II SA/Wa 1350/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej nauk społecznych oddala skargę UZASADNIENIE Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga A. Z. na decyzję Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Doktorskiej [...] Uniwersytetu W. znak [...] z dnia [...] maja 2020 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej [...]. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2019 r. Komisja Rekrutacyjna Szkoły Doktorskiej [...] Uniwersytetu W. (zwana dalej: KR, organ), działając na podstawie art. art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U z 2018 r. poz. 1668 ze zm., zwana dalej: u.p.s.w.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), w związku z § 31 ust. 1 i 2 uchwały nr 412 Senatu U[...] z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego do Szkół Doktorskich na Uniwersytecie W. w roku akademickim 2019/2020 (Monitor U[...] z 2019 r., poz. 116 ze zm.; zwana dalej: uchwałą rekrutacyjną), orzekła o odmowie przyjęcia A. Z. (zwana dalej: wnioskodawczyni, skarżąca, strona) do Szkoły Doktorskiej [...] Uniwersytetu W. (zwana dalej: [...], szkoła) w ramach dyscypliny [...]. KR wskazała, że warunkiem przyjęcia do szkoły, było uzyskanie co najmniej [...] punktów z całości postępowania kwalifikacyjnego, w tym uzyskanie co najmniej [...] punktów za rozmowę kwalifikacyjną. W postępowaniu kwalifikacyjnym skarżąca uzyskała [...] punktów, na które składają się: [...] - za ocenę zaproponowanego projektu badawczego, [...] -- za dotychczasowy dorobek naukowy, [...] - za wynik rozmowy kwalifikacyjnej. Ustalone punkty spowodowały, że skarżąca znalazła się na 45 pozycji listy rankingowej ustalonej w trybie § 27 uchwały rekrutacyjnej. W związku z nieuzyskaniem przez wnioskodawczynię wymaganej liczby punktów, podjęta decyzja jest faktycznie i prawnie zasadna. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonym w odniesieniu do powołanej wyżej decyzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie odmowy przyjęcia do SDNS oraz wpisanie na listę doktorantów tej uczelni. Wydanej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie szeregu przepisów Konstytucji RP (art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1), ustawy z dnia 3 lipca 2019 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz., zwana dalej: p.w.u.p.s.w. – art. 1 pkt. 3, art. 291), ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (art. 200 ust. 2, art. 200 ust. 5), uchwały rekrutacyjnej (§ 9 pkt 5, § 19 ust. 4, § 5, § 15 ust. 8, ust. 2.4 lit. b i ust. 2.5 jej załącznika, § 18 ust. 1, 9, 10, § 11 ust. 1) oraz kodeksu postępowania administracyjnego (art. 107, art. 6, art. 7, art. 11, art. 9, art. 67, art. 68, art. 73, art. 74, art. 24 § 1 i § 3 k.p.a.). Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot kontroli w niniejszej sprawie decyzją znak [...] z dnia [...] maja 2020 r. KR, działając na podstawie art. 200 ust. 5 u.p.s.w. i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. w związku z § 31 ust. 3-5 i 8 uchwały rekrutacyjnej, orzekła o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że kandydaci do [...] oceniani są zgodnie z uchwałą rekrutacyjną oraz załącznikiem do powołanego aktu prawnego. Kandydaci oceniani są na podstawie analizy dokumentów, w tym projektu badawczego, oraz na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej. Zakres postępowania wyjaśniającego determinują przepisy, stanowiące podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Kryteria i podstawy oceny kandydatów w przedmiotowym postępowaniu określał załącznik do uchwały rekrutacyjnej w punkcie 2.3 i 2.6. Wniosek skarżącej, jak i wszystkich pozostałych kandydatów do [...], podlegał ocenie zgodnie z jego postanowieniami. Wyjaśnił, iż zgodnie z pkt 2.1 załącznika do uchwały rekrutacyjnej, limit miejsc w dyscyplinie [...] wyniósł [...] miejsc. Skarżąca uzyskała łącznie [...] pkt w postępowaniu rekrutacyjnym, podczas gdy ostatnia osoba zakwalifikowana do szkoły doktorskiej w ramach dyscypliny [...] uzyskała [...] pkt, w związku z czym A. Z. nie znalazła się w gronie osób przyjętych do [...] w dyscyplinie [...]. KR wskazała, iż wobec zarzutów skarżącej, dotyczących rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej przez zespół kwalifikacyjny dyscypliny [...], postanowiła powtórzyć rozmowy kwalifikacyjne z czterema kandydatami do [...], w tym z wnioskodawczynią. Powołany został nowy zespół kwalifikacyjny, który przeprowadził samodzielną i pełną ocenę projektu badawczego i dotychczasowego dorobku naukowego kandydatów, a także przeprowadził rozmowy kwalifikacyjne z każdym z kandydatów, w tym ze skarżącą. Powtórne rozmowy kwalifikacyjne z czterema kandydatami w ramach dyscypliny [...] odbyły się [...] kwietnia 2020 r. Żaden z członków zespołu kwalifikacyjnego nie zgłosił potrzeby wyłączenia się z procesu rekrutacyjnego przy którymkolwiek z kandydatów, nie stwierdzono również faktu uczestnictwa w postępowaniu kwalifikacyjnym kandydata, który miałby znajdować się pod opieką promotorską osoby, która sprawuje opiekę promotorską nad przedstawicielem doktorantów w zespole. Posiedzenie zespołu odbyło się trybie zdalnym. Na przeprowadzenie rozmów z każdym z kandydatów przewidziano wstępnie 30 minut, obejmujących prezentację projektu przez kandydata lub kandydatkę i pytania od członków Zespołu. Każda z rozmów, w tym rozmowa ze stroną, trwała ok. 25 minut, uwzględniając 5-minutową prezentację projektów przez kandydatów oraz sesję pytań członków Zespołu w języku polskim oraz angielskim, przy czym czas na udzielenie odpowiedzi na pytania członków Zespołu nie był limitowany. Prezentacja skarżącej i rozmowa z nią zostały ocenione jako potencjalnie interesujące, jednak badanie, którego projekt strona przedstawiła, zostało ocenione jako niemożliwe lub bardzo trudne do zrealizowania. Ww. nie przedstawiła w sposób przekonujący wyjaśnienia, w jaki sposób zamierza przełamać istotne trudności metodologiczne, związane z realizacją głównego celu badawczego. Nie była również w stanie wskazać metod badawczych, które dawałyby szansę rzetelnej realizacji zamierzenia badawczego. Wskazane w projekcie badawczym na poziomie bardzo ogólnym odwołanie do metod z innych dyscyplin naukowych (historii, socjologii) nie zostało w zadowalający sposób uszczegółowione w odpowiedzi na pytania zadawane w trakcie rozmowy. Odpowiedź na pytanie zadane w języku angielskim została oceniona nisko, zarówno w płaszczyźnie merytorycznej (znajomości języka naukowego dyscypliny), jak i poprawności językowej. W związku z powyższym zespół kwalifikacyjny przyznał ostatecznie łącznie [...] punktów za powtórną rozmowę kwalifikacyjną ze skarżącą (wcześniejsza rozmowa została oceniona wyżej - na [...] punktów), na które składały się: •[...] pkt w kategorii jakościowa ocena rozmowy na temat projektu badawczego (0-20 pkt); •[...] pkt w kategorii rozeznanie w podejmowanej problematyce, wiedzę merytoryczną, poprawność językową oraz umiejętność posługiwania się językiem naukowym właściwym dla dyscypliny naukowej, w której ma odbywać się kształcenie (0-20 pkt). Łącznie skarżąca otrzymała [...] punktów w postępowaniu kwalifikacyjnym, na które składały się: •[...] punktów za ocenę projektu badawczego – [...] punktów za zdefiniowanie problemu badawczego (0-10 pkt); [...] punkty za adekwatność proponowanych metod (0-10 pkt); [...] punktów za osadzenie projektu w kontekście dotychczasowych badań i znajomości literatury (0-10 pkt); [...] punktów za oryginalność proponowanej problematyki i metodologii (0-10 pkt); •[...] punktów za dotychczasowy dorobek naukowy – [...] punkty za aktywny udział w konferencjach naukowych (np. wygłoszenie referatu, prezentacja postera; 0-4 pkt); 0 punktów za udział w projektach badawczych (0-5 pkt);[...] punkty za publikacje naukowe i popularno-naukowe (0-6 pkt); [...] punkt za działalność organizacyjną związaną z nauką (np. działalność w Kołach Naukowych, organizacja konferencji; 0-2 pkt); [...] punktów za staże naukowe, stypendia, otrzymane nagrody związane z działalnością naukową (0-3 pkt); •[...] punktów za rozmowę kwalifikacyjną. Punktacja przyznana przez zespół kwalifikacyjny została przyjęta przez KR. Z powtórnie przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej skarżąca uzyskała mniej punktów, niż za pierwszym razem, a więc w dalszym ciągu nie spełnia ona kryteriów uprawniających do podjęcia kształcenia w [...] w dyscyplinie [...]. W tej sytuacji przyjęcie jej do szkoły doktorskiej nie może dojść do skutku. Odnosząc się zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ stwierdził, iż nie są one uzasadnione. Ocenił, że członkowie Zespołu Kwalifikacyjnego, uczestniczący w postępowaniu rekrutacyjnym, zachowali bezstronność i obiektywizm w ocenie kandydatów, dokonując ocen w oparciu o najlepszą posiadaną wiedzę we wskazanej dyscyplinie i doświadczenie, poparte wieloletnią praktyką zdobytą w trakcie pracy nauczyciela akademickiego. Każdy z członków Zespołu Kwalifikacyjnego oceniał kandydatów samodzielnie. Nie było podstaw do wyłączenia członków KR. W postępowaniu rekrutacyjnym nie wystąpiła sytuacja umożliwiająca 4 kandydatom doniesienie dokumentów po upływie określonego prawem terminu ([...] lipca 2019 r.), wyznaczono jedynie termin do uzupełnienia braków formalnych wniosków. Zarzut, dotyczący przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej na odległość z dwoma kandydatami bez uzasadnionej potrzeby, ma charakter wyłącznie formalny i sprowadza się do braku wzmianki o powyższym w protokole. Przy czym kwestia ta pozostaje bez wpływu na wynik postępowania rekrutacyjnego. Ponadto taka forma przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej była uzasadniona odbywaniem przez kandydatów staży zagranicznych. Organ wyjaśnił, że zdecydował się na powtórną ocenę czterech kandydatów aplikujących do [...] w ramach dyscypliny [...], tak by nie było wątpliwości, iż postępowanie kwalifikacyjne zostało przeprowadzone w sposób rzetelny. Powtórna ocena skarżącej w tym zakresie, nie zmieniła jednak jej sytuacji, tym samym nie mogła ona zostać przyjęta do szkoły. Za naturalną uznał okoliczność, iż ocena rozmowy kwalifikacyjnej, czy też dokonań naukowych ma z założenia charakter subiektywny, gdyż jest przeprowadzona i oceniana przez wybitnych specjalistów w swoich dziedzinach kompetentnych do oceny dorobku naukowego kandydatów. KR powtórnie analizując sprawę, po powtórnym przeprowadzeniu postępowania, nie znalazła podstaw do podważenia tejże oceny uznając ją za prawidłową i podtrzymując zawarte w niej rozstrzygnięcie. Organ ocenił też, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. KR wzięła bowiem pod uwagę cały materiał dowodowy przedstawiony przez skarżącą we wniosku i załącznikach do niego, rozpatrując sprawę na jego podstawie po dokładnym wyjaśnieniu jej stanu faktycznego. Po powtórnym przeprowadzeniu postępowania, w tym rozmowy kwalifikacyjnej, ustalone zostały osiągnięcia wnioskodawczyni, a następnie przypisano im liczbę punktów, zgodnie z zasadami przyjętymi w [...]. Przyznana liczba punktów została wyliczona prawidłowo i uplasowała skarżącą poniżej progu uprawniającego do podjęcia kształcenia w szkole. Punktacja, a co za tym idzie, ocena, nie została ponadto zakwestionowana przez żadnego z członków komisji rekrutacyjnej, co znalazło odzwierciedlenie w niniejszej decyzji. KR ponownie rozpatrując sprawę nie dopatrzyła się żadnych okoliczności, które mogłyby doprowadzić do podważenia uprzednio podjętej decyzji. Odnosząc się zaś do zarzutów formalnych, dotyczących budowy zaskarżonej decyzji, w tym naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. wskazał, że analiza samej decyzji oraz dokumentacji sprawy, w tym protokołu z posiedzenia KR, pozwala stwierdzić, że nie doszło w tej sytuacji do uchybienia. Stwierdził, iż w aktualnym stanie prawnym (art. 200 ust. 2 u.p.s.w.) rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową. Zgodnie zaś z § 31 ust. 2 uchwały Senatu U[...] (uchwały rekrutacyjnej) decyzję o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły Doktorskiej podpisuje przewodniczący komisji rekrutacyjnej lub upoważniony przez niego wiceprzewodniczący komisji rekrutacyjnej. Komisja rekrutacyjna uzgadnia uzasadnienie takiej decyzji. Nie budzi więc wątpliwości, że decyzja została wydana i podpisana w prawidłowy sposób. Zarzut, że w pouczeniu zaskarżonej decyzji nie zawarto informacji o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jakkolwiek zasadny, nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy. Nietrafny jest też zarzut dotyczący podjęcia uchwały rekrutacyjnej w niewłaściwym trybie. Jej podstawę prawną stanowi art. 291 p.w.u.p.s.w., zgodnie z którym zasady rekrutacji do szkoły doktorskiej (...) oraz program kształcenia w szkole doktorskiej (...) podaje się po raz pierwszy do wiadomości publicznej do dnia 31 maja 2019 r. Oczywistym jest, że biorąc pod uwagę, iż rozpoczęcie roku akademickiego odbywa się 1 października, postępowanie rekrutacyjne musi odbyć się przed tym terminem. Wskazał, iż według stanowiska Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydanie decyzji o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej powinno nastąpić nie wcześniej niż 1 października 2019 r., nie zaś przeprowadzenie samego procesu rekrutacyjnego. Terminy postępowania kwalifikacyjnego określone są w uchwale rekrutacyjnej. Ustawodawca przekazał uczelni wszelkie kompetencje do regulacji procesu rekrutacyjnego, jak również terminów, w których miałby zostać przeprowadzony. Nie doszło do naruszenia przywołanych przez skarżącą przepisów k.p.a., a tym bardziej Konstytucji. W skardze złożonej na powołaną decyzję złożonej do sądu administracyjnego skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w całości i umorzenie postępowania w przedmiocie odmowy przyjęcia skarżącej do [...] oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Wydanej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: I. przepisów prawa, których naruszenie stanowi podstawę nieważności decyzji, tj.: 1. art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji, art. 6 i art. 7 k.p.a. oraz art. 1 pkt 3 i art. 291 p.w.u.p.s.w., polegające na błędnym przyjęciu uregulowań uchwały rekrutacyjnej za podstawę prawną wydania obu zaskarżonych decyzji oraz przeprowadzenia postępowania administracyjnego, w związku z którym owe decyzje wydano; podczas gdy art. 1 pkt 3 p.w.u.p.s.w. określa dzień wejścia w życie podstawy prawnej do wydania tego typu uchwały (tj. art. 200 ust. 2 u.p.s.w.) na dzień 1 października 2019 r., w związku z czym decyzje w niniejszej sprawie wydane zostały bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co stanowi podstawę stwierdzenia nieważności obu zaskarżanych decyzji; 2. art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 9 pkt 5 i § 31 pkt 5 i 8 uchwały rekrutacyjnej poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na niewymienieniu w treści obu zaskarżanych decyzji imion i nazwisk członków KR, którzy je wydali oraz braku podpisów pod decyzją wszystkich członków KR, która to jedynie jako działający kolegialnie organ upoważniona została do wydania decyzji o odmowie przyjęcia do [...], jak i do wydania decyzji będącej następstwem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych stanowi rażące naruszenie prawa, o którym mowa wart. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; II. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na wybiórczej i sprzecznej z zasadami logiki życiowej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, co potwierdza formułowanie w ramach postępowania rekrutacyjnego zupełnie sprzecznych i wykluczających się wzajemnie uzasadnień co do projektu badawczego skarżącej i odmowy jej przyjęcia do [...] w dyscyplinie [...]; 2. art. 136 § 2 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 31 ust. 6 uchwały rekrutacyjnej, poprzez jego niezastosowanie, polegające na przeprowadzeniu powtórnych rozmów kwalifikacyjnych i powtórnej oceny projektów badawczych w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w stosunku do czterech kandydatów do szkoły bez zgody skarżącej, pomimo że organ przyznał, że pierwsza decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a ponadto uchwała rekrutacyjna regulowała postępowanie w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie w ten sposób, iż organ mógł albo stwierdziwszy naruszenie procedury rekrutacyjnej uwzględnić wniosek skarżącej, uchylić pierwszą decyzję i wpisać ją na listę doktorantów, albo też podtrzymać tę pierwszą decyzję w mocy, nie pozostawiając miejsca na ponowne przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego, w szczególności w stosunku do wybranej, wąskiej grupy kandydatów; 3. art. 139 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. poprzez jego niezastosowanie w sprawie, polegające na przyznaniu skarżącej w wyniku przeprowadzonej powtórnie rozmowy kwalifikacyjnej w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mniejszej liczby punktów, niż otrzymała ona w wyniku pierwszej rozmowy kwalifikacyjnej w lipcu 2019 r., co stanowi jaskrawy przykład naruszenia zakazu reformationis in peius; 4. art. 24 § 1 w związku z art. 24 § 3 w związku z art. 27 § 1 k.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na stosowaniu w postępowaniu rekrutacyjnym niezgodnych z k.p.a. norm wywiedzionych z § 5 ust. 2, 3, 4 i 5 uchwały rekrutacyjnej, w zakresie w jakim dopuszczają udział podlegającego wyłączeniu członka KR w jej pracach w stosunku do postępowania rekrutacyjnego, w ramach którego zachodzą podstawy jego wyłączenia, w sytuacji, gdy proces rekrutacji odbywa się w warunkach tzw. współuczestnictwa konkurencyjnego pomiędzy kandydatami ubiegającymi się o przyjęcie do [...] w danej dyscyplinie; 5. art. 67 i art. 68 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 19 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej, poprzez ich niezastosowanie, polegające na braku w aktach sprawy protokołów, o których mowa w § 19 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej, dokumentujących oceny cząstkowe, uzyskane przez stronę za poszczególne, oceniane w postępowaniu rekrutacyjnym kryteria rekrutacyjne w ramach postępowania rekrutacyjnego, przeprowadzonego w lipcu 2019 r.; 6. art. 73 i art. 74 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na stosowaniu w postępowaniu rekrutacyjnym niezgodnego z przywołanymi normami k.p.a. przepisu uchwały rekrutacyjnej oznaczonego jako § 19 ust. 5, w myśl którego "oceny cząstkowe wystawione przez poszczególnych członków komisji rekrutacyjnych lub zespołów kwalifikacyjnych są niejawne"; 7. art. 107 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 9 pkt 5 uchwały rekrutacyjnej poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na wadliwym oznaczeniu organu, uprawnionego do wydania obu zaskarżanych decyzji; 8. art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na niewskazaniu w pouczeniu, ani w żadnym innym elemencie obu zaskarżanych decyzji adresu organu; 9. art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w stosunku do pierwszej decyzji (z dnia [...] października 2019 r.) poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku pouczenia o dopuszczalności wniesienia skargi na tę decyzję oraz wysokości wpisu od skargi, a także o możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy, natomiast w stosunku do drugiej decyzji (z [...] maja 2020 r.) poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na błędnym pouczeniu skarżącej co do sposobu i terminu wniesienia skargi do sądu administracyjnego; 10. art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku oznaczenia strony w treści pierwszej z zaskarżanych decyzji; 11. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 11 k.p.a. w związku z 200 ust. 5 u.p.s.w. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku odpowiedniego uzasadnienia, umożliwiającego kontrolę prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia w przypadku obu zaskarżanych decyzji.; art. 9 k.p.a. w związku z art. 2 Konstytucji, polegające na wprowadzeniu skarżącej w błąd, poprzez stwierdzenie w pouczeniu pierwszej decyzji, iż "z dniem doręczenia organowi oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzja staje się ostateczna i prawomocna". Natomiast w przypadku drugiej z zaskarżanych decyzji poprzez brak informacji o nierozpoczęciu biegu terminu na wniesienie skargi do WSA na mocy ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.; III. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 2 Konstytucji w związku z art. 1 pkt 3 i art. 291 p.w.u.p.s.w. poprzez ich nieprawidłową wykładnię i co za tym idzie nieprawidłowe zastosowanie, polegające na przyjęciu w § 33 uchwały rekrutacyjnej, że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia (to jest z dniem 17 kwietnia 2019 r.), co skutkowało niezachowaniem przez organ odpowiedniego vacatio legis, pozwalającego na dostosowanie się skarżącej do nowych, całkowicie odmiennych zasad rekrutacji; 2. art. 32 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 200 ust. 2 u.p.s.w. w związku z § 5 uchwały rekrutacyjnej poprzez jego niezastosowanie, polegające na przyjęciu w § 18 uchwały rekrutacyjnej całkowicie subiektywnych kryteriów rekrutacyjnych, których ocena w pełni podlega swobodnemu uznaniu KR; 3. § 5 uchwały rekrutacyjnej w związku z art. 32. ust. 1 Konstytucji, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku bezstronności i obiektywności organu w dokonywaniu oceny skarżącej; 4. § 15 ust. 8 uchwały rekrutacyjnej w związku z ust. 2.4. lit. b załącznika do uchwały rekrutacyjnej poprzez jego niezastosowanie, polegające na umożliwieniu czterem kandydatom do szkoły na doniesienie brakujących dokumentów po przewidzianym na to w uchwale rekrutacyjnej terminie zawitym; 5. § 18 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku rzetelnej, merytorycznej i obiektywnej oceny wskazanych w przywołanym przepisie kryteriów rekrutacyjnych; 6. ust. 2.5 załącznika do uchwały rekrutacyjnej w związku z § 18 ust. 9 uchwały rekrutacyjnej, polegające na jego niezastosowaniu. Zgodnie z przywołanymi przepisami rozmowa rekrutacyjna do [...] powinna być przeprowadzona "w języku polskim z elementami języka angielskiego lub w całości w języku angielskim zgodnie z preferencjami kandydata". Wobec tego, w przypadku wyboru języka polskiego, rozmowa kwalifikacyjna powinna zawierać obligatoryjnie elementy języka angielskiego. Natomiast w przypadku rozmowy kwalifikacyjnej skarżącej w lipcu 2019 r. żadne elementy języka angielskiego nie były obecne; 7. § 18 ust. 10 uchwały rekrutacyjnej poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku uzasadnienia w aktach postępowania, z jakich przyczyn z dwoma kandydatami do [...] w dziedzinie [...] przeprowadzono rozmowy kwalifikacyjne na odległość z wykorzystaniem powszechnie dostępnych narzędzi internetowych, co ma wpływ na wynik sprawy, gdyż rekrutacja w ramach jednej dyscypliny odbywa się w warunkach współuczestnictwa konkurencyjnego; 8. § 11 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej, polegające na jego nieprawidłowym zastosowaniu. Przywołany przepis określa cele postępowania rekrutacyjnego, stanowiąc iż jego celem jest "wskazanie najlepszych kandydatów do kształcenia w szkole przez sprawdzenie predyspozycji kandydatów do szkoły w drodze oceny ich dotychczasowych doświadczeń i osiągnięć naukowych, opisu i wartości proponowanego projektu badawczego oraz wyników rozmowy kwalifikacyjnej". Wskazane powyżej, liczne naruszenia przepisów regulujących zasady i tryb postępowania rekrutacyjnego uzasadniają przekonanie, że w takich warunkach określony cel postępowania rekrutacyjnego nie mógł zostać osiągnięty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumentację tożsamą z tą jaką prezentował w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Materialnoprawną podstawę wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji stanowiły przepisy art. 200 u.p.s.w. oraz uchwały rekrutacyjnej. Zgodnie z treścią art. 200 ust. 1 u.p.s.w. do szkoły doktorskiej może być przyjęta osoba, która posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera albo równorzędny, albo osoba, o której mowa w art. 186 ust. 2. Rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową (ust. 2). Zasady, o których mowa w ust. 2, oraz program kształcenia, o którym mowa w art. 201 ust. 3, podmiot prowadzący szkołę doktorską udostępnia nie później niż 5 miesięcy przed rozpoczęciem rekrutacji (ust. 3). Szczegółowe zasady dotyczące rekrutacji do [...] – zgodnie z wynikającym z art. 200 ust. 2 u.p.s.w. upoważnieniem ustawowym określa w niniejszej sprawie uchwała rekrutacyjna (nr 412 Senatu U[...] z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego do Szkół Doktorskich na Uniwersytecie W. w roku akademickim 2019/2020). Z treści § 18 ust. 5 zd. 1 uchwały rekrutacyjnej wynika, że warunkiem przyjęcia do Szkoły Doktorskiej jest znalezienie się na liście rankingowej w obrębie limitu miejsc dla danej dyscypliny i uzyskania minimum [...] punktów z całości postępowania kwalifikacyjnego. Według postanowień pkt 2 i 2.1 załącznika do uchwały rekrutacyjnej limit miejsc określonych dla [...] w ramach dyscypliny nauki prawne określony został na 25 miejsc. Postępowanie kwalifikacyjne jest dwuetapowe. Pierwszy etap to ocena projektu badawczego i kompletności dokumentów, drugi etap to rozmowa kwalifikacyjna połączona z oceną doświadczenia i osiągnięć naukowych kandydata. Rozmowa kwalifikacyjna nie przewiduje egzaminu kwalifikacyjnego (pkt 2.3). Z dalszych określonych w ww. załączniku (pkt 2.5.- 2.9.) zasad postępowania rekrutacyjnego dla [...] w ramach dyscypliny [...] wynika, że rozmowa kwalifikacyjna odbywa się w języku polskim z elementami języka angielskiego lub w całości w języku angielskim zgodnie z preferencjami kandydata. W zakresie kryteriów i sposobu oceny, ocenie podlega: projekt badawczy (maksymalna liczba punktów - 40), dotychczasowy dorobek naukowy (maksymalna liczba punktów - 20) i rozmowa kwalifikacyjna (maksymalna liczba punktów – 40). Przy ocenie projektu bierze się pod uwagę: a) zdefiniowanie problemu badawczego (np. celu, pytań badawczych, hipotez) (0-10 pkt), b) adekwatność proponowanych metod (0-10 pkt), c) osadzenie projektu w kontekście dotychczasowych badań i znajomość literatury (0-10 pkt), d) oryginalność proponowanej problematyki i metodologii (0-10 pkt). Przy ocenie dorobku naukowego bierze się pod uwagę: a) aktywny udział w konferencjach naukowych (np. wygłoszenie referatu, prezentacja postera) (0-4 pkt), b) udział w projektach badawczych (0-5 pkt), c) publikacje naukowe i popularno-naukowe (0-6 pkt), d) działalność organizacyjną związaną z nauką (np. działalność w Kołach Naukowych, organizacja konferencji) (0-2 pkt), e) staże naukowe, stypendia, otrzymane nagrody związane z działalnością naukową (0-3 pkt). W przypadku osiągnięć wieloautorskich konieczne jest określenie procentowego udziału kandydata w osiągnięciu. Przy ustaleniu wyniku rozmowy kwalifikacyjnej bierze się pod uwagę: a) jakościową ocenę rozmowy na temat projektu badawczego (0-20 pkt), b) rozeznanie w podejmowanej problematyce, wiedzę merytoryczną, poprawność językową oraz umiejętność posługiwania się językiem naukowym właściwym dla dyscypliny naukowej, w której ma odbywać się kształcenie (0-20 pkt). Warunkiem przyjęcia do Szkoły Doktorskiej jest uzyskania co najmniej 20 punktów za rozmowę kwalifikacyjną. Termin rozpoczęcia kształcenia w [...] to 1 października 2019 r W niniejszej sprawie poza sporem jest, że w ramach postępowania kwalifikacyjnego do [...] wnioskodawczyni uzyskała [...] punktów, na które składają się: [...] punktów za ocenę zaproponowanego projektu badawczego, [...] punktów za dotychczasowy dorobek naukowy i [...] punktów za wynik rozmowy kwalifikacyjnej. Uzyskana liczba punktów spowodowała, że skarżąca uplasowała się na [...] pozycji listy rankingowej ustalonej w trybie § 27 uchwały rekrutacyjnej. Natomiast warunkiem przyjęcia do [...] było znalezienie się na liście rankingowej w obrębie limitu miejsc dla danej dyscypliny i uzyskanie minimum [...] punktów z całości postępowania kwalifikacyjnego, w tym co najmniej 20 za rozmowę kwalifikacyjną. Ostatnia osoba, która zakwalifikowała się do szkoły w dyscyplinie nauki prawne uzyskała [...] punktów. Zestawiając powołane wyżej przepisy prawa z ustaleniami stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż podjęte w postępowaniu administracyjnym decyzje KR są prawidłowe. Skoro bowiem w ramach prowadzonego postępowania kwalifikacyjnego skarżąca nie uzyskała wymaganej liczby punków, nie mogła zostać wpisana na listę rankingową, a w konsekwencji zostać przyjęta do [...]. Odnosząc się do poniesionych w skardze zarzutów, Sąd w pierwszej kolejności rozważył zarzuty rażącego naruszenia prawa, jako najdalej idące, bo mogące stanowić podstawę stwierdzenia nieważności podjętych decyzji. Według skarżącej naruszenie art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji, art. 6 i art. 7 k.p.a. oraz art. 1 pkt 3 i art. 291 p.w.u.s.w. polegało na błędnym przyjęciu, iż podstawę procedowania w sprawie stanowiła uchwała rekrutacyjna, podczas gdy przepis art. 200 ust. 2 u.p.s.w. stanowiący podstawę jej wydania wszedł w życie dopiero 1 października 2019 r. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że uchwała rekrutacyjna (co wyraźnie wynika z jej treści) uchwalona została na podstawie art. 291 p.w.u.s.w., zgodnie z którym zasady rekrutacji do szkoły doktorskiej oraz program kształcenia w szkole doktorskiej (...) podaje się po raz pierwszy do wiadomości publicznej do dnia 31 maja 2019 r. Uchwała rekrutacyjna podjęta została przez Senat U[...] w dniu 17 kwietnia 2019 r. na podstawie upoważnienia ustawowego, określonego właśnie w tym przepisie. Z powyższego wynika więc, że zasady i warunki rekrutacji do Szkół Doktorskich U[...] zostały ogłoszone w terminie przewidzianym art. 291 p.w.u.s.w. Bez wątpienia ww. przepis należy traktować jako rozwiązanie szczególne, obowiązujące w pierwszym roku obowiązywania nowych przepisów dotyczących kształcenia doktorantów. Pomimo, że przepis art. 200 ust. 2 u.p.s.w. wszedł w życie dopiero z dniem 1 października 2019 r., to mając na uwadze potrzebę wcześniejszego podania do wiadomości publicznej zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej oraz programu kształcenia w szkole doktorskiej, ustawodawca zdecydował, że ma to nastąpić po raz pierwszy do dnia 31 maja 2019 r. Za takim rozumieniem ww. przepisów przemawiają zarówno względy celowościowe ale również reguła Lex posteriori generali non derogat legi priori speciali. Ponadto rozpoczęcie roku akademickiego odbywa się co do zasady od 1 października danego roku kalendarzowego, zatem logicznym i racjonalnym jest, że postępowanie rekrutacyjne winno zostać zakończone przed tym terminem. Nietrafny jest zatem zarzut wydania zaskarżonej decyzji bez podstawy prawnej, w oparciu o uchwałę rekrutacyjną podjętą na mocy nieobowiązującego przepisu, nie miało zatem miejsca rażące naruszenie prawa. W związku z powyższym ustaleniem, za nietrafny uznać trzeba także drugi argument skargi, dotyczący rażącego naruszenia przepisów - art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 9 pkt 5 i § 31 pkt 5 i 8 uchwały rekrutacyjnej poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie - polegający na niewymienieniu w treści obu zaskarżanych decyzji imion i nazwisk członków KR, którzy je wydali oraz braku podpisów pod decyzją wszystkich członków KR, która jedynie jako organ działający kolegialnie upoważniona została do wydania decyzji o odmowie przyjęcia do [...], jak i do wydania decyzji będącej następstwem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak przedstawiono wyżej, podstawę prowadzonego przez uczelnię procesu rekrutacyjnego (mającego charakter konkursu) stanowiła podjęta na podstawie upoważnienia ustawowego uchwała rekrutacyjna. Według treści § 31 ust. 2 tej uchwały, decyzję o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły Doktorskiej podpisuje przewodniczący komisji rekrutacyjnej lub upoważniony przez niego wiceprzewodniczący komisji rekrutacyjnej. Komisja rekrutacyjna uzgadnia uzasadnienie takiej decyzji. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest rozpatrywany przez komisję rekrutacyjną w terminie 14 dni od dnia jego złożenia. Wniosek komisja rekrutacyjna załatwia w drodze decyzji (§ 31 ust. 5 uchwały). Decyzja komisji rekrutacyjnej jest ostateczna. Przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (§ 31 ust. 8 uchwały rekrutacyjnej). Skoro wydane przez organ w postępowaniu administracyjnym decyzje zostały podjęte i podpisane przez Przewodniczącego KR, tj. zgodnie z ww. postanowieniami uchwały rekrutacyjnej jako aktu podjętego na podstawie wyraźnego upoważnienia ustawowego, nie sposób uznać, że niewymienienie w ich treści imion i nazwisk członków KR oraz brak ich podpisów pod decyzją skutkuje rażącym naruszeniem prawa i w konsekwencji nieważnością tych decyzji. Odnosząc się do wymienionych w skardze zarzutów, dotyczących naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd stwierdza, że nie są one uprawnione. W zakresie zarzutu naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. (poprzez nich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na wybiórczej i sprzecznej z zasadami logiki życiowej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, co potwierdza formułowanie w ramach postępowania rekrutacyjnego zupełnie sprzecznych i wykluczających się wzajemnie uzasadnień co do projektu badawczego skarżącej i odmowy jej przyjęcia do [...] w dyscyplinie [...]) wskazać należy, że jakkolwiek oceny KR dotyczące przedstawionego przez wnioskodawczynię projektu badawczego różnią się (niemożliwy lub bardzo trudny do zrealizowania – I ocena, mało innowacyjny, szczegółowo rozpoznany już w literaturze – II ocena), to jednak każdorazowo w tej kategorii skarżąca uzyskała [...] punktów, powyższe nie miało zatem wpływu na wynik sprawy. W zakresie naruszenia art. 136 § 2 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 31 ust. 6 uchwały rekrutacyjnej (poprzez jego niezastosowanie, polegające na przeprowadzeniu powtórnych rozmów kwalifikacyjnych i powtórnej oceny projektów badawczych w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w stosunku do czterech kandydatów do szkoły bez zgody skarżącej, pomimo że organ przyznał, że pierwsza decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a ponadto uchwała rekrutacyjna regulowała postępowanie w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie w ten sposób, iż organ mógł albo stwierdziwszy naruszenie procedury rekrutacyjnej uwzględnić wniosek skarżącej, uchylić pierwszą decyzję i wpisać ją na listę doktorantów, albo też podtrzymać tę pierwszą decyzję w mocy nie pozostawiając miejsca na ponowne przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego, w szczególności w stosunku do wybranej, wąskiej grupy kandydatów), Sąd stwierdza, że przeprowadzone w sprawie uzupełniające postępowanie wyjaśniające określone w art. 136 k.p.a. potwierdziło, że w sprawie nie doszło do naruszenia zasad rekrutacji, które to naruszenie może stanowić wyłączną podstawę wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Ponowna ocena projektu badawczego, dorobku naukowego i powtórna rozmowa kwalifikacyjna przeprowadzona z A. Z. potwierdziła sformułowaną w pierwotnym postępowaniu ocenę KR, która nie uprawniała do wpisania skarżącej na listę rankingową. W jej wyniku uzyskała ona bowiem niższą niż uprzednio liczbę punktów 46 (uprzednio 50). Faktem jest, że w sprawie skarżąca nie wnosiła o przeprowadzenie w ramach postępowania odwoławczego dodatkowego postępowania wyjaśniającego, nie sposób jednak zaprzeczyć, że aktywnie w nim uczestniczyła, wzięła bowiem udział w ponownie przeprowadzonej rozmowie kwalifikacyjnej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 139 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. poprzez jego niezastosowanie w sprawie, polegające na przyznaniu skarżącej w wyniku przeprowadzonej powtórnie rozmowy kwalifikacyjnej w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mniejszej liczby punktów, niż otrzymała ona w wyniku pierwszej rozmowy kwalifikacyjnej w lipcu 2019 r., co stanowi jaskrawy przykład naruszenia zakazu reformationis in peius; podać trzeba, że ustalenie niższej (46) niż pierwotnie ustalona (50) liczba punktów w postępowaniu rekrutacyjnym nie miało wypływu na wynik sprawy. Zarzut ten byłby skuteczny tylko w sytuacji, gdyby wskutek ustalenia niższej liczby punktów organ uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2019 r. Tymczasem w sprawie wydana została decyzja utrzymująca w mocy ww. decyzję. W zakresie zarzutu naruszenia art. 24 § 1 w związku z art. 24 § 3 w związku z art. 27 § 1 k.p.a. (poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na stosowaniu w postępowaniu rekrutacyjnym niezgodnych z przywołanymi normami k.p.a. norm wywiedzionych z § 5 ust. 2, 3, 4 i 5 uchwały rekrutacyjnej, w zakresie w jakim dopuszczają udział podlegającego wyłączeniu członka KR w jej pracach w stosunku do postępowania rekrutacyjnego, w ramach którego zachodzą podstawy jego wyłączenia, w sytuacji, gdy proces rekrutacji odbywa się w warunkach tzw. współuczestnictwa konkurencyjnego pomiędzy kandydatami ubiegającymi się o przyjęcie do [...] w danej dyscyplinie) Sąd wyjaśnia, iż z dokumentów sprawy administracyjnej, w szczególności z protokołów posiedzeń Zespołów Kwalifikacyjnych z [...] i [...] lipca 2019 r. oraz z [...] i [...] kwietnia 2020 r. nie wynika, by którykolwiek z jego członków wskazał na zaistnienie przesłanek uzasadniających jego wyłączenie od oceny któregokolwiek kandydata. Z protokołu posiedzenia z dnia [...] lipca 2019 r, wynika zaś, że wyłączeniu podlegał jeden z członków ww. Zespołu w stosunku do jednego kandydata. Zarzut ten nie jest więc skuteczny. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 67 i art. 68 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 19 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej (poprzez ich niezastosowanie, polegające na braku w aktach sprawy protokołów, o których mowa w § 19 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej, dokumentujących oceny cząstkowe, uzyskane przez stronę za poszczególne, oceniane w postępowaniu rekrutacyjnym kryteria rekrutacyjne w ramach postępowania rekrutacyjnego, przeprowadzonego w lipcu 2019 r.) wywieść należy, że postępowanie w sprawie przyjęcia do szkoły doktorskiej jest co do zasady tajne. Z treści art. 200 ust. 6 u.p.s.w. wynika, że wyniki konkursu są jawne. Jednak jawności wyników konkursu nie można utożsamiać z jawnością całego postępowania konkursowego. Zatem wyniki cząstkowe nie podlegają zasadzie jawności. Zauważyć w tym miejscu wypada, że powyższa okoliczność nie pozbawiała skarżącej uprawnień, o których mowa w art. 73 k.p.a., tj. dostępu do akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Z tego też względu organ nie naruszył art. 73 i art. 74 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na stosowaniu w postępowaniu rekrutacyjnym niezgodnego z przywołanymi normami k.p.a. przepisu § 19 ust. 5 uchwały rekrutacyjnej. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w związku z § 9 pkt 5 uchwały rekrutacyjnej (poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na wadliwym oznaczeniu organu, uprawnionego do wydania obu zaskarżanych decyzji) podkreślić trzeba, że zgodnie z § 31 ust. 2 uchwały rekrutacyjnej decyzję o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły Doktorskiej podpisuje przewodniczący komisji rekrutacyjnej lub upoważniony przez niego wiceprzewodniczący komisji rekrutacyjnej. Komisja rekrutacyjna uzgadnia uzasadnienie takiej decyzji. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu fakt, że decyzja została wydana i podpisana w sposób prawidłowy. Z powołanego przepisu § 31 ust. 2 uchwały rekrutacyjnej wynika bowiem umocowanie dla przewodniczącego KR do podpisywania w imieniu organu kolegialnego rozstrzygnięć KR. W zakresie zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. (poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na niewskazaniu w pouczeniu, ani w żadnym innym elemencie obu zaskarżanych decyzji adresu organu) wyjaśnić należy, iż w zaskarżonych decyzjach jest mowa o Szkole Doktorskiej [...] na Uniwersytecie W.. Na potwierdzeniu odbioru zaskarżonych decyzji widnieje pieczątka nadawcy "Uniwersytet W. Szkoła Doktorska [...] ul. [...], [...] W. tel. [...]". Zatem adres organu wydającego zaskarżone decyzje zatem był znany skarżącej. W zakresie zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. w stosunku do pierwszej decyzji (z dnia [...] października 2019 r.) (poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku pouczenia o dopuszczalności wniesienia skargi na tą decyzję oraz wysokości wpisu od skargi, a także o możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy, natomiast w stosunku do drugiej decyzji (z [...] maja 2020 r.) poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na błędnym pouczeniu skarżącej co do sposobu i terminu wniesienia skargi do sądu administracyjnego stwierdzić należy, że w odniesieniu do decyzji z [...] października 2019 r.) zarzut ten jest zasadny, jednak nie miał on istotnego wypływu na wynik niniejszej sprawy, skarżąca skorzystała bowiem z alternatywnego środka zaskarżenia tj. w odniesieniu do tej decyzji złożyła do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji jest właściwe i odpowiada regulacji art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 200 ust. 5 u.p.s.w. (poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku oznaczenia strony w treści pierwszej z zaskarżanych decyzji), Sąd zauważa, że imię i nazwisko skarżącej zostało wprost wymienione - na pierwszej stronie w obu wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzjach. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 11 k.p.a. w związku z 200 ust. 5 u.p.s.w. (poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku odpowiedniego uzasadnienia, umożliwiającego kontrolę prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia w przypadku obu zaskarżanych decyzji) Sąd stwierdza jego niezasadność. Analiza uzasadnień podjętych w postępowaniu administracyjnym decyzji wskazuje, że zawierają one wszystkie określone wymagane elementy, w tym uzasadnienie faktyczne i prawne oraz określają z jakich przyczyn w ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy skarżąca nie mogła zostać wpisana na listę rankingową. Za niezasadny uznano również zarzut naruszenia art. 9 k.p.a. w związku z art. 2 Konstytucji (polegający na wprowadzeniu skarżącej w błąd, poprzez stwierdzenie w pouczeniu pierwszej decyzji, iż "z dniem doręczenia organowi oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzja staje się ostateczna i prawomocna". Natomiast w przypadku drugiej z zaskarżanych decyzji poprzez brak informacji o nierozpoczęciu biegu terminu na wniesienie skargi do WSA na mocy ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych wywołanych nimi sytuacji kryzysowych). Jak wywiedziono wyżej, w odniesieniu do decyzji z [...] października 2019 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, więc uchybienie organu, polegające na braku wskazania w pouczeniu, że przysługuje jej od tej decyzji alternatywnie skarga do sądu, nie miało wpływu na wynik sprawy. Z kolei z treści pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji wyraźnie wynika, że odpowiada ono regulacji art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a. Za niezasadne uznać należy także podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego. W zakresie zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji w związku z art. 1 pkt 3 i art. 291 p.w.u.p.s.w. (poprzez ich nieprawidłową wykładnię i co za tym idzie nieprawidłowe zastosowanie, polegające na przyjęciu w § 33 uchwały rekrutacyjnej, że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia, co skutkowało niezachowaniem przez organ odpowiedniego vacatio legis, pozwalającego na dostosowanie się skarżącej do nowych, całkowicie odmiennych zasad rekrutacji), stwierdzić trzeba, że uchwała rekrutacyjna podjęta została w dniu [...] kwietnia 2019 r. i w tym też dniu opublikowana w Monitorze U[...]. Z kolei z postanowień załącznika do uchwały rekrutacyjnej (pkt 2.4. Harmonogram postępowania rekrutacyjnego do Szkoły Doktorskiej) wynika, że rejestracja w IRK dla dyscypliny [...] odbywała się w okresie od 1 czerwca 2019 r. do 5 lipca 2019 r. Okoliczność, że ww. uchwała weszła w życie z dniem jej podjęcia nie oznacza, że określony jej treścią początkowy termin rekrutacji za 1,5 miesiąca uniemożliwiał skarżącej zapoznanie się jej przepisami i zasadami tego procesu. Ponadto jest powszechną praktyką, że uchwały wchodzą w życie z dniem ich publikacji w odpowiednim publikatorze, w niniejszej sprawie data wejścia w życie i data publikacji ww. uchwały są tożsame. Ponadto jak omówiono wyżej, uchwała rekrutacyjna, na podstawie której przeprowadzone zostało postępowanie rekrutacyjne, została podjęta zgodnie upoważnieniem ustawowym wynikającym z art. 291 p.w.u.s.w. i w terminie (do 31 maja 2019 r.) określonym w tym przepisie. Zarzut ten nie jest zatem skuteczny. W zakresie zarzutu naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 200 ust. 2 u.p.s.w. w związku z § 5 uchwały rekrutacyjnej (poprzez jego niezastosowanie, polegające na przyjęciu w § 18 uchwały rekrutacyjnej całkowicie subiektywnych kryteriów rekrutacyjnych, których ocena w pełni podlega swobodnemu uznaniu KR) powielić trzeba argumenty, iż uchwała rekrutacyjna, na podstawie której przeprowadzono postępowanie rekrutacyjne, została podjęta zgodnie upoważnieniem ustawowym, wynikającym z art. 291 p.w.u.s.w. Przepis ten zawierał wyraźne odesłanie do przepisu art. 200 ust. 2 u.p.s.w. określającego, iż rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową. Zatem określenie zasad, warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego ustawodawca scedował na uczelnie. Za niezasadny uznać trzeba zarzut naruszenia § 5 uchwały rekrutacyjnej w związku z art. 32. ust. 1 Konstytucji (poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku bezstronności i obiektywności organu w dokonywaniu oceny skarżącej). Jak bowiem wykazał organ, kryteria i sposób oceny skarżącej w odniesieniu do projektu badawczego, dorobku naukowego oraz przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej dokonywana była w oparciu o najlepszą posiadaną wiedzę i doświadczenie członków komisji poparte wieloletnią praktyką zdobytą w trakcie pracy nauczyciela akademickiego. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga fakt, że powtórna ocena skarżącej doprowadziła do ustalenia niższej niż uprzednio liczby punktów – 46 (21 pkt za projekt badawczy, 8 pkt za dorobek naukowy i 17 pkt za rozmowę kwalifikacyjną). Chybiony zdaniem Sądu jest również zarzut naruszenia § 15 ust. 8 uchwały rekrutacyjnej w związku z ust. 2.4. lit. b załącznika do uchwały rekrutacyjnej (poprzez jego niezastosowanie, polegające na umożliwieniu czterem kandydatom do szkoły na doniesienie brakujących dokumentów po przewidzianym na to w uchwale rekrutacyjnej terminie zawitym). Jak bowiem wykazał organ, procedura usunięcia braków formalnych polegała na stwierdzeniu braku otrzymania przez [...] oryginałów wymaganych dokumentów. Podany do publicznej wiadomości harmonogram przesłuchania kandydatów wyraźnie określał, że chodzi o: "uzupełnienie braków formalnych pisemnej wersji wniosku w wyznaczonym terminie". Było to warunkiem przystąpienia do drugiego etapu rekrutacji, polegającego na przesłuchaniach kandydatów. Możliwość ta uzależniona była od otrzymania przez uczelnię brakujących oryginałów dokumentów, które zostały wysłane pocztą, jednak z zachowaniem terminów przewidzianych w uchwale rekrutacyjnej. Nie jest więc tak, że czterej kandydaci uchybili terminowi do złożenia dokumentów, a jedynie nie złożyli ich oryginałów. Ponadto opisana procedura była stosowana jednolicie do wszystkich kandydatów. W zakresie zarzutu naruszenia § 18 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku rzetelnej, merytorycznej i obiektywnej oceny wskazanych w przywołanym przepisie kryteriów rekrutacyjnych wywieść należy, iż co już poprzednio stwierdzono, że kryteria i sposób oceny skarżącej w odniesieniu do projektu badawczego, dorobku naukowego oraz przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej dokonywana była w oparciu o najlepszą posiadaną wiedzę i doświadczenie członków komisji, poparte wieloletnią praktyką zdobytą w trakcie pracy nauczyciela akademickiego. Zarzut ten nie jest więc skuteczny. W zakresie zarzutu naruszenia ust. 2.5 załącznika do uchwały rekrutacyjnej w związku z § 18 ust. 9 tej uchwały, (polegającego na jego niezastosowaniu – bowiem rozmowa kwalifikacyjnej przeprowadzona ze skarżącą w lipcu 2019 r. nie zawierała elementów w języku angielskim zauważyć trzeba, że wedle powoływanej przez wnioskodawczynię regulacji rozmowa rekrutacyjna do [...] powinna być przeprowadzona w języku polskim z elementami języka angielskiego lub w całości w języku angielskim zgodnie z preferencjami kandydata). Wobec tego zarzutu prezentowanego na etapie postępowania odwoławczego organ powtórzył rozmowy kwalifikacyjne z czterema kandydatami, w tym ze skarżącą. KR wyjaśnił, że odpowiedź A. Z. na pytanie zadane w języku angielskim została oceniona nisko, zarówno na płaszczyźnie merytorycznej (znajomości języka naukowego dyscypliny) jak i poprawności językowej. Zarzut ten nie jest więc zasadny. W zakresie zarzutu dotyczącego naruszenia § 18 ust. 10 uchwały rekrutacyjnej (poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku uzasadnienia w aktach postępowania, z jakich przyczyn z dwoma kandydatami do [...] w dziedzinie nauk prawnych przeprowadzono rozmowy kwalifikacyjne na odległość z wykorzystaniem powszechnie dostępnych narzędzi internetowych, co ma wpływ na wynik sprawy, gdyż rekrutacja w ramach jednej dyscypliny odbywa się w warunkach współuczestnictwa konkurencyjnego) stwierdzić należy, iż nie jest on skuteczny. Opisana sytuacja nie znalazła odzwierciedlenia w protokole. Niewątpliwym jest jednak, że w sytuacji, gdy dwóch kandydatów odbywało staże zagraniczne, przeprowadzenie z nimi rozmów kwalifikacyjnych za pośrednictwem powszechnie dostępnych narzędzi internetowych było uzasadnione. Za niezasadny Sąd uznał także zarzut naruszenia § 11 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej, polegającego na jego nieprawidłowym zastosowaniu. Według treści tego przepisu celem postępowania rekrutacyjnego jest wskazanie najlepszych kandydatów do kształcenia w szkole przez sprawdzenie predyspozycji kandydatów do szkoły w drodze oceny ich dotychczasowych doświadczeń i osiągnięć naukowych, opisu i wartości proponowanego projektu badawczego oraz wyników rozmowy kwalifikacyjnej. Ocena projektów badawczych, dorobku naukowego oraz przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej, dokonywana była w oparciu o posiadaną wiedzę i doświadczenie członków komisji. Tego rodzaju oceny mają zawsze charakter subiektywny, a skarżąca nie przedstawiła żadnych przekonujących argumentów, jakoby zostały one dokonane nieprawidłowo. Analizując niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się uchybień w prowadzonym przez organ procesie rekrutacji, które uzasadniałyby stwierdzenie, że proces ten odbywał się niezgodnie z przepisami ww. aktu. W kontekście powyższych ustaleń Sąd stwierdza, że poddane kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym decyzje KR są prawidłowe. Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.