I GSK 400/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia del. WSA Dorota Chobian Sędzia NSA Jarzy Sulimierski Protokolant Michał Mazur po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjne Dyrektora Izby Celnej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 26 marca 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 429/08 w sprawie ze skargi P. –S. Spółki z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 19 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 26 marca 2009 r. o sygn. akt III SA/Gd 429/08 uwzględnił skargę P. – S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 19 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych i uchylił tę decyzję. Sąd I instancji orzekł w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia 27 grudnia 2007 r. P.- S. Sp. z o.o. z siedzibą w G., działając w oparciu o art. 236 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego w G. o zwrot należności celnych zaksięgowanych na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 19 lipca 2007 r. (kod 1602 50 80 90, stawka celna 16,6 %). W obszernym uzasadnieniu wniosku spółka wskazała, że dla sprowadzonego towaru należy przyjąć inny kod, tj. 0504 0000 00. Przyjęcie pierwotnego kodu determinowane bowiem było przez treść świadectwa zdrowia publicznego (rubryka I. 19 wskazywała jedynie kody HS 02.10, 16.01 i 16.02), treść wspólnotowego świadectwa weterynaryjnego oraz decyzję Komisji WE nr 2006/801/WE. W opinii Instytutu Przemysłu Mięsnego i Tłuszczowego w W. importowany towar to w istocie półprodukt poddany blanszowaniu, który po długotrwałym gotowaniu może być przeznaczony dla konsumenta. Po rozpatrzeniu ww. wniosku Naczelnik Urzędu Celnego w G. decyzją z dnia 19 czerwca 2008 r. odmówił zwrotu żądanych należności celnych. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że całkowitą odpowiedzialność za prawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu celnym ponosi zgłaszający. Z kolei korekta kodu TARIC może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy niezgodność rodzaju towaru została stwierdzona w czasie odprawy celnej w obecności funkcjonariusza celnego lub w przypadku kiedy strona przedstawi dodatkowe wiarygodne informacje o towarze. Organ I instancji podkreślił, że w świetle nadesłanego opisu technologicznego produktu towar poddawany jest obróbce wodą w temperaturze 80 stopni, a następnie podgotowywany przez 25 minut w temperaturze 92 stopni. Wskutek takiego procesu, tj. obróbki cieplnej, następuje koagulacja białek mięsnych. Obróbka ta pozwala zaś przyjąć kod 1602 5080 90 za właściwy, który obejmuje produkty przygotowane lub zakonserwowane sposobami nie zastrzeżonymi dla działu 2 lub 3 lub pozycji 0504, tj. produkty m.in. gotowane w wodzie. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 19 września 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w istocie będące podrobami przedżołądki wołowe mogą być klasyfikowane do obu ww. pozycji, a przynależność do jednej z nich uzależniona jest od stanu w jakim towar znajduje się w chwili wnioskowania o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu. W ocenie organu z opisu procesu technologicznego produktu wynika, że flaki poddawane są krótkotrwałemu gotowaniu powodującemu koagulację białek w całym przekroju produktu. Z kolei niemożliwość skonsumowania towaru w dniu dokonywania odprawy celnej nie powoduje ich nieprzydatności do spożycia przez ludzi po końcowej obróbce (gotowanie, przyprawienie). Poddanie produktów mięsnych obróbce cieplnej powoduje ich wykluczenie z działu nr 2 i 3 oraz pozycji 0504. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał skargę Spółki P. S. za uzasadnioną i uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. Sąd I instancji stwierdził, że spór między stronami dotyczy klasyfikacji taryfowej mrożonych przedżołądków wołowych. Zdaniem skarżącej sprowadzone mrożone przedżołądki wołowe należy zakwalifikować do pozycji 0504 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującej: jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich), całe w kawałkach pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich), całe i w kawałkach, świeże, schłodzone, zamrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone, do kodu TARIC 0504 00 00 00, natomiast w ocenie organów celnych przedmiotowe przedżołądki należy klasyfikować do pozycji 1602 Wspólnej Taryfy Celnej: Pozostałe mięso, podroby mięsne lub krew, przetworzone lub zakonserwowane, do kodu TARIC 1602 50 95 00 - Z bydła, - - Pozostałe, - - - Pozostałe. W uwagach do Działu 5 Nomenklatury Scalonej, dotyczącego produktów pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienionych ani niewłączonych stwierdzono, że dział ten nie obejmuje produktów jadalnych (innych niż m.in. żołądki zwierząt). Natomiast wyjaśnienia do Taryfy celnej stwierdzają, że pozycja 0504 obejmuje jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich) w całości lub kawałkach, nawet niejadalne, świeże, chłodzone, mrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone. Ponadto dodano, że pozycja ta obejmuje flaki i żwacze, wyraźnie wskazując, że ugotowane klasyfikowane są do działu 16. W uwagach do działu 16 Nomenklatury Scalonej - przetworów z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych wskazano, że dział ten nie obejmuje podrobów, przygotowanych lub zakonserwowanych sposobami wymienionymi w dziale 2 lub 3 lub w pozycji 0504. Sąd I instancji zaznaczył, że należy też mieć na względzie treść uwagi 1 b) do Działu 2 (mięso i podroby jadalne) Wyjaśnień do Taryfy celnej, w której wyraźnie stwierdzono, że dział ten nie obejmuje m.in. żołądków zwierzęcych (pozycja 0504). Dodatkowo w uwagach ogólnych wskazano na rozróżnienie między mięsem i podrobami opisanymi w dziale 2, a opisanymi w dziale 16. Polega ona na tym, że dział 2 dotyczy mięsa i podrobów tylko w stanie (1)świeżym lub (3) zamrożonym, niezależnie od tego, czy zostały one wcześniej sparzone lub poddane podobnej obróbce, ale nieugotowane. Sąd I instancji zaznaczył, że w sprawie niesporne było, że przedmiotowy produkt – przedżołądki wołowe – poddany był obróbce termicznej. Zgodnie z opisem ze zgłoszenia celnego przedmiotem importu były mrożone przedżołądki wołowe. Na żądanie organu strona skarżąca przedstawiła opis procesu technologicznego produktu wystawiony przez producenta wraz z jego wierzytelnym tłumaczeniem. Proces technologiczny, jakiemu poddano przedmiotowe przedżołądki był następujący: były one oczyszczane, przemywane zimną, a potem ciepłą wodą o temperaturze 80oC, usuwano z nich tłuszcz, przycinano i poddawano je działaniu temperatury 92°C przez 25 minut, następnie po schłodzeniu do temperatury 5°C pakowano je i zamrażano do momentu osiągnięcia temperatury – 18oC. Skoro wyjaśnienia do Taryfy celnej wyraźnie wskazują na to, że dopiero "ugotowane" flaki (a zatem także przedżołądki wołowe) mogą być kwalifikowane do działu 16, to bezprzedmiotowe jest analizowanie definicji "niepoddania obróbce cieplnej" w odniesieniu do tego produktu. Musi być on bowiem klasyfikowany do pozycji 0504 0000 00, jeśli nie został "ugotowany" lub do pozycji 1602 50 95 00, jeśli "ugotowany" został - i w tym przypadku poddanie obróbce cieplnej jest oczywiste. Sąd I instancji podkreślił, że ustalenie pojęcia "ugotowany" ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii klasyfikacji taryfowej przedżołądków wołowych. Zgodnie z definicją zawartą w Nowym słowniku języka polskiego PWN "ugotować" to znaczy "gotując produkt przyrządzić do spożycia". Sąd I instancji podniósł, że dokonane przez organ, a nie kwestionowane przez skarżącego ustalenia dotyczące przebiegu procesu technologicznego, jakiemu poddano sporny towar pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że przedmiotowe przedżołądki wołowe nie zostały ugotowane. Poddanie flaków wołowych działaniu wysokiej temperatury przez łączny czas nie przekraczający pół godziny nie prowadzi do stanu umożliwiającego ich spożycie, a zatem nie stanowi ich ugotowania. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Dyrektor Izby Celnej w G., dalej Skarżący, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy : a) art. 133 § 1 p.p.s.a. polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, poprzez przyjęcie, iż organ celny klasyfikując towar do pozycji 1602 50 95 00 naruszył prawo materialne, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego: b) rażące naruszenie art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w myśl którego klasyfikację towarów określa się na podstawie Taryfy Celnej poprzez zastosowanie reguł w niej zawartych i przypisanie danemu towarowi kodu taryfy celnej, c) błędną wykładnię reguły I ORINS zawartą w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 286 z 31.10.2007 r.) poprzez niewłaściwe zastosowanie brzmienia pozycji 0504 oraz błędną wykładnię brzmienia pozycji 1602 Wspólnej Taryfy Celnej, w tym uwagi 1 oraz uwagi dodatkowej 1 do Działu 16. d) rażące naruszenie zasady wyrażonej w art. 20 Konwencji Systemu Zharmonizowanego – Międzynarodowa Konwencja w sprawie zharmonizowania systemu określania i kodowania towarów sporządzona w Brukseli 14 czerwca 1983 r., ustanawiającej język angielski i język francuski językami autentycznymi tej umowy oraz zasadę prawa międzynarodowego, wedle której znaczenie prawne należy przypisać autentycznym wersjom językowym umów międzynarodowych, podczas gdy Sąd zastosował językową wykładnię pojęcia ugotowany dla języka polskiego, co doprowadziło Sąd do przekonania, iż produkt flaki wołowe nie może być uznany za ugotowany według znaczenia tego słowa w języku polskim, w konsekwencji czego sąd niewłaściwie zaklasyfikował towar do pozycji 0504, e) naruszenie zasady prymatu języka autentycznego przy dokonywaniu wykładni pośrednio doprowadziło do naruszenia zasady wyrażonej w art. 91 ust. 3 Konstytucji RP wprowadzającej zasadę bezpośredniości porządku prawnego wyrażającą się w obowiązku bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego Unii przez organy władzy publicznej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Skarżący podniósł, że nie ma znaczenia słownikowe znaczenie wyrażenia " gotowane" czy też " ugotowane", ponieważ Taryfa celna w brzmieniu spornych pozycji nie posługuje się takimi znaczeniami. Mając na uwadze brzmienie pozycji oraz uwagi do działu 16 nie jest zrozumiałe sięganie do pojęć językowych zawartych w słowniku języka polskiego. Zastosowanie przez Sąd definicji słownikowej "ugotowany" dla prawa krajowego rażąco narusza zasadę prawa wspólnotowego, w myśl którego językiem urzędowym jest język angielski lub francuski. Organ podkreślił, że dla klasyfikacji produktów do działu 16 nie jest istotne czy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia bez dalszego przygotowania i czy flaki były ugotowane do miękkości pozwalającej na ich bezpośrednie spożycie. Powyższe zostało wyartykułowane bezpośrednio w uwadze 1 Działu 16, co pośrednio potwierdza uwaga dodatkowa 1.E. 6) a Działu 2, która stanowi: "niegotowane przyprawiane mięso objęte jest działem 16". Powyższe jednoznacznie potwierdza, że wszelkie procesy konserwacji dokonywane na produktach mięsnych, inne niż wymienione w brzmieniu poszczególnych pozycji Działu 2, 3 czy pozycji 0504, powodują ich wykluczenie do Działu 16. Organ skarżący podkreślił, że kryteria decydujące dla klasyfikacji taryfowej należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i uwagach do sekcji lub działów. Mając powyższe na uwadze organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka P. – S. wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jej zarzuty nie są usprawiedliwione. Pierwszy zarzut zgłoszony w ramach podstawy z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a dotyczący rzekomego naruszenia przepisu art. 133 § 1 p.p.s.a. przez Sąd I instancji nie został należycie uzasadniony i jest on całkowicie nietrafny. Zaskarżony wyrok opiera się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, do którego Sąd wszechstronnie się odniósł. Wyrok ten został wydany na podstawie akt sprawy i nie wykroczył poza jej granice. Zatem nie można mówić w tej sprawie o naruszeniu przepisów art. 133 § 1 p.p.s.a., który stwierdza jedynie, że Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy i ten warunek został przez Sąd spełniony. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że zgromadzony materiał dowodowy w aktach sprawy administracyjnej został szczegółowo przeanalizowany i nie pominięto żadnych istotnych dowodów, które zostały należycie ocenione. Nie zostały podważone ustalenia faktyczne stanowiące podstawę kwestionowanej decyzji, a w szczególności odnoszące się do procesu technologicznego przygotowania produktu objętego klasyfikacją taryfową (przedżołądków zwierząt) w postaci obróbki cieplnej. Brak jest jakichkolwiek innych zarzutów procesowych, które poddawałyby pod wątpliwość bezsporne ustalenia faktyczne przyjęte jako podstawa rozstrzygnięcia przez Sąd I instancji, a spór pomiędzy stronami dotyczył jedynie interpretacji przepisów taryfowych w zakresie klasyfikacji podrobów mięsnych, a konkretnie ich stanu w jakim zostały przygotowane do importu. Nie można również zarzucić Sądowi I instancji naruszenia prawa materialnego, a w szczególności art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, gdyż prawidłowo zastosowano w zaskarżonym wyroku reguły zawarte w Taryfie celnej do przypisania produktowi objętemu postępowaniem celnym w niniejszej sprawie właściwego kodu Taryfy celnej. Przede wszystkim należy zauważyć, że podobnie jak poprzedni zarzut skargi kasacyjnej również zarzut naruszenia art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego nie został należycie uzasadniony. Przepis art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.92.302.1) jest bardzo rozbudowany i składa się z wielu jednostek redakcyjnych podzielonych na kilkanaście mniejszych jednostek, które stanowią samodzielne przepisy prawa i w zasadzie nie wiadomo do którego konkretnie przepisu prawnego wnoszący skargę kasacyjną organ ten zarzut odnosi. Ponadto przepis art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i w zasadzie nie miał w niej zastosowania, gdyż reguluje on problematykę wydawania wiążących informacji taryfowych przez organy celne, co nie miało w tej konkretnej sprawie miejsca, albowiem przedmiotem postępowania był zwrot nienależnie pobranego cła na skutek błędnej klasyfikacji taryfowej towaru. Wnoszący skargę kasacyjną organ celny nie wskazał na czym polegało "rażące naruszenie przepisów art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego". Kolejny zarzut naruszenia prawa materialnego odnoszący się do błędnej wykładni reguły 1 ORINS zawartej w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1214/2007 zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE.L 286 z 2007 r.) poprzez niewłaściwe zastosowanie brzmienia pozycji 0504 oraz błędną wykładnię pozycji 1602 Wspólnej Taryfy Celnej, a w tym uwag do tych pozycji, nie mógł być uwzględniony z przyczyn następujących. Poza stwierdzeniem braku sprecyzowania tego zarzutu i jego należytego uzasadnienia należy podkreślić, że zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaskarżonym wyroku dokonano prawidłowej klasyfikacji towaru zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji. W zakresie zarzutu błędnej wykładni brzmienia pozycji 1602 Wspólnotowej Taryfy Celnej, w tym uwagi 1 oraz uwagi dodatkowej 1 do Działu 16, należy stwierdzić, że Sąd I instancji wbrew temu zarzutowi właściwie zrozumiał treść tej normy, przekonywująco argumentując swoje stanowisko, a następnie przy niezakwestionowanych ustaleniach faktycznych dokonał prawidłowej subsumpcji tego stanu faktycznego (opisanego szczegółowo produktu) do odpowiedniej pozycji klasyfikacji taryfowej, czyli nie dopuścił się błędu w zastosowaniu przepisów prawa materialnego. Należy zgodzić się ze stronami, że istotnym elementem spornym w rozpatrywanej sprawie, decydującym o klasyfikacji celnej towaru, było ustalenie zakresu sposobu przygotowania i konserwacji produktów wymienionych w pozycji 0504 Nomenklatury Scalonej. Sąd I instancji zajął jednoznaczne stanowisko, które podziela Naczelny Sąd Administracyjny, że przedmiotowy produkt (przedżołądki zwierzęce – "flaki") poddany tego rodzaju obróbce cieplnej, jaka miała miejsce względem tego towaru, nie polegającej na ugotowaniu (z przeznaczeniem do bezpośredniego spożycia), powinien zostać sklasyfikowany pod pozycją 0504 Taryfy celnej. Organ celny nie był w stanie przeciwstawić tej tezie Sądu przekonywujących argumentów prawno-materialnych, gdyż jak wynika z brzmienia pozycji 0504 pkt 2 (uwag ogólnych) – Obwieszczenie Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Monitor Polski Nr 86, poz. 880 z 2006 roku), to jedynie flaki ugotowane klasyfikowane są do działu 16. Wprawdzie obwieszczenie Ministra Finansów wydane na podstawie art. 12 Prawa celnego nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, jednakże w świetle orzecznictwa również ETS-u jest to akt mający istotne znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji, tym bardziej jeśli jest stosowany pomocniczo. Rozważania skargi kasacyjnej na temat różnicy pojęć "ugotowany" a "poddany obróbce cieplnej" (parzeniu lub innemu sposobowi zabezpieczenia termicznego produktu) na tle stosowania określonych języków, którymi posługują się akty prawne – unijne przy tłumaczeniu tych pojęć na język polski, nie mogły w sposób zasadniczy podważyć rozumienia pojęcia "ugotowany", które przyjął Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Sąd nie mógł pominąć uwagi 2 do pozycji 0504 zawartej w obwieszczeniu Ministra Finansów lub też inaczej ją zinterpretować, gdyż nie dysponował zakresem pojęciowym terminu ugotowany w języku angielskim, którym wprost się nie może posługiwać (bezpośrednio), a jedynie poprzez tłumaczenie na język polski. Natomiast zastrzeżenia co do tłumaczenia na język polski spornej terminologii nie zostały poparte przekonywującymi argumentami. Zatem zarzut dotyczący naruszenia obowiązku posługiwania się autentyczną wersją językową aktu prawnego unijnego przez Sąd I instancji należało uznać za chybiony. Powoływanie się przez organ w tym zakresie na przepis art. 20 Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowania Systemu Określania i Kodowania Towarów z 1983 r. jest bezskuteczne, gdyż przepis ten nie miał w tej sprawie żadnego zastosowania, albowiem reguluje on jedynie rejestrację Konwencji w sekretariacie ONZ. Należy ponadto zauważyć, że sporne pojęcie "ugotowany" w odniesieniu do produktu objętego klasyfikacją taryfową w niniejszej sprawie zawarte jest w notach wyjaśniających do odpowiednich działów Systemu Zharmonizowanego, które to noty nie są objęte Międzynarodową Konwencją. Na marginesie powyższych rozważań językowych zauważyć należy, że dokonywanie wykładni tekstu autentycznego umowy międzynarodowej wymagałoby przede wszystkim ustalenia znaczenia z zakresu pojęciowego tego elementu tekstu w języku uznanym za autentyczny, a nie tłumaczenie tego wyrażenia na język polski. Te same uwagi dotyczą również zarzutu naruszenia zasady przymiotu języka autentycznego przy dokonywaniu wykładni, co mogłoby zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną naruszyć przepis art. 91 ust. 3 Konstytucji RP. Sąd I instancji nie mógł naruszyć ww. przepisu art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, skoro bezpośrednio stosował przepisy prawa wspólnotowego w ich oficjalnym tłumaczeniu i zachował w ten sposób zasadę prymatu prawa europejskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozstrzygnął w podobnej sprawie w wyroku z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 348/08, powołując się na treść obwieszczenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej 2006 roku. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i dlatego skargę kasacyjną oddalił na mocy art. 184 p.p.s.a.