IV SAB/Wa 113/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant A.D., po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie : doręczenia odpisu postanowienia p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę - UZASADNIENIE Dnia 7 lipca 2007r. M. P. - reprezentowany przez swojego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi w przedmiocie doręczenia skarżącemu postanowienia wydanego przez ten organ w dniu (...) września 2004r. o przekazaniu Ministrowi Gospodarki wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr (...) Ministra Leśnictwa z dnia (...) kwietnia 1950r.o przejęciu na własność państwa przedsiębiorstwa M. celem zbadania przesłanek nieważności zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia (...) lipca 1949r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem Ł. w W. własność P. O. P. W uzasadnieniu skargi wskazał, że z odpowiedzi na skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia z (...) kwietnia 1950 r., rozpoznanej przez WSA w Warszawie w sprawie IVSAB/Wa 123/07, skarżący powziął wiadomość, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał wskazane w petitum skargi postanowienie. Postanowienie to nie zostało jednak doręczone skarżącemu jako stronie postępowania. W konkluzji wniósł o zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do doręczenia w określonym przez Sąd terminie postanowienia wydanego przez ten organ dnia (...) września 2004r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przy czym z jej uzasadnienia wynika, że organ udzielił odpowiedzi nie na skargę w przedmiocie niedoręczenia postanowienia, którego przedmiotem było przekazanie wniosku właściwemu organowi lecz nierozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W okolicznościach niniejszej sprawy skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością. Art. 3§1 ustawy-P.p.s.a. enumeratywnie wymienia rodzaje spraw, w których sąd administracyjny rozpoznaje skargi i jest to katalog zamknięty. Doręczenie wydanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia (w tym wypadku postanowienia) nie mieści się w kategorii aktów i czynności wskazanych w tym katalogu, Doręczenie wydanego aktu nie jest wszak czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu ustawy (o której mowa w art. 3§1pkt.4 P.p.s.a). Doręczenie jest jedynie czynnością materialno - techniczną i ma jedynie ten skutek, że od daty doręczenia biegnie stronom termin do złożenia środka odwoławczego. W tym zakresie Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podzielił stanowisko reprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 15 września 2004r. (VIISA3/Wa 1/04, Lex 173971). W konsekwencji Sąd uznał, że doręczenie postanowienia jest czynnością o charakterze procesowym. Prawidłowość dokonania tej czynności może być zatem przedmiotem badania przez sąd administracyjny jedynie przy ocenie legalności wydanego aktu i wywołanych przez niego skutków prawnych. Wynika z tego, że zarówno błędne doręczenie jak i niedoręczenie rozstrzygnięcia organu, co niewątpliwie miało miejsce w niniejszej sprawie, nie może być przedmiotem skargi na bezczynność organu w tym zakresie w oparciu o art. 149 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, za niedopuszczalną skargę na bezczynność organu w przedmiocie doręczenia odpisu postanowienia z dnia (...) września 2004- r. i jako taką- na podstawie art. 58 §1 pkt. 6 P.p.s.a. odrzucił. Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji.