II GSK 1538/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia NSA Czesława Socha (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Czaja Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E.I. D. P. de N. & Co., W., USA od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 603/11 w sprawie ze skargi E.I. D. P. de N. & C., W., USA na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1[...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 603/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę E.l. D. P. de N. & C. z siedzibą w USA na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na decyzję wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który ją wydał w terminie trzydziestu dni licząc od dnia doręczenia w terminie rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie decyzja nr [...] doręczona została stronie w dniu 24 stycznia 2011 r., a skarga wniesiona została przez Spółkę za pośrednictwem organu w dniu 24 lutego 2011 r. Stan taki oznaczał, że skarżąca Spółka wniosła skargę z przekroczeniem terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności, albowiem ostatnim dniem terminu do skutecznego wniesienia skargi był 23 luty 2011 r. Wobec powyższego, Sąd pierwszej instancji skargę jako wniesioną po upływie terminu odrzucił w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargą kasacyjną E.l. D. P. de N. & C. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Postanowieniu zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarzucono również naruszenie art. 45 § 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu podniesiono, że błędnym jest stwierdzenie przez Sąd pierwszej instancji daty otrzymania przez skarżącą decyzji oraz wyliczenia na tej podstawie terminu do wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego. W ocenie strony, twierdzenia te oparte zostały o błędnie ustalone okoliczności sprawy, zgodnie z którymi doręczenie decyzji w sprawie [...] nastąpiło w dniu 24 stycznia 2011 r. Skarżąca podniosła, iż faktycznie decyzję doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 stycznia 2011 r., co potwierdza wpis dokonany przez pracownika Kancelarii Ogólnej Urzędu Patentowego RP w pocztowej książce nadawczej. Z treści tej książki wynika, że odbioru pisma w sprawie [...] dokonał w dniu 25 stycznia 2011 r. pracownik firmy zewnętrznej oddelegowany do wykonywania pracy na rzecz biura skarżącej. Pismem odnotowanym w pocztowej książce nadawczej była decyzja z dnia 17 listopada 2010 r., w sprawie [...], bowiem było to jedyne pismo kierowane przez organ do skarżącej. W dniu 24 stycznia 2011 r. żadne pismo w sprawie o podanym numerze nie było do strony kierowane. W konsekwencji, datą faktycznego otrzymania decyzji przez skarżącą, potwierdzoną pieczęcią jej biura, był 25 stycznia 2011 r. i od tego dnia należało liczyć termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Upływał on zatem 24 lutego 2011 i w tym właśnie dniu skarga została złożona. Podniesiono również, że z dokonanej analizy dat widniejących w pocztowej książce nadawczej Urzędu Patentowego oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru podpisanego w sprawie [...] wynika, że potwierdzenie odbioru pisma w tej sprawie widniejące na zwrotnym poświadczeniu odbioru nastąpiło przed jego faktycznym doręczeniem przez Urząd Patentowy. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru widnieje bowiem pieczęć Kancelarii Ogólnej Urzędu Patentowego, świadcząca o wpływie tego poświadczenia w dniu 24 stycznia 2011 r. Data widniejąca na tym potwierdzeniu również nie odpowiada stanowi faktycznemu, gdyż decyzja w sprawie [...] została faktycznie doręczona przez organ w dniu 25 stycznia 2011 r. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania S. S.A. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Podniesiono, że skarżąca odebrała pismo w dniu 24 stycznia 2011 r., co wprost wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Okoliczność ta jest bezsporna i obiektywna, wynika z dokumentu urzędowego jakim jest wskazywane potwierdzenie odbioru. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W tym trybie wpłynęła skarga kasacyjna w niniejszej sprawie i spełnia ona wymogi określone w art. 174, 175 § 1, 176 oraz 177 § 1 tej ustawy. Oznacza to, że zaistniały podstawy do merytorycznego jej rozpoznania. Przepis art. 183 § 1 powołanej wyżej ustawy obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do rozpoznania sprawy w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy. Stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie występuje żadna z okoliczności stanowiących o nieważności postępowania. Jak wskazano wyżej, skargę kasacyjną oparto na podstawie naruszenia przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Chodzi o art. 53 § 1 i 58 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A wiec, że nie było podstaw do odrzucenia skargi, gdyż skarżąca złożyła skargę w wymaganym terminie. Chodzi zatem o termin doręczenia decyzji, od której należało liczyć trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi. Sąd I instancji przyjął, że decyzję doręczono w dniu 24 stycznia 2011 r., zaś skarżąca, że doręczono w dniu 25 stycznia 2011 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa terminu doręczenia decyzji nie została należycie wyjaśniona i oceniona. Po dacie wniesienia skargi kasacyjnej na przedmiotowe postanowienie Sądu I instancji wyszły na jaw nowe okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, a które miały miejsce przed datą złożenia skargi na decyzję. Urząd Patentowy RP złożył wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie i w piśmie z dnia 17 maja 2011 r. stwierdził, że korespondencję dotyczącą spornej decyzji odebrała w dniu 24 stycznia 2011 r. K. J. pracownik innej kancelarii i to jej podpis jest na zwrotnym poświadczeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy. Natomiast K. J. pracownik kancelarii S.-G.-S. w dniu 24 i 25 stycznia 2011 r. nie odbierała korespondencji. Korespondencję dotyczącą spornej decyzji odebrał w dniu 25 stycznia 2011 r. A. D., co zostało potwierdzone w uwierzytelnionych kserokopiach dokumentów załączonych do wyjaśnienia. W wyjaśnieniach tych stwierdzono również, że w dniu 25 stycznia 2011 r. z Urzędu Patentowego RP korespondencję odebrał A. D.. Wśród wpisanych tego dnia pism znajdowało się pismo związane z przedmiotową decyzją, jednak osoba ta nie podpisała zwrotnego poświadczenia odbioru, gdyż przy tym piśmie nie było takiego poświadczenia. Omyłkowo podpisane zostało przez pracownika innej kancelarii. A więc przez osobę, która także odbierała osobiście korespondencję w Urzędzie Patentowym RP. Korespondencja dotycząca decyzji została wpisana przez pracownika kancelarii ogólnej do książki odbioru osobistego innej kancelarii w dniu 24 stycznia 2011 r. W dniu 25 stycznia 2011 r. K. J. zwróciła przekazaną korespondencję dotyczącą spornej decyzji, a którą pracownik kancelarii ogólnej wpisał do książki odbioru osobistego S.-G.-S. w dniu 25 stycznia 2011 r. Powyższe oznacza, że należy dokonać ponownej oceny z uwzględnieniem okoliczności wskazanych w powyższym piśmie w kontekście okoliczności, które były powodem przyjęcia daty będącej przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z przyczyn powyższych, na podstawie art. 185 § 1 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna podlegała uwzględnieniu a postanowienie Sądu I instancji uchylono celem ponownego rozpoznania.