II SA/Ol 239/15

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.T. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi M. i R.G. na postanowienie Wojewody "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie odpłatnego wywłaszczenia części nieruchomości postanawia przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz radcy prawnego A.T. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. UZASADNIENIE Wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z 30 września 2015 r. o odrzuceniu sporządzonego osobiście przez skarżących zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, radca prawny A.T., wyznaczona pełnomocnikiem skarżących na zasadzie prawa pomocy, złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie, oświadczając, iż nie zostało ono przez nich uiszczone w części ani w całości. Załączyła dowody wysłania opinii skarżącym. Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U z 2013, poz. 490 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Pomoc prawna, której dotyczy przedmiotowy wniosek, była świadczona w zakresie postępowania zażaleniowego - w drodze przedstawienia skarżącym na piśmie opinii na temat zasadności kwestionowania rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu z 30 września 2015 r. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia, stawka minimalna w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. W warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu radcy prawnemu opłaty w tej kwocie, którą - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia - podwyższa się o obowiązującą w dniu orzekania stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług.