I SA/Łd 401/08

SENTENCJA Dnia 11 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2005 roku postanawia: sprostować z urzędu w wyroku z dnia 29 października 2008 roku oczywisty błąd rachunkowy w ten sposób, że w punkcie trzecim orzeczenia w miejsce kwoty "700 zł (siedemset)" wpisać kwotę "100 zł (sto)". UZASADNIENIE W dniu 27 lutego 2008 r. K. R. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2005 r. Na wezwanie Sądu skarżący zapłacił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. W postępowaniu sądowoadministracyjnym K. R. działał osobiście. W punkcie 3 wyroku z dnia 29 października 2008 r. Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącego kwotę 700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Rektyfikacja orzeczenia sądowego stanowi instytucję procesową, której celem jest usunięcie pomyłek zaistniałych z winy sądu lub strony, nieprowadzące zarazem do zmiany treści rozstrzygnięcia. Powołany art. 156 § 1 p.p.s.a. dopuszcza możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które zostały enumeratywnie wskazane w przepisie, a mianowicie: niedokładności, błędów pisarskich lub rachunkowych albo innych oczywistych omyłek. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. Omyłka rachunkowa to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, w szczególności z błędnego zsumowania lub odjęcia poszczególnych pozycji (tak SN w postanowieniu z dnia 21 czerwca 1967, II CZ 48/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 10). W przedmiotowej sprawie Sąd w sentencji wyroku z dnia 29 października 2008 r. błędnie obliczył wysokość należnych stronie skarżącej kosztów postępowania podając kwotę 700 zł zamiast 100 zł. Pomyłka ta była rezultatem doliczenia do kwoty uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego, wynoszącego 100 zł, kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 600 zł (ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia). Ponieważ skarżący nie był reprezentowany przed Sądem przez pełnomocnika, do niezbędnych kosztów postępowania przysługujących skarżącemu od organu należało zaliczyć jedynie wpis sądowy w kwocie 100 zł, zapłacony w dniu 10 kwietnia 2008 r. Oznacza to, iż podanie w sentencji wyroku kwoty 700 zł stanowiło oczywistą omyłką rachunkową. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. JZ