywnej folii oraz uszczelnienia tej izolacji zaprawą cementową (tj. pkt 2) oraz - drenażu powierzchniowego w pomieszczeniu piwnicy wraz z jego podłączeniem do drenażu opaskowego budynku po punktowym przebiciu fundamentu budynku ( tj. pkt 6). Śląski Organ odwoławczy podkreślił, iż sam skarżący stwierdził, że nie wykonał decyzji w zakresie pkt 2 oraz pkt 6, dodając, iż wykonanie nałożonego obowiązku jest niewykonalne, oraz tylko częściowo wykonał zalecenie wynikające z pkt 3, mianowicie zabezpieczając otwory okienne na piętrze budynku deskami, bez osłonięcie ich folią. Tak więc zobowiązany nie wykonał nałożonego obowiązku w całości. Niezadowolony z powyższego rozstrzygnięcia skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc o jej uwzględnienie w całości poprzez uchylenie postanowień obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 45 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez brak odstąpienia od czynności egzekucyjnych pomimo wykazania przez stronę skarżącą dowodów stwierdzających wykonanie obowiązku; - art. 59 § 1 pkt 2 tej ustawy poprzez brak umorzenia postępowania egzekucyjnego pomimo zaistnienia niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym, - art. 7 oraz art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i całościowego rozpatrzenia materiału dowodowego w kontekście zrzutów stawianych przez stronę skarżącą. W uzasadnieniu powtórzył argumentację prezentowaną w piśmie wnoszącym zarzuty i w zażaleniu. Stwierdził, iż obowiązki nałożone na niego na podstawie ekspertyzy prof. dr. hab. M.J. zostały przez niego wykonane, a inż. P.G. w przedłożonej przez niego opinii stwierdził, że "na obiekcie zostały wykonane wszystkie niezbędne prace umożliwiające prawidłową eksploatacje obiektu bez jakiegokolwiek zagrożenia dla obiektu bliźniaczego". W związku z tym prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest niezrozumiałe i zupełnie bezzasadne. Dodał, że wykonanie części obowiązków zostało potwierdzone w protokołach oględzin, a w przypadku obowiązku wskazanego w pkt 2 i w pkt 5 decyzji jest ona niewykonalna, stąd w tej części obowiązków nie mógł wykonać. . W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Ponownie przytoczył orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt VII SA/Wa 892/18. , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Nie do odparcia okazały się bowiem zarzuty naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przepisów postępowania, w tym podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią swoisty środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu, różniący się od odwołania w ogólnym postępowaniu administracyjnym Podstawy wnoszenia zarzutów wskazane zostały w art 33 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (t.jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 479) o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zostały wyliczone enumeratywnie, na co wskazuje użycie w tej regulacji zwrotu: "podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest". Na przesłanki wnoszenia zarzutów składają się czynności wykonywane przez wierzyciela lub organ egzekucyjny, brak działania po ich stronie bądź też działanie zobowiązanego, a także okoliczności, których nie da się zakwalifikować do żadnej z wymienionych grup. Dokonując oceny postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem, prowadzonego na podstawie powyżej wspomnianej ustawy, podkreślić należy, że poza kwestiami odrębnie uregulowanymi w tej ustawie, zastosowanie znajdują także przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (na podstawie art. 18 ustawy), a więc także ogólne zasady postępowania administracyjnego. Ponadto obowiązkiem organu egzekucyjnego, tak jak każdego innego organu administracji, jest działanie na podstawie i w granicach prawa (art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego). W niniejszej sprawie treść kontrolowanych postanowień świadczy o zaniechaniu przez organy ich obowiązków wynikających z przepisów postępowania, co w rezultacie musiało mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności podkreślić przyjdzie, że organy nie wyjaśniły stanu faktycznego sprawy i nie odniosły się do twierdzeń i dowodów podniesionych w toku postępowania przez zobowiązanego i nie wyjaśniły zasadności przesłanek prowadzonego postępowania. W konsekwencji doszło do naruszenia art. 7, art. 77 czy art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego. Trudno też doszukać się usprawiedliwienia i wyjaśnienia dla takiego działania w treści uzasadnień kontrolowanych postanowień, co stanowi z kolei o naruszeniu art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W szczególności organy nie wyjaśniły i nie odniosły się do przedstawionych przez skarżącego argumentów wykonania obowiązków nałożonych decyzją nr [...] powiatowego organu nadzoru budowlanego z dnia 10 grudnia 2018 r. oraz do podniesionych zarzutów o niewykonalności obowiązków wszkanych w pkt 2 i w pkt 6 decyzji wymienionej w tytule wykonawczym . W toku postępowania egzekucyjnego skarżący przedstawił opinię- ekspertyzę autorstwa inż. P.G., inżyniera budownictwa, uprawnionego do