III SAB/Gl 10/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 listopada 2020 r. sprawy ze skargi ,,A’’ w L. na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 listopada 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w sprawie struktury kontroli oddala skargę. UZASADNIENIE Pismem z 31 grudnia 2019r. "A" wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w K. w udostępnieniu informacji publicznej. Wskazała, że pismami z 27 i 29 listopada 2019r. wystąpiła do WORD z wnioskami o udzielenie informacji publicznej odnośnie czterech zagadnień: 1/ funduszu nagród, 2/struktury zatrudnienia na dzień 31 października 2019r, 3/ struktury zatrudnienia na dzień udzielenia odpowiedzi, 4/ struktury kontroli. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest wniosek dotyczący struktury kontroli. Natomiast pozostałe sprawy zostały rozpoznane pod sygnaturami III SAB/Gl 7,8 i 9/20. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że co prawda pismem z 27 grudnia 2019r. otrzymał odpowiedź na wniosek dot. funduszu nagród, jednak jest ona niepełna. Natomiast zawarte w nim żądanie uzasadnienia, w jaki sposób informacje te są niezbędne do prowadzenia działalności związkowej i jaki jest ich związek z aktualnym i przyszłym zatrudnieniem jest sprzeczne z art. 2 udip. Przyznał, że pismami z 13 grudnia 2019r. organ przesłał pisma przedłużające termin do udzielenie odpowiedzi na wnioski dot. struktury zatrudnienia i przeprowadzonych kontroli do 20 stycznia 2020r. Wskazał też, że 30 grudnia 2019r. organ przesłał dwa pisma dot. struktury zatrudnienia i kontroli. W piśmie dot. struktury zatrudnienia odmówił udostępnienia informacji uzasadniając to możliwością zidentyfikowania pracownika na podstawie ujawnionych danych. W piśmie dot. kontroli organ zażądał wykazania, że są niezbędne do prowadzenia działalności związkowej i jaki jest ich związek z aktualnym lub przyszłym zatrudnieniem, co – zdaniem skarżącej – jest sprzeczne z art. 2 udip. Skarżący stwierdził, że "powyższe wnioski" (bez określenia, które) zostały również złożone w trybie ustawy o związkach zawodowych. Wszystkie wnioskowane informacje mają związek z wydatkowaniem środków publicznych oraz realizacją zadań publicznych, a to wydatkowanie ma wpływ na sytuację pracowników, których interesów broni związek zawodowy. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 29 listopada 2019r. skarżący na podstawie udip wniósł o udostępnienie mu informacji i przesłanie kopii wszystkich dokumentów dotyczących kontroli WORD K., wykonanych przez podmioty zewnętrzne, jak również dokumenty kontroli wewnętrznej, jeżeli takie były wykonywane w latach 2008-2019 (karta 106 akt sądowych). Ze skargi wynika, że pismem z 13 grudnia 2019r. WORD K. stwierdził, że żądane dane mają charakter informacji publicznej przetworzonej, zatem na podstawie art. 13 ust. 2 udip przedłużył termin jej udzielenia do 20 stycznia 2020r. W odpowiedzi na skargę sporządzonej zbiorczo do wszystkich wniosków WORD wniósł o odrzucenie skargi (jednak wniosku tego w żadne sposób nie uzasadnił) lub jej oddalenie. Stwierdził, że zakres wniosku (nie wskazał jednak, którego) powoduje, że informacja jest przetworzona, natomiast - zdaniem skarżącej -udzielenie informacji wymaga wyłącznie czynności technicznych. Dalej WORD odniósł się do pojęcia informacji przetworzonej w znaczeniu nadanym mu w orzecznictwie sądów administracyjnych. Stwierdził, że o ile ujawnienie wynagrodzenia zasadniczego funkcjonariusza nie jest ograniczone prawem do prywatności, o tyle różne dodatki, np. o charakterze pomocy socjalnej mogą być taką ochroną objęte. Natomiast w schemacie organizacyjnym WORD są stanowiska zajmowane wyłącznie przez jedną osobę. W tej sytuacji spełnienie wniosku naruszałoby RODO oraz dobra osobiste pracownika i mogłoby się wiązać z odpowiedzialnością na podstawie art. 24 Kc. Oceny tej nie może zmienić fakt, że wniosek obejmuje informacje bez wskazania danych osób, których dotyczą. Odnośnie funduszu nagród stwierdził, że zostało ono określone jako informacja związkowa, zatem winna być rozpatrywana na podstawie ustawy o związkach zawodowych, a nie udip. Co do przeprowadzonych kontroli stwierdził, że walor informacji publicznej ma tylko kontrola przeprowadzona przez państwową jednostkę organizacyjną w zakresie jej kompetencji, natomiast dokumentacja powstała w wyniku wewnętrznych czynności kontrolnych takiej informacji nie stanowi. Podniósł, że pismem z 13 grudnia 2019r. przedłużył termin odpowiedzi do 20 stycznia 2020r., zatem na dzień wniesienia skargi był on otwarty. Zdaniem WORD wystosowanie do strony pism sporządzonych na podstawie art. 13 ust. 2 udip przedłużających termin załatwienia sprawy wskazuje, że na dzień wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności, a tym bardziej, że ma ona charakter rażący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz U. z 2019, poz. 2325) – dalej powoływana jako p.p.s.a., kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 4a. Przechodząc do meritum sprawy zauważyć należy, że ustawa z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2019r., poz. 1429 ze zm., dalej "u.d.i.p.") nie definiuje pojęcia bezczynności, przy czym jest to pojęcie proceduralne, a nie materialnoprawne. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się powszechnie, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy organ będąc do tego zobowiązanym, w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo zaistnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji lub podjęciem innych czynności. Tak więc – mówiąc w uproszczeniu - warunkiem stwierdzenia bezczynności jest sytuacja, gdy organ nie czyni tego, do czego jest zobligowany przepisami prawa. Stosownie natomiast do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (...). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Z powyższego wynika zatem, że bezczynność w zakresie informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. podmiot zobowiązany: - nie udzieli żądanej informacji, - nie powiadomi o przyczynach opóźnienia i nie wskaże terminu udzielenia informacji nie dłuższego, niż 2 miesiące od złożenia wniosku, - nie wyda decyzji odmawiającej udostępnienia informacji, - nie powiadomi, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej bądź nie znajduje się w posiadaniu organu, - nie wyda decyzji o umorzeniu postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Z akt sprawy wynika natomiast, że strona wystąpiła z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej 29 listopada 2019r. Natomiast 13 grudnia 2019r. (czyli 14. dnia od wpływu wniosku, a zatem w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 w zw. z ust. 2 udip) organ przedłużył termin załatwienia sprawy do 20 stycznia 2020r. Co prawda pisma tego brak zarówno wśród załączników do skargi, jak i w aktach administracyjnych, tym niemniej obie strony się na nie powołują i skarżący nie kwestionuje ani faktu jego otrzymania, ani jego treści, zatem Sąd uznał ten fakt za przyznany. W takim zaś razie, skoro organ skutecznie przedłużył termin załatwienia sprawy do 20 stycznia 2020r., to skarga na bezczynność w załatwieniu przedmiotowego wniosku okazała się przedwczesna, gdyż na dzień jej wywiedzenia termin do udzielenia odpowiedzi, który WORD skutecznie przedłużył, jeszcze nie upłynął. Z uwagi na powyższe, skarga została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.