IV SA/Po 793/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Monika Świerczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowa przyznania dofinansowania kosztów nauki zawodu młodocianego pracownika 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy J. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Spółki A. kwotę [...]([...]) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2020 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Spółki A z siedzibą w J. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy J. z [...] grudnia 2019r. nr [...] o odmowie przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, działając na podstawie art. 17 pkt 1, 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. Poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję tę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Na wniosek Spółki A. z decyzją z [...] grudnia 2019 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy J. odmówił spółce przyznania dofinansowania kosztów nauki zawodu młodocianego pracownika K. M.. Organ I instancji podał, że spółka złożyła wniosek o przedmiotowe dofinansowanie wraz z kompletem dokumentów. Jednakże Burmistrz uznał, że wnioskodawca nie może być uznany za rzemieślnika, ponieważ młodociany pracownik zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem zdawał egzamin czeladniczy przeprowadzony przez Izbę Rzemieślniczą w K. potwierdzony zaświadczeniem o złożeniu egzaminu czeladniczego nr [...] z [...] września 2019 r., a zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. B ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 1148 ze zm.), dalej. u.P.o., a powinien zdać egzamin zawodowy przed okręgową komisją egzaminacyjną. Stwierdzono, że Spółka A Jest spółką i nie ma statusu rzemieślnika. Rzemiosłem zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (t.j. Dz. U. z 2018 r poz. 1267 ze zm.), dalej: u.r., jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnymi na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, lub wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone powyżej dla osób fizycznych. Przepis art. 122 ust. 1 pkt. 2 lit. b u.P.o. obowiązuje od 1 września 2019 r. i został wprowadzony ustawą z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. Poz. 2245). Ma on zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż w ustawie zmieniającej nie przewidziano przepisów przejściowych. Wniosek złożono [...] listopada 2019 r., a nauka zawodu zakończyła się [...] sierpnia 2019 r. Ponadto w trakcie kształcenia młodocianego przepis § 11 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2018 r. poz. 2010) przewidywał, że młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem ma obowiązek zdania egzaminu przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną, a nie przed komisją egzaminacyjną izby rzemieślniczej. Zdanie egzaminu we właściwym trybie jest jednym z warunków koniecznych do otrzymania żądanego dofinansowania. Dlatego Burmistrz [...] uznał, że Spółce A. nie przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Od powyższej decyzji Spółka A wniosła odwołanie podnosząc, że prowadzi ona działalność rzemieślniczą i przez trzy lata kształciła młodocianego pracownika K. M.. Wyjaśniła, że szkolenie pracowników młodocianych w zawodzie rzeźnik-wędliniarz, wędliniarz, a obecnie przetwórca mięsa - prowadzi od 1995r., najpierw jako zakład rzemieślniczy spółka cywilna (małżeńska) Spółka B a obecnie po przekształceniach jako Spółka A Dodano, że firma była od początku prowadzenia działalności rzemieślniczej i gospodarczej i jest nadal członkami Cechu Rzemiosł Różnych w J.. Jej uczniowie - pracownicy młodociani zawsze zdawali egzaminy czeladnicze przed Komisją Egzaminacyjną Izby Rzemieślniczej w K., po przekształceniach w spółkę prawa handlowego również. Z uczniem K. M. została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego w zawodzie wędliniarz [...] sierpnia 2016r. na okres od [...] września 2016 r. Do [...] sierpnia 2019 r., tj. w stanie prawnym wówczas obowiązującym. W tym czasie i obecnie szkoła, do której uczęszczał uczeń - Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w J. nie posiadał i nie posiada uprawnień do egzaminowania oraz nie zapewnia egzaminu zawodowego w zawodzie wędliniarz w ramach Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej. Powodem tego są względy organizacyjne i finansowe - kandydaci do egzaminu w zawodzie wędliniarz to pojedyncze osoby w roku szkolnym albo nie ma ich wcale. W związku z tym zgodnie z podpisaną umową o pracę w celu przygotowania pracownik młodociany miał zapewniony egzamin czeladniczy przed Komisją Egzaminacyjną Izby Rzemieślniczej, który zdał [...] września 2019 r. W innym przypadku pracownik młodociany ukończyłby szkole branżową, bez uzyskania tytułu zawodowego, który jest dokumentem potwierdzającym uzyskanie kwalifikacji zawodowych. Z tego powodu pozbawiony byłby prawa podjęcia zatrudnienia jako wykwalifikowany pracownik. Decyzja o formie egzaminu została podjęta w ówczesnym stanie prawnym o dofinansowaniu – w grudniu 2018 r. (przyjęty okres składania w szkole oświadczeń o wyborze formy egzaminu), ponieważ nie było żadnego innego wyboru, albo egzamin czeladniczy albo brak tytułu zawodowego. W tej i podobnych sytuacjach zasadę tę praktykowano w stanie prawnym obowiązującym do [...] sierpnia 2019 r. Odwołująca spółka podniosła, że jako pracodawca szkolący w formie prawnej sp. z o.o. sp. k. nie może ponosić konsekwencji finansowych z racji tego, że jej uczeń - pracownik młodociany nie miał zagwarantowanego egzaminu zawodowego przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną. W tej samej sytuacji był pracownik młodociany jako strona umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Odmawiając przyznania dofinansowania poniesionych kosztów kształcenia młodocianego pracownika z powodu zdania egzaminu przez ucznia przed niewłaściwą komisją egzaminacyjną podważa się jego tytuł zawodowy uzyskany w wyniku egzaminu czeladniczego. W domyśle jego unieważnienie i konieczność ponownego zdawania egzaminu przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną, nie wiadomo kiedy i gdzie. Spółka zaznaczyła, że w utrwalonym orzecznictwie sądowym na gruncie przepisów obowiązujących do [...] sierpnia 2019r. przyjmowano, że przez zdanie egzaminu zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1 u.P.o. należy rozumieć zdanie egzaminu na podstawie któregokolwiek z przepisów, na podstawie których funkcjonują komisje egzaminacyjne. Brak przepisów przejściowych i zastosowanie nowego przepisu do sytuacji, która miała miejsce przed [...] września 2019r. jest dla odwołujących niekorzystna, co podważa zaufanie do stabilności prawa i rodzi pytanie o sens szkolenia pracowników młodocianych z uwagi na trudności i przeszkody stawiane przy jego realizacji spółkom prawa handlowego. SKO w K. utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję (jak wskazano na wstępie) wskazało, że pismem z [...] listopada 2019r. spółka wniosła do organu I instancji o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika K. M., z tytułu ukończenia nauki w zawodzie wędliniarz, trwającej 36 miesięcy [...].09.2016r. - [...].08.2019r.). Młodociany pracownik zdał egzamin przed Komisją Egzaminacyjną - Izbą Rzemieślniczą w K.. Do wniosku załączono m.in. umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, zawartą [...] sierpnia 2016r. pomiędzy Spółką a K. M. oraz zaświadczenie Izby Rzemieślniczej w K. z [...] września 2019r., iż K. M. przystąpił do egzaminu czeladniczego przez Komisją Egzaminacyjną powołaną przez ww. Izbę i uzyskał pozytywny wynik egzaminu. W tak przyjętym stanie faktycznym Kolegium stwierdziło, że przepis art. 122 u.P.o. w nowym brzmieniu wszedł w życie 1 września 2019r., jednakże został on wprowadzony ustawą z dnia 22 listopada 2018r. o zmienia ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw. Informacja o nowelizacji kluczowych dla przedmiotowego dofinansowania przepisów znana była więc zdecydowanie wcześniej. Wniosek o dofinansowanie w niniejszej sprawie złożono więc już po wejściu w życie nowego brzmienia art. 122 u.P.o. Zdaniem SKO w K. zaskarżoną decyzję wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz jest w pełni słuszna i zasadna. Wyjaśniono, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa stosownie do art. 6 k.p.a., co oznacza obowiązek stosowania w wydawanych aktach władczych (decyzjach) przepisów prawa aktualnie obowiązującego i niemożność kierowania się ewentualną perspektywą zmiany prawa w przyszłości. Tymczasem obowiązujący aktualnie art. 122 u.P.o. bezspornie przesądza, że przedmiotowe dofinansowanie należy się, jeżeli młodociany zatrudniony w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem (a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie) zdał egzamin zawodowy. Młodociany pracownik K. M. zdał zaś egzamin czeladniczy. Jak wynika z art. 1 u.r. osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą na podstawie ustawy Prawo przedsiębiorców mogą wykonywać tę działalność z zachowaniem warunków określonych w niniejszej ustawie, a działalność takich osób jest zaliczana do rzemiosła. Z kolei w myśl art. 2 u.r. rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez: 1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, lub; 2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone w pkt 1. Stosownie zaś do ust. 6 rzemieślnikiem jest osoba, o której mowa w ust. 1. Kolegium stwierdziło, że spółka prawa handlowego nie może zostać uznana za rzemieślnika w rozumieniu powyższych przepisów, ponieważ nie jest z przyczyn oczywistych osobą fizyczną, a także nie stanowi spółki cywilnej osób fizycznych. Dlatego prawidłowo odmówiono przyznania wnioskowanego dofinansowania. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję SKO w K. Spółka A. zarzuciła naruszenie: - art. 122 ust. 1 u.P.o. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w błędnym brzmieniu do sprawy, do której zastosowanie znajduje przepis w brzmieniu przed nowelizacją; - art. 101a ust. 1 i 3 ustawy z dnia 22 listopada 2018r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018r. poz. 2245, dalej: u.zm.P.o.), poprzez jego pominięcie i zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy znowelizowanego art. 122 ust. 1 u.P.o. i odmówienie przyznania skarżącej dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika mimo że naruszony przepis zapewnia możliwość uzyskania takiego dofinansowania. W związku przedstawionymi zarzutami spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Uzasadniając skargę powtórzono argumentację zaprezentowaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi SKO w K. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę jako zasadną należało uwzględnić. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest odmowa przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Podstawę prawna rozstrzygnięcia organów orzekających stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1148 ze zm. – dalej: u.P.o.). Poza sporem w okolicznościach sprawy pozostaje, że od [...] września 2019 r. art. 122 ust. 1 u.P.o. stanowi, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał: a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495), b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzamin zawodowy. Bezspornie jest, że umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego pracownika młodocianego K. M. w zawodzie wędliniarz zawarto [...] września 2016 r. W umowie tej zastrzeżono, że przygotowanie zawodowe odbędzie się pod nadzorem P. B. (będącego członkiem Cechu Rzemiosł Różnych w J.) posiadającego kwalifikacje zawodowe, oraz przygotowanie pedagogiczne,. W umowie też zastrzeżono, że "nauka zawodu kończy się egzaminem czeladniczym składanym przed komisją izby rzemieślniczej". Istota sporu w okolicznościach badanej sprawy sprowadza się do legalności odmowy przyznania skarżącej spółce dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. W ocenie Sądu rację mają organy orzekające w sprawie co do tego, że brzmienie art. 122 ust. 1 u.P.o. uległo zmianie z dniem 1 września 2019 r., w momencie wejścia w życie ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2245), gdzie nie zawarto przepisów przejściowych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, a Sąd orzekający w niniejszym składzie pogląd ów podziela, że w sytuacji zmiany przepisów na mniej korzystne dla podmiotu, przy jednoczesnym braku przepisów przejściowych, uwzględniając normę art. 2 Konstytucji RP, należy stosować normę względniejszą (por. wyroki NSA z [...] lutego 2014 r. sygn. akt II GSK [...] i z [...] października 2012 r. sygn. akt I FSK [...], wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga również, że sądy administracyjne kontrolują legalność działalności administracji publicznej, przy czym, co trzeba zaznaczyć, czynią to w ramach sprawowanego - wymiaru sprawiedliwości - (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.). Sprawując wymiar sprawiedliwości i rozstrzygając sporne zagadnienia sądy uprawnione są do wyważenia racji stron procesu w ramach wykładni i stosowania relewantnych norm prawnych. Nie do pogodzenia - z istotą wymiaru sprawiedliwości - w ocenie Sądu, byłoby przyjęcie interpretacji znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, w sposób, który prowadziłby do sytuacji, w której pracodawca zawarł umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego przed [...] września 2019 r., poniósł koszty kształcenia młodocianego pracownika, który zdał egzamin określony w umowie, a następnie - z uwagi na brak przepisów intertemporalnych - zostałby pozbawiony dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Dlatego też Sąd za zasadne uznał podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego przez organy obu instancji. Ponadto podkreślić trzeba, że na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1 u.P.o. pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Nie ulega wątpliwości, że jakkolwiek pracodawcą w niniejszej sprawie jest spółka, to zatrudniony w tej spółce P. B. posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Z woli ustawodawcy wyrażonej w art. 122 ust. 1 pkt 1 u.P.o. dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje tym pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o prace w celu przygotowania zawodowego (co niniejszej sprawie jest bezsporne), jeżeli pracodawca "lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo zatrudniona u pracodawcy" posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. W badanej P. B. posiada takie kwalifikacje, reprezentuje pracodawcę i prowadził przygotowanie zawodowe K. M.. W niniejszej sprawie bezsporne więc pozostaje, że osoba zatrudniona u pracodawcy posiadała kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Nie budzi również wątpliwości, że na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a u.P.o. pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał "w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495)". Dokonując wykładni tego ostatniego przepisu, w ocenie Sądu, wziąć należało pod uwagę nie tylko jego literalne brzmienie, jak w istocie uczyniły to organy, ale należało również posłużyć się dyrektywami wykładni celowościowej i systemowej. Skoro ustawodawca w art. 122 ust. 1 pkt 1 u.P.o. dopuszcza przyznanie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika pracodawcy, który sam nie posiada kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych - pod warunkiem - że kwalifikacje takie posiada osoba przez niego zatrudniona, to nie sposób przyjąć, że w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit.a u.P.o. mowa wyłącznie o rzemieślniku w rozumieniu ustawy o rzemiośle. Należy zresztą zauważyć, że sam ustawodawca nie odsyła wprost do ustawy o rzemiośle, a jedynie do rozporządzenia określającego warunki powoływania komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych wydanego na podstawie zawartej w art. 3 ust. 4 tej ustawy delegacji ustawowej. Wnioski dotyczące wykładni art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a u.P.o. pośrednio potwierdzają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U. z 2018, poz. 2010 – dalej: rozporządzenie z 1996 r.), gdzie wskazano, że wymóg posiadania kwalifikacji wymaganych od instruktorów praktycznej nauki zawodu nie dotyczy pracodawców, w imieniu których przygotowanie zawodowe młodocianych prowadzą uprawnieni do tego pracownicy (§ 2 ust. 1 i 2 w zw. z § 3c rozporządzenia z 1996 r.). Zważywszy przy tym na cel regulacji tych przepisów, które mają w założeniu zachęcić pracodawców do kształcenia zawodowego młodocianych poprzez dofinansowanie kosztów takiego kształcenia przyjąć należało, że dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a u.P.o. nie tylko pracodawcom będącym rzemieślnikami w rozumieniu ustawy o rzemiośle, ale również pracodawcom w imieniu których zakład prowadzi albo u których zatrudniona jest osoba, która jest rzemieślnikiem. Interpretacja przepisów Prawa oświatowego musi następować z uwzględnieniem wytycznych, które zawarte zostały w preambule tej ustawy, a która wskazuje, że oświata w Rzeczypospolitej Polskiej stanowi wspólne dobro całego społeczeństwa; kieruje się zasadami zawartymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami zawartymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o Prawach Dziecka. Nauczanie i wychowanie - respektując chrześcijański system wartości - za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki. Kształcenie i wychowanie służy rozwijaniu u młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości Ojczyzny oraz poszanowania dla polskiego dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultur Europy i świata. Szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i wolności (por. wyrok WSA w Poznaniu z [...] sierpnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Po [...]). Mając zatem na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że decyzje obu instancji zapadły z naruszeniem przepisu prawa materialnego art. 122 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a u.P.o., mającym wpływ na wynik sprawy. Uzasadniało to ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt 1. sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2. sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu I instancji będzie rozpoznanie wniosku skarżącej spółki z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w niniejszym wyroku.