kierowania, nadzoru, projektowania i badania oraz oceny stanu technicznego wszelkich budynków oraz innych budowli. Ekspert ten stwierdził, że "na obiekcie zostały wykonane wszystkie niezbędne prace umożliwiające prawidłową eksploatację obiektu bez jakiegokolwiek zagrożenia dla obiektu bliźniaczego" stwierdzając, iż "Roboty zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej". Należy zgodzić się z twierdzeniem orzekających organów, iż w postępowaniu egzekucyjnym zgodnie z art. 29 § 1 tej ustawy, organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, lecz nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W niniejszej sprawie obowiązek wynika zaś prawomocnej decyzji nr [...] z dnia 10 grudnia 2018 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. Jednakże obowiązkiem organu jest dokładne i wnikliwe rozpatrzenie wniesionych zarzutów i ustosunkowanie się do podnoszonych w nich zastrzeżeń i wątpliwości. Organy całkowicie zlekceważyły przedstawioną w tym zakresie przez zobowiązanego ekspertyzę i nie odniosły się do wskazywanych w niej dowodów na okoliczność wykonania lub przynajmniej częściowego wykonania nałożonych obowiązków, nie oceniły też podnoszonego zarzutu braku wykonalności przynajmniej dwóch z nałożonych wymienioną decyzją obowiązków. Rolą organów w tym postępowaniu było dokładne sprawdzenie i potwierdzenie wykonania lub braku wykonania nałożonego obowiązku, względnie ocenienie i uznanie, iż jest on niewykonalny. Podnieść w tym miejscu należy, iż sam organ w wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdził, iż część z nałożonych obowiązków została wykonana. Nie znalazło to jednak odzwierciedlenia w przyjętym rozstrzygnięciu. Sposób rozpatrzenia zarzutów reguluje art. 34 ustawy, gdzie wierzyciel w postanowieniu oddala zarzuty (co nastąpiło w niniejszej sprawie), względnie uznaje zarzuty w całości lub w części a w pozostałym zakresie oddala, ewentualnie stwierdza niedopuszczalność zarzutu. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż przytoczone przez organ odwoławczy orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mylnie wskazanego jako we Wrocławiu, a nie w Warszawie - sygn. akt VII SA/Wa 892/18 dotyczy kwestii związanych z nałożeniem grzywny w celu przymuszenia. Wynika to wprost z przytoczonego fragmentu "Brak całkowitego wykonania obowiązku wynikającego z decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanowi podstawę dla organu nadzoru budowlanego do orzeczenia na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jednorazowej grzywny w celu przymuszenia". Taka zasada nie obowiązuje w przypadku rozpatrywania zarzutów, gdzie wierzyciel (a w rozpatrywanym przypadku - powiatowy organ nadzoru budowlanego jest wierzycielem) jest zobligowany do odniesienia się do wszystkich zarzutów wniesionych przez zobowiązanego, wydając jedno z rozstrzygnięć wskazanych w art. 34 § 3 ustawy. W toku kwestionowanego postępowania organy nie rozpatrzyły w sposób wnikliwy zgłoszonych zarzutów, i nie zajęły stanowiska w stosunku do podniesionych wątpliwości. I tak w stosunku do pierwszego z nałożonych obowiązków nie uwzględniły faktu jego wykonania. W kwestii obowiązku wskazanego w pkt 2 decyzji - tj.: wykonania izolacji poziomej pod ścianą graniczną na kondygnacji parteru poprzez podcięcie ściany odcinkami około 1m i wprowadzenie sztywnej folii oraz uszczelnienie tej izolacji zaprawą cementową, nie odniosły się w żaden sposób do stwierdzenia skarżącego, iż obowiązek ten jest niewykonalny, a to wobec konieczności współdziałania z sąsiadem w zakresie udostępnienia dostępu do ściany w jego pomieszczeniach. Nie odniósł się także organ do zgłoszonego zarzutu niewykonalności obowiązku określonego w pkt 6 decyzji – tj.: wykonania drenażu powierzchniowego w pomieszczeniu piwnicy wraz z jego podłączeniem do drenaży opaskowego budynku po punktowym przebiciu fundamentów, pomijając również fakt przynajmniej częściowego wykonania obowiązku wskazanego w pkt 3 oraz wykonania pozostałych nałożonych obowiązków. . W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że jeżeli organy egzekucyjne przeprowadziłyby zgodnie z przepisami postępowanie wyjaśniające i potwierdziłyby w ramach tego postępowania podnoszone przez skarżącego okoliczności wówczas winny uwzględnić zgłoszone zarzuty (przynajmniej częściowo) i zawiesić postępowanie egzekucyjne w całości lub w części względnie umorzyć to postępowanie w całości lub w części.. Organy powinny też rozważyć w ogóle zasadność prowadzenia postępowania egzekucyjnego w tych okolicznościach, wszak postępowanie egzekucyjne ma rację bytu jedynie w sytuacji uchylania się zobowiązanego od wykonania ciążących na nich obowiązków (art. 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Jeżeli podniesione przez skarżącego okoliczności się potwierdzą, to trudno mówić o uchylaniu się przez skarżącego od wykonania obowiązków określonych w decyzji nr [...] z dnia 10 grudnia 2018 r. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329). O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 200 powołanej ustawy, a na ich wysokość składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy