II SA/Łd 392/07

SENTENCJA Dnia 12 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak:[...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sąd Administracyjnym w Łodzi. UZASADNIENIE A. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Z dokumentów załączonych do akt sądowych wynika, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...], Nr [...] stwierdził nieważność postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak:[...]) oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak:[...]). Postanowienie datowane na dzień [...] zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...]. Z notatki służbowej załączonej do akt sądowych wynika, że strona nie kwestionowała postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawie, w której organ powinien wydać decyzję administracyjną, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Działanie Sądu przy skardze na bezczynność polega, więc na zobligowaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności. Po myśli przepisu art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. A. Spółka Akcyjna złożyła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt sądowych, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stwierdził nieważność kwestionowanego w skardze postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, zbędne jest merytoryczne rozpatrzenie sprawy, bowiem rozstrzygnięcie kwestionowane w skardze zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Konkludując, w ocenie Sądu, bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe w przedmiocie badania legalności postanowienia o nałożeniu grzywny za nielegalne użytkowanie obiektu, które to rozstrzygnięcie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Na tej podstawie Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne na mocy art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